Ο βασιλιάς είναι γυμνός

Να τα μαζεύουμε σιγά σιγά και όλα θα γίνουν ξανά όπως ήταν πρώτα

Αν θριάμβευσε κάτι στις εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση ήταν ο τηλεοπτικός
αυτισμός, που βρήκε την ιδανική έκφρασή του στον πολιτικό αυτισμό. Η τηλεόραση
έπαιξε τον ρυθμό, οι πολιτικοί τον ακολούθησαν με «χάρη» και οι τηλεθεατές
χασμουρήθηκαν.

Για να είμαστε ακριβείς, οι δημοτικές εκλογές αποδείχθηκαν μια ωραία αφορμή
για να αναμετρηθούν οι καναλικές ομάδες, για να επιδείξουν στο φιλοθεάμον τη
δεξιοτεχνία τους, τους «πρωταγωνιστές» που διαθέτουν κ.λπ. Επίσης ήταν εξίσου
αφορμή για να μετρήσουν τα κόμματα τις δικές τους δυνάμεις. Ως εκ τούτου οι
δύο αυτισμοί συναντήθηκαν σε ωραία πανηγυρικά θεάματα, με πανάκριβα σκηνικά
και εντυπωσιακή σκηνοθεσία που μετέθετε το κέντρο βάρους από τις τοπικές
κοινωνίες στην κεντρική εξουσία.

Έτσι, είδαμε όλους μαζί σε ωραία «μπουκέτα» να ξανασυζητούν τα γνωστά
περί των ενδοκυβερνητικών καβγάδων, για την πληγή της Παιδείας, μέχρι που
βρέθηκε η κ. Μαριέττα Γιαννάκου να απαντάει για τις δηλώσεις της που ξεσήκωσαν
θύελλα με την αργκό τού «δεν μασάω», σαν να κρινόταν η κυβέρνηση. Επίσης ο κ.
Μεϊμαράκης εξηγούσε τα περί της κόντρας του με τον κ. Σουφλιά και πάντως
συζητήθηκαν όλα όσα ήταν βέβαιοι καλεσμένοι και παρουσιαστές ότι θα πάθιαζαν
τις τοπικές κοινωνίες.

Και αν οι δρόμοι στα χωριά της Αιτωλοακαρνανίας δεν είναι θέμα που θα
ενδιέφερε ένα εκλογικό σόου κεντρικού καναλιού, δεν μπορεί η εκτροπή του
Αχελώου και όσα σημαίνει για την περιοχή, οι αρμοδιότητες των τοπικών
αρχόντων, τα χρήματα που έχουν στη διάθεσή τους, εν τοιαύτη περιπτώσει η
πολιτική της κεντρικής εξουσίας για την περιφέρεια να μην είναι εθνικό ζήτημα.

Αλλά θεωρήθηκε μεγαλύτερου ενδιαφέροντος η διαδικασία αφυδάτωσης