«Είμαι χαρούμενη και με ραγισμένη καρδιά»

Είναι μια ξεχωριστή στιγμή και η Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, που αφήνει το μολύβι της και γράφει «τέλος» στις ιστορίες του Χάρι Πότερ, το νιώθει. Πώς νιώθει ακριβώς στην τελευταία σελίδα του έβδομου βιβλίου της επιτυχημένης σειράς; «Σαν τον Κάρολο Ντίκενς», δίνει με πλήρη επίγνωση των λόγων της την απάντησή της στο ερώτημα που εκατομμύρια αναγνώστες θα ήθελαν να της απευθύνουν. «Ο Ντίκενς το είπε καλύτερα από ό,τι θα μπορούσα εγώ», σημειώνει η ζάπλουτη-χάριν-του-Πότερ συγγραφέας σε κείμενό της στο Ίντερνετ.

«Θα αφορούσε ελάχιστα ίσως τον αναγνώστη το να ξέρει με πόσο πόνο η πένα σταμάτησε να γράφει, στο τέλος μιας δίχρονης φανταστικής αποστολής. Ή ότι ένας συγγραφέας αισθάνεται σαν να χάνει ένα κομμάτι του εαυτού του στον κόσμο των σκιών, όταν ένα πλήθος από τα πλάσματα του νου του φεύγουν για πάντα από εκείνον». Η Ρόουλινγκ κάνει αναφορά στην εισαγωγή του Ντίκενς, στον «Ντέιβιντ Κόπερφιλντ». Και προσθέτει: «Σε αυτό δίπλα μπορώ μόνο να αναστενάξω- φαντάσου δεκαεπτά χρόνια, Τσαρλς».

Ο Χάρι Πότερ, όπως όλα τα πλάσματα τούτου του κόσμου (και της λογοτεχνίας επίσης) έχουν ένα τέλος. Σύμφωνα με τη δήλωση της ίδιας της δημιουργού του, ο μικρός (ολόκληρο παιδί πια!) μάγος πρόκειται να τερματίσει την καριέρα του στις 21 Ιουλίου, ημέρα που θα κυκλοφορήσει στα βιβλιοπωλεία το «Ηarry Ρotter and the Deathly Ηallows». Πώς «τελειώνει» κανείς έναν ήρωα που έχει πουλήσει περί τα 325 εκατομμύρια βιβλία; Υπάρχει τρόπος- σκέφτεται σίγουρα η Ρόουλινγκ. Στο προσωπικό της σάιτ (http://www. jkrowling. com) περιγράφει ακόμη πιο αναλυτικά πως ένιωσε εκεί κοντά στο τέλος.

«Πάντα ήξερα ότι η ιστορία του Χάρι θα έκλεινε με το έβδομο βιβλίο, αλλά το “αντίο” υπήρξε τόσο δύσκολο, όπως πάντα επίσης ήξερα ότι θα ήταν… Ακόμη και τη στιγμή που θρηνώ, όμως, νιώθω μια υπέροχη αίσθηση επιτεύγματος. Με δυσκολία πιστεύω ότι τελικά έγραψα το φινάλε το οποίο σχεδίαζα τόσο πολλά χρόνια. Ποτέ πριν δεν είχα νιώσει ένα τέτοιο μείγμα ακραίων συναισθημάτων στη ζωή μου, ποτέ δεν ονειρεύτηκα πως θα μπορούσα να ένιωθα την ίδια στιγμή την καρδιά μου ραγισμένη και ευφορία…». Και συνεχίζει:

«Αν μπορεί να είναι καθόλου παρήγορο αυτό, σίγουρα θα υπάρξουν πολλά που θα συνεχίσουμε να συζητάμε, να αμφισβητούμε και να υποθέτουμε μετά το “Deathly Ηallows” . Λοιπόν, αν δεν είστε έτοιμοι να εγκαταλείψετε την αρένα των (ηλεκτρονικών)

μηνυμάτων, μην απογοητεύεστε». Το τέλος μπορεί να μην είναι τόσο…

τελικό για τον μικρό-μεγάλο μάγο.