Ροκ όπερα σαν μία ατομική βόμβα
«Η ιδέα ήταν να παρουσιάσουμε μια όπερα όπως το “Βerlin” σαν μια ροκ συναυλία» λέει ο Λου Ριντ, που ερμηνεύει για πρώτη φορά λάιβ το πιο «καλτ» έργο της δισκογραφίας του
Έπειτα από 33 χρόνια ο Λου Ριντ αποφάσισε να επιστρέψει στο «Βερολίνο». Στο θρυλικό άλμπουμ «Βerlin», το οποίο όταν πρωτοκυκλοφόρησε το 1973 προκάλεσε όλων των ειδών τις αντιδράσεις. Και τώρα ο Λου Ριντ ανεβάζει για πρώτη φορά το «Βerlin» στη σκηνή, σαν να ετοιμάζεται, κατά κάποιο τρόπο, να πάρει την «εκδίκησή» του.
Τότε, το άλμπουμ είχε απογοητεύσει ουκ ολίγους . Πρώτα, τη δισκογραφική εταιρεία η οποία περίμενε από τον Ριντ μία ακόμη εμπορική επιτυχία. Μετά τους κριτικούς, που είχαν βρει το άλμπουμ πολύ σκοτεινό και επιτηδευμένο· και επίσης το κοινό, που κάθε άλλο παρά γενναιόδωρα ανταποκρίθηκε στη συγκεκριμένη μουσική προσφορά του πρώην Velvet Underground.
Ο Λου Ριντ, βέβαια, αρνήθηκε να συμμορφωθεί με την «κοινή γνώμη» και αυτό συνέβαλε ώστε το «Βerlin» να αποκτήσει μέσα στον χρόνο cult αξία. Μάλιστα ο Ριντ δεν παρουσίασε ποτέ κομμάτια από αυτό το album σε συναυλία, πιστεύοντας πως έχει νόημα να παρουσιάζεται ως ενιαίο έργο. Αυτό που κάνει τελικά ο Ριντ τώρα, με μία παραγωγή στην οποία διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο και ο φίλος του, εικαστικός και σκηνοθέτης, Τζούλιαν Σνάμπελ, στο Μπρούκλιν. Η υποδοχή από το κοινό ήταν εντυπωσιακή. Μερικές ακόμη παραστάσεις προστέθηκαν στη Νέα Υόρκη και στη συνέχεια στην Όπερα του Σίδνεϊ ενώ όλα δείχνουν πως το θέαμα πια «Βerlin» (με μουσικούς και χορωδία και τον Λου Ριντ βασικό ερμηνευτή) το καλοκαίρι του 2007 έρχεται στην Ευρώπη. «Ο βασικός λόγος για τον οποίο το “Βerlin” έμεινε στη σκιά όλα αυτά τα χρόνια»- εξήγησε ο δημιουργός του- «είναι η διάρκειά του».
«Πολλές φορές μου είχαν ζητήσει να γράψω άλλα κομμάτια γι΄ αυτό, αλλά δεν ήθελα να ξαναϋποστώ τις ίδιες συναισθηματικές εντάσεις που μου υποβάλλει το έργο», λέει. «Το “Βerlin” είναι σαν ατομική βόμβα μέσα σε έναν δίσκο». Ο Ριντ δεν είχε επισκεφθεί το Βερολίνο όταν έγραφε το έργο. «Ωστόσο, μου είχε φανεί σαν μια πολύ καλή μεταφορά για τη διχοτόμηση και τον χωρισμό».
Είναι μια δραματική ερωτική ιστορία στη σκιά του Τείχους της πόλης, ανάμεσα σε δυο ανθρώπους που αγαπιούνται αλλά δεν μπορούν να είναι μαζί, μια σκληρή ιστορία με ναρκωτικά, βία, απόγνωση. «Μια όπερα-εφιάλτης, το σχόλιό μου για τον Ψυχρό Πόλεμο», λέει. Και με τον άμεσο τρόπο με τον οποίο ο Ριντ συνδέεται με την πραγματικότητα, συμπληρώνει: «Το “Βerlin” ήταν απλά ένας από τους τόσους δίσκους μου που δεν έχουν πουλήσει· και σίγουρα ο πιο ρομαντικός».














