«ΟΙ ΠΑΡΤΙΤΟΥΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΔΕΛΤΙΑ ΠΤΗΣΕΩΝ»

Πολλά αγάπησε στη μουσική. «Εκείνο όμως που με συντάραξε ήταν η ορχήστρα. Κάθε καλοκαίρι ήμουν στο Ηρώδειο και άκουγα όλες τις συναυλίες. Από το ΄76 μέχρι το ΄90, όταν έφυγα από την Ελλάδα, που είχε ήδη αρχίσει η παρακμή του Φεστιβάλ.

Ακόμα και τον χειμώνα πήδαγα την περίφραξη και έμπαινα. Εδώ ήταν ο πρώτος μου έρωτας, εδώ ήταν τα όνειρά μου: το όνειρο της ορχήστρας, της αποκρυπτογράφησης της παρτιτούρας… Οι παρτιτούρες είναι δελτία πτήσεων.

Αγγέλων που άλλοι προσγειώθηκαν, άλλοι έπεσαν στα βράχια, άλλους τους έχασαν τα ραντάρ…

Πήρα πάρα πολύ καλή μουσική μόρφωση, σπούδασα και πιάνο και βιολί και τραγούδι και θεωρητικά, έγραφα και μουσική- ακόμα γράφω- και μεγάλο ταλέντο είχα να καταλαβαίνω τη μουσική καλύτερα από τους άλλους. Αλλά δεν μου έλεγε τίποτα να αφιερωθώ αποκλειστικά σε κάτι από αυτά γιατί πίστευα ότι προδίδω τα άλλα. Εκείνο που μου μιλούσε ήταν μόνο αυτή η χίμαιρα του “δελτίου πτήσεων”».