Ιστορίες απόρριψης και μπεστ σέλερ

![]() |
![]() |
Τα μπεστ σέλερ συχνά γεννιούνται μέσα από την… απογοήτευση. Αυτό είναι το
δίδαγμα από τις περιπέτειες του βιβλίου του Βρετανού Γουίλιαμ Πίτρι «Alexander
Cipher» του οποίου στούντιο του Χόλιγουντ προσπαθούν να εξασφαλίσουν τα
κινηματογραφικά δικαιώματα. Το μυθιστόρημα, με θέμα την αναζήτηση του τάφου
του Μεγάλου Αλεξάνδρου, έχει το σωστό μείγμα δράσης και ιστορικής ατμόσφαιρας
που οι κινηματογραφικοί παραγωγοί ερμηνεύουν με χιλιάδες εισιτηρίων. Δεν είχαν
την ίδια γνώμη οι ατζέντηδες και οι εκδότες στους οποίους ο Γουίλιαμ Πίτρι,
από το Σάφοκ, έστελνε το χειρόγραφό του. Ορκισμένος να γίνει συγγραφέας,
εγκατέλειψε τη δικηγορία και πλήρωσε την αγάπη του για το γράψιμο μένοντας
άνεργος για τέσσερα χρόνια -αφού πούλησε και το διαμέρισμά του.
Σε αυτό το διάστημα, έγραψε επτά εκδοχές για το μυθιστόρημά του, τις έστειλε
υπογράφοντας κάθε φορά με άλλο ψευδώνυμο και μέτρησε πενήντα διαφορετικές
απορριπτικές επιστολές.
Ο Πίτρι έδωσε στον Αποκρυπτογραφημένο του Αλέξανδρο μία ακόμη ευκαιρία,
ξαναγράφοντας την ιστορία πριν τη στείλει σε έναν ακόμη ειδικό. Ο Λουίτζι
Μπονόμι αποδείχτηκε η καλή του νεράιδα κι έστειλε το χειρόγραφο στον εκδοτικό
οίκο Χάρπερ Κόλινς. Η συνέχεια ήταν μία επιταγή 165.000 στερλινών, οι
προτάσεις από Αμερικανούς εκδότες να κυκλοφορήσει το βιβλίο στην Αμερική και
οι προσφορές του Χόλιγουντ να το κάνουν ταινία.
«Δεν ήθελα να βλέπουν το όνομά μου και να δυσφορούν. Κάθε “όχι” που έβλεπα
στις επιστολές μου έλεγε να το κάνω καλύτερο. Μέχρι που ο Λουίτζι μου
τηλεφώνησε για να μου πει ότι την επομένη από την ανάγνωση του χειρογράφου ο
υπεύθυνος νέων εκδόσεων του οίκου Χάρπερ Κόλινς αγόρασε το βιβλίο», λέει ο
Γουίλιαμ Πίτρι στους «Times».
«Είναι ο βασιλιάς της πλοκής. Σε παρασύρει να γυρίζεις τις σελίδες και να μη
σταματάς. Επίσης έχεις την αίσθηση ότι μαθαίνεις κάτι ακόμα για τον Μέγα
Αλέξανδρο, ως ηγέτη μιας αυτοκρατορίας που απλωνόταν από τη Θράκη μέχρι την
Αίγυπτο και την κοιλάδα του ποταμού Γάγγη», συμπληρώνει ο επιμελητής του
βιβλίου Γουέιν Μπρουκς, εξαίροντας και την κινηματογραφική ατμόσφαιρα στο
«Alexander Cipher».
Μία αντίστοιχη εμπειρία με Έλληνες εκδότες είχε και ο συγγραφέας του
μελλοντολογικού μυθιστορήματος «Τον Κανένα θα τον φάω τελευταίο», με το
ψευδώνυμο Λάρι Κουλ. Μηχανολόγος στο επάγγελμα, είχε την ιδέα να γράψει μία
ιστορία για έναν άνθρωπο ο οποίος ξυπνά ένα πρωί και καθώς δεν θυμάται τίποτα
αρχίζει μία έρευνα για να ανακαλύψει ποιος είναι και πού ζει.
