Ήχος πλάγιος, δοξαστικός

Μετά την αρίστη παρέμβαση των καναλιών στο θέμα τόσο του κοινωνικού ρατσισμού όσο και του παιδικού σεξουαλισμού θα ασχοληθούν το έθνος και οι πολιτικοί με την ποιότητα της παιδείας και την ευρυθμία του δημόσιου σχολείου

«Χάρη στο σοκ που προκαλέσαμε, κάναμε την κοινωνία να προσέξει τα παιδιά και
το τι συμβαίνει σε ορισμένα σχολεία», είπε υπερηφάνως ο Νίκος Ευαγγελάτος στο
ξεκίνημα της προχθεσινής του εκπομπής. Μάλιστα! Ευτυχώς που πρόβαλε η εκπομπή
του πορνό με παιδιά και όχι μια, αλλά καμιά δεκαριά φορές, με αργή κίνηση για
να σοκάρεται αργά, ηδονικά το φιλοθεάμον.

Ευτυχώς που μας πληροφόρησε ο ίδιος προσωπικώς ότι όλα αυτά συμβαίνουν υπό την
σκιά του μαυροπίνακα. Έτερο στοιχείο πέραν της δικής του μαρτυρίας ότι τα
βίντεο γυρίστηκαν από μαθητές με πρωταγωνιστές συνομηλίκους τους στα σχολεία,
δεν είχαμε. Αλλά υπάρχει εμπιστοσύνη. Αλίμονο!

Την ίδια ημέρα επίσης, νωρίς το μεσημέρι, είχε υποστηρίξει τα ανάλογα
για την συμπεριφορά της τηλεόρασης ο κ. Νίκος Χατζηνικολάου απέναντι από το
ΕΣΡ, που είχε ζητήσει εξηγήσεις για τη διαχείριση από τα κανάλια της υπόθεσης
του βιασμού της 16χρονης στο Λύκειο Αμαρύνθου. Προς έπαινο, είπε, είναι η
συμπεριφορά των καναλιών γιατί ανέδειξαν τον κοινωνικό ρατσισμό και
ενεργοποίησαν την κοινωνία.

Προς επίρρωση των επιχειρημάτων του αντιπροέδρου του Alpha, η εκπομπή
«Τι-βι-τιγκλόν» των Μπακοδήμου-Σεργουλόπουλου πρόβαλε το ίδιο βράδυ – ούτε
συνεννοημένοι να ήταν με τον κ. αντιπρόεδρο – αποσπάσματα «τηλεοπτικής
συμπεριφοράς» που αποδείκνυαν περίτρανα του λόγου του το αληθές. Έτσι θύμισαν
με βίντεο τα σχόλια του κ. Τράγκα στο δελτίο ειδήσεων του Alpha με τις «πολύ
διακριτικές εκφράσεις», οι οποίες επιδείκνυαν τον σεβασμό της τηλεόρασης στην
υπόθεση της 16χρονης και απέκλειαν ανάρμοστους συνειρμούς ενηλίκων για ένα
ανήλικο κορίτσι, όπως «εξέταση κολπικών υγρών» που αποδεικνύουν την πράξη, για
«παρθενία» που διαπιστώθηκε ότι «χάθηκε».

Πρόβαλαν επίσης την σκηνή που ο κ. Αυτιάς πρωτοπαρουσιάζει την υπόθεση
τονίζοντας ότι ούτε ονόματα, ούτε τόπος θα αναφερθεί, για να γίνει αμέσως μετά
μια ακόμη τηλεοπτικού τύπου «διακριτική αναφορά» στο «Λύκειο Αμαρύνθου», ενώ ο
κ. Κύρτσος, επίσης στο δελτίο ειδήσεων του Alpha εμφανίζεται να τηρεί τη
«διακριτικότητα» που επιβάλλει η υψηλή δημοκρατική ευαισθησία της τηλεόρασης
μιλώντας για τον «ένα εκ των τεσσάρων αγοριών, του οποίου πατέρας είναι ο
Θεολόγος του σχολείου και μητέρα η καθηγήτρια Χημείας». Επίσης οι
«Τι-βι-τιγκλόν» δεν παρέλειψαν να προβάλουν και τα βίντεο Ευαγγελάτου και έτσι
διαπιστώσαμε εκ νέου τη μοναδική ποιότητα της τηλεοπτικής δημοσιογραφίας, την
οποία απολαμβάνουμε «αργά-ηδονικά» ο τυχερός λαός.

Απολαυστική αυτή η κόντρα τηλεόρασης-εντύπων και παλιά όσο η κάμερα που
έδωσε την αίσθηση της «προέκτασης του ανθρώπινου βλέμματος» και αναδιαμόρφωσε
την πραγματικότητα με τους όρους της. Αποτέλεσε το αντικείμενο μιας φιλολογίας
περί ανταγωνισμού μεταξύ έντυπης και τηλεοπτικής δημοσιογραφίας, ο οποίος
αφορούσε περισσότερο τη διεύρυνση της αγοράς και για τα δυο μέσα, παρά την
επικράτηση του ενός επί του άλλου ή τη διάσταση μεταξύ «καλύτερης» έντυπης και
«χειρότερης» τηλεοπτικής δημοσιογραφίας.

Η προφανής διαφορά μεταξύ της έντυπης δημοσιογραφίας που απαιτεί από το
κοινό κόπο, πράξη, ενεργοποίηση, τόσο για την αγορά, όσο και για την ανάγνωση
των εφημερίδων και της τηλεοπτικής που προσφέρεται δωρεάν, κατ’ οίκον και
υπόκειται στην ευκολία της κάμερας μπορεί να τροφοδοτεί με επιχειρήματα τη μια
ή την άλλη πλευρά, αλλά αποκρύπτει την ουσία του καίριου για τις σύγχρονες
δημοκρατίες προβλήματος.

Ομοιόμορφο πολτώδες μείγμα

Η «διαφορά» δεν αφορά τόσο τα δυο μέσα όσο τη νοοτροπία, την ποιότητα της
δημοσιογραφίας που επιλέγουν να υπηρετήσουν οι επαγγελματίες είτε των έντυπων
είτε των τηλεοπτικών μέσων. Απόδειξη τα ακραία φαινόμενα της εγχώριας αγοράς,
όπου μέσα στις πρωτόγονες συνθήκες επιβίωσης των υπεράριθμων καναλιών
διαλύονται οι πολύτιμες για τη δημοκρατία διαφορετικές δημοσιογραφικές
συμπεριφορές. Αποτέλεσμα είναι η κυριαρχία ενός ομοιόμορφου πολτώδους
μείγματος «σοκαριστικής» τηλεόρασης. Ωστόσο ένα προϊόν «άγχους για επιβίωση»
ελάχιστα μπορεί να πείσει ότι αποτελεί αφορμή για «αφύπνιση της δημοκρατίας» –
και αλίμονο αν γίνει ρυθμιστής της.