«Νούμερα» για νούμερα

Και έτσι συμπληρώθηκε ένα ωραίο τρίο…

Τι κάνουν τα σόου όταν αγωνιούν για την επιβίωσή τους και ως εκ τούτου, οι
παρουσιαστές τους για τη δική τους; Καταφεύγουν στα ανθρωπονούμερα, όπως για
παράδειγμα οι Μικρουτσικοψινάκηδες, οι οποίοι αφού εξάντλησαν ό,τι δυνατότητες
είχαν να γίνουν οι ίδιοι αυτοπροσώπως τα νούμερα του «Dream Show», κατέφυγαν
σε μια επαγγελματία του είδους, που απέδειξε πως η τηλεόραση του πολτού
αποτελεί το μοναδικό πεδίο τής σύγχρονης κουλτούρας, το οποίο αναδεικνύει
σταθερές και αδιαμφισβήτητες «αξίες». Διότι ως τέτοια παρουσιάστηκε η κ.
Λουκά, με την ειδικότητα του «νούμερου» αποκτηθείσα «εν τω στρατεύματι» – όπως
έγραφαν παλιά διπλώματα ορισμένων επαγγελματιών που δεν σπούδασαν, αλλά
απέκτησαν γνώσεις και εμπειρία στο αντικείμενό τους όσο ήταν φαντάροι.

Στα στρατεύματα των πρώτων ριάλιτι εθελόντρια, η κ. Λουκά αποδείχθηκε
φυσικό ταλέντο. Ευφάνταστη ως ερασιτέχνις «τηλεοπτικό νούμερο», επέλεξε την
καταγγελία των τηλεοπτικών «ηθών» και ιδίως των τηλεοπτικών διασημοτήτων για
να την προσέξουν και σε αυτό υπήρξε πρωτοπόρος, αφού έκτοτε όλες οι
διασημότητες, τηλεοπτικές και μη, επέλεξαν την ίδια μέθοδο ανάδειξης.

Υιοθέτησε τον ρόλο της θρησκόληπτης μαινάδας, που πρόσφερε εύκολη
επιχειρηματολογία στις καταγγελίες της, αποδεικνύοντας έτσι και τη μεγάλη
συμβολή του κατηχητικού σχολείου στην τηλεοπτική παιδεία ενός λαού, που
ουδόλως προετοιμάστηκε από τους λοιπούς θεσμούς της Δημοκρατίας του, για να
αντιμετωπίσει το κυνήγι τηλεθέασης της τηλεόρασής του. Πρωτοπόρος και σε αυτό
η κ. Λουκά.

Κατοχύρωσε με το «σπαθί της» το στασίδι της στη νέα τηλεθρησκεία των
καταγγελιών και ουρλιαχτών, και ως εκ τούτου έγινε σήμα κατατεθέν τής
τηλεοπτικής φαιδρότητας. Κάθε εκπομπή που θέλει να επιδείξει «χιούμορ» και
κάθε παρουσιαστής που οφείλει να προσθέσει «αυτοσαρκασμό» στην τηλεοπτική του
περσόνα για να την κάνει πιο συμπαθητική, καλεί την κ. Λουκά για να «σπάσει
πλάκα» το φιλοθεάμον. Συμπληρώνει ως εκ τούτου ένα μεγάλο κενό, αυτό της
φαντασίας και της πραγματικής ευφυΐας, που απαιτεί το χιούμορ και ο
αυτοσαρκασμός, αλλά «αποστομώνει» και όσους επιχειρηματολογούν περί ποιότητας
στην τηλεόραση. Ποια «ποιότητα»; Η τηλεόραση είναι για νούμερα – κυριολεκτικώς
και μεταφορικώς.

Κάπως έτσι έγινε και με το «Dream Show», που από «φωνές» φέτος ατύχησε. Ο
Μικρούτσικος έκανε την περιφορά όλων των εκπομπών για να θρηνήσει για την
αλλαγή της ώρας, κατήγγειλε τον Χατζηνικολάου, αλλά κανείς δεν τον πιστεύει
πλέον, ούτε τον Ψινάκη πιστεύουν, οπότε οι δυο τους εμφάνισαν το alter ego
τους επί τηλεοπτικής σκηνής, τη μαινόμενη Λουκά.

Ποιος θα το φανταζόταν – ούτε καν η ίδια η Λουκά, όταν πήγαινε σε
εκείνα τα σαλονάκια της ριαλιτζήδικης πρωτοπορίας της Σεμίνας Διγενή – ότι η
εγχώρια τηλεόραση θα προόδευε τόσο, ώστε θα την αναδείκνυε, δέκα χρόνια μετά
τα πρώτα της βήματα, σε περιζήτητο παράγοντα για την ανανέωση κουρασμένων και
άνευρων σόου, σε «σωτήρα» της καναλικής τηλεθέασης.

Πιάσαμε το «ανώτερα»;

Ποιος θα το’ λεγε και στον Νίκο Χατζηνικολάου, ότι θα έκανε τέτοιας υψηλής
ποιότητας τηλεόραση, όταν αναλάμβανε αντιπρόεδρος του Alpha και ανέθετε στη
Σεμίνα Διγενή την ευθύνη του ψυχαγωγικού προγράμματος, ώστε μόνο μια
επαγγελματίας της υστερικής νουμερολαγνείας σαν την κ. Λουκά να μπορεί να
ενισχύσει το ίματζ του Μικρούτσικου και να τονώσει την τηλεθέαση. Δικαιώνονται
οι επιλογές του.

Η τακτική βεβαίως είχε τα οφέλη της, τουλάχιστον για την εν λόγω
επαγγελματία, που προφανώς απολαμβάνει τις καλύτερες δυνατές υπηρεσίες από
σύμβουλο με άριστες γνώσεις στη μηχανική «τηλεοπτικής τουρμποεκτίναξης».

Έσπευσαν να εξασφαλίσουν πλάνα από την εμφάνισή της και την παρουσία τής
ίδιας αυτοπροσώπως, οι εκπομπές που αναδεικνύουν τα ιδιαίτερα ποιοτικά
χαρακτηριστικά κάθε τηλεοπτικής πρωτοπορίας (της Λιβανίου, του «Κους-Κους»,
του «Μπλα-Μπλα» κ.λπ.) και ως εκ τούτου καλλιεργούν την ποιότητα της
τηλεόρασής μας. Αυτές την ανέδειξαν σε πρόσωπο της τηλεοπτικής ημέρας, σε
σύμβολο της εγχώριας τηλεοπτικής ανανέωσης. Και εις ανώτερα… για να
ευχαριστηθούμε πτώση.