«Μέσα απ΄ την Κόλαση έφτασα στον εξαγνισμό»

ΝΕΟΣ, ΩΡΑΙΟΣ ΚΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ Ο ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ
«ΕΝΤΟΥΑΡΤ», ΑΛΛΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙ ΝΑ
ΦΤΑΣΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΣΤΟΝ ΕΞΑΓΝΙΣΜΟ
ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΝΕΑΡΟ ΚΟΣΟΒΑΡΟ ΕΣΡΕΦ
ΝΤΟΥΡΜΑΣΙ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΝΣΑΡΚΩΝΕΙ ΣΤΗ ΒΡΑΒΕΥΜΕΝΗ
ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ
«Αφαίρεσε μια ανθρώπινη ζωή. Όταν το μετάνιωσε, δεν μπορούσε πια να την επιστρέψει. Και επέστρεψε τον εαυτό του», λέει ο νεαρός Εσρέφ Ντουρμάσι σαν να μιλάει ήρωας του Ντοστογιέφσκι. Και γνωρίζοντας ότι πρόκειται για αληθινή ιστορία, τονίζει πως «η ιστορία που γράφτηκε και εξελίχθηκε σε ταινία είναι συγκινητική, ακόμα περισσότερο επειδή βασίζεται σε αληθινά γεγονότα και δεν το κρύβω πως έκλαψα για τον αληθινό Έντουαρτ». Είναι γεγονός πως ο αληθινός ήρωας της ταινίας εκτίει ποινή φυλάκισης στις ελληνικές φυλακές για ένα φόνο που διέπραξε στις αρχές της δεκαετίας του ΄90, ενώ υπάρχει πιθανότητα σε δύο ή τρία χρόνια να αποφυλακιστεί…

Κοιτάζοντας τον ρόλο του, ο Εσρέφ Ντουρμάσι, ένας νέος που μιλάει πέντε ξένες γλώσσες και με σπουδές υποκριτικής στην Πρίστινα, μας αναλύει τον χαρακτήρα: «Ο Έντουαρτ είναι ένας νέος άνθρωπος που έχει όνειρα, όπως πολλοί συνομήλικοί του. Θέλει να γίνει ροκ τραγουδιστής, κάτι που είναι σχεδόν αδύνατο στην πατρίδα του. Έρχεται στην Ελλάδα ελπίζοντας ότι θα τα καταφέρει, αλλά καταλήγει στο περιθώριο μέχρι που σκοτώνει. Το γεγονός αυτό το κλειδώνει μέσα του μέχρι που συναντάει ένα Γερμανό γιατρό στη φυλακή, που γι΄ αυτόν γίνεται ο δεύτερος πατέρας του. Από αυτόν μαθαίνει και ξαναγίνεται άνθρωπος, μέχρι που εξαγνίζεται και παραδίδεται στην Ελληνική Αστυνομία αποφασίζοντας να πληρώσει για την ενοχή του. Στην αρχή ο Έντουαρτ είναι ασυνείδητος, τελικά όμως καταφέρνει να γίνει υπεύθυνος άνθρωπος με καθαρό μυαλό και καθαρή καρδιά».

 info

Ο «Έντουαρτ» της Αγγελικής Αντωνίου με τα εννέα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας του υπουργείου Πολιτισμού βγαίνει 8 Μαρτίου στις κινηματογραφικές αίθουσες

Υπάρχουν πολλοί νέοι στην πατρίδα σου που ποθούν τον Παράδεισο της Δύσης;

«Στο Κόσοβο πολλοί νέοι άνθρωποι, έχοντας ζήσει και τραυματιστεί από τον πόλεμο, ονειρεύονται όπως ο Έντουαρτ να ζήσουν μια καλύτερη ζωή. Πολλοί θέλουν να εγκαταλείψουν τη χώρα και να πάνε στο εξωτερικό για να βρουν δουλειά, να αποκτήσουν νέες εμπειρίες και να ζήσουν ανθρώπινα».

Κι έτσι φτάνει στην πατρίδα μας… «Στην Ελλάδα έρχεται για να ζήσει ελεύθερος. Επίσης για να πραγματοποιήσει το όνειρό του, αλλά και για να απομακρυνθεί από τον καταπιεστικό πατέρα του και επειδή δεν αντέχει τη ζωή στην Αλβανία. Η Ελλάδα σημαίνει γι΄ αυτόν την απόλυτη ελευθερία μιας δυτικής ευρωπαϊκής χώρας, μακριά από οικογένεια και ελέγχους».

Ο Εσρέφ Ντουρμάσι βρέθηκε πριν από λίγο καιρό στη χώρα μας και κατά τη συνομιλία μας τον ρωτήσαμε, «πώς μας βλέπεις;», για να διαπιστώσει ψύχραιμα: «Υπάρχουν οικονομικές, πολιτιστικές και θρησκευτικές διαφορές με άλλες βαλκανικές χώρες, υπάρχουν όμως και αρκετές ομοιότητες σε κάποια θέματα νοοτροπίας. Υπάρχει και κάτι κοινό στην ατμόσφαιρα, που αιωρείται και δεν ξέρω να το περιγράψω με λόγια. Εγώ προσωπικά τα πήγα μια χαρά στην Ελλάδα, πέρασα πολύ καλά με τους συνεργάτες της ταινίας και χαίρομαι που απέκτησα πολλούς φίλους».

Σήμερα υπάρχουν εκατομμύρια μετανάστες στην Ευρώπη,ποιος φταίει γι΄ αυτή την κατάσταση;

«Η άθλια οικονομική κατάσταση κάποιων χωρών, ο πόλεμος στη Γιουγκοσλαβία, ανάγκασαν τους λαούς τους να ξενιτευτούν για να αναζητήσουν καλύτερη τύχη. Αυτό όμως έχει και μια καλή πλευρά, γιατί από τη μια η νεολαία χρειάζεται δουλειά και χρήματα και από την άλλη σε αρκετές πλούσιες ευρωπαϊκές χώρες ο πληθυσμός γερνάει και χρειάζεται “μετάγγιση αίματος”»!

Η κουβέντα μας έρχεται στην πατρίδα του, κατά πόσον η ζωή στο Κόσοβο έχει ηρεμήσει και ποια είναι τα όνειρα των απλών ανθρώπων… «Στο Κόσοβο καθημερινά γίνεται προσπάθεια να καλυτερέψει η ζωή, που πραγματικά έχει ηρεμήσει. Ο κόσμος ονειρεύεται την ανεξαρτησία του Κοσόβου, τη σταθεροποίηση της οικονομίας, τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και φυσικά να μη ζήσει ποτέ ξανά τη φρίκη του πολέμου».

Πολλές φορές λέμε ότι «η ζωή είναι το μεγαλύτερο σχολείο», αλλά σπάνια ή ποτέ δεν λέμε κάτι ανάλογο για τις φυλακές. Κι όμως… «Για τον Έντουαρτ η φυλακή γίνεται σχολείο, γιατί εκεί του δίνεται η ευκαιρία να σκεφθεί και να νιώσει την ενοχή του. Επίσης, εκεί συναντά διαφορετικούς ανθρώπους που τον αναγκάζουν να μάθει από αυτούς τον ίδιο του τον εαυτό», επιμένει ο νεαρός Κοσοβάρος ηθοποιός.