«Το σκηνικό είναι ένας προηγμένος τεχνολογικά κόσμος που ζει με την
απειλή ότι η βαρύτητα χάνεται κι αυτό θα έχει ως συνέπεια άνθρωποι και
αντικείμενα να πετάνε και να χάνονται στο Διάστημα», εξηγεί στα «ΝΕΑ» ο
συγγραφέας για την ιδέα του μυθιστορήματος που έγραψε επινοώντας ένα ιδιόμορφο
γλωσσικό ύφος, με όρους καθαρεύουσας και συντακτικό καθομιλουμένης.
Στη συνέχεια έστειλε το χειρόγραφο σε 27 ελληνικούς οίκους που εκδίδουν
πεζογραφία και απάντηση έλαβε μόνο από τις Εκδόσεις Άγκυρα και Άγρα. Το θέμα
άρεσε, η γλώσσα ήταν εμπόδιο. Η μεν Άγκυρα πρότεινε πιο απλό γράψιμο, ο δε
Σταύρος Πετσόπουλος της Άγρας έστειλε μία επιστολή που έλεγε ότι αξίζει να
εκδοθεί. «Αλλά δίστασε γιατί είναι ένα βιβλίο που απαιτεί ιδιαίτερη γλωσσική
επιμέλεια από επαρκή φιλόλογο. Όμως επειδή η καθομιλουμένη ελληνική δεν είναι
επαρκής για να αποδώσει τον κόσμο της τεχνολογίας ένιωσα την ανάγκη από
καινούργιες λέξεις που θα ήταν και οικείες. Κι έτσι από το μυθιστόρημα
προέκυψε και μία παράπλευρη συστηματική μελέτη της γλώσσας», προσθέτει.
Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΜΕ ΤΟ ΨΕΥΔΩΝΥΜΟ ΛΑΡΙ ΚΟΥΛ:
«Περιεπλανώμην ανέστιος…»
![]() |
|
Ο Γουίλιαμ Πίτρι χρειάστηκε να ξαναγράψει επτά φορές το μυθιστόρημά του και |
«Κατά τας επομένας ώρας περιεπλανώμην ασκόπως υπό βροχής, ανέστιος,
αποτεθαρρημένος, ρυπαρός τε και πεινών, σκοντάπτων ως προς τους πόδας,
παραπαίων ως προς τας φρένας. Οπίσω μου ο κύων εγρύλλιζεν ανήσυχος δεικνύων
τους οδόντας του προς αοράτους εχθρούς. Δις ή τρις εστράφην, αλλ’ ουδένα ιδών
εξηκολούθησα την μοναχικήν μου πορείαν»: απόσπασμα από το βιβλίο του Λάρι Κουλ
που βρήκε τελικά συνεκδότες τον Κώστα Κατσικά από τον Οίκο Τυφλόμυγα και τον
Χρήστο Σιδερή των Εκδόσεων Αμμόνι, οι οποίοι γνώρισαν τον Λάρι Κουλ από τις
ποιητικές συλλογές του που κυκλοφορούσε στο Διαδίκτυο. «Έβαλα όρο στον εαυτό
μου να μη βάλω λεφτά για να κάνω ιδιωτική έκδοση», λέει στα «ΝΕΑ» ο Λάρι Κουλ.
«Δύο φίλοι όμως που γνώρισα στο Διαδίκτυο, μοιράστηκαν τα έξοδα μιας έκδοσης
1.000 αντιτύπων. Η διαφήμιση του βιβλίου έγινε από τους bloggers και τα
βιβλιοπωλεία Παπασωτηρίου, Πρωτοπορία, Ιανός και Πολιτεία το διέθεσαν και από
τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις τους».
INFO
![]() |
Λάρι Κουλ, «Τον Κανένα θα τον φάω τελευταίο», Εκδ. Τυφλόμυγα, 2006, σελ. 198,
τιμή: 11,50 ευρώ.
LINKS:
Η ανταλλαγή απόψεων για το μυθιστόρημα «Τον Κανένα θα τον φάω τελευταίο»
συνεχίζεται στα blogs:
http: //agavazo.blogspot.com/2006/08/larry-cool.html
http: //tsamatis.blogspot.com/2006/10/larry-cool.html
http: //xnoudi.blogspot.com/20060901xnoudiarchive.html

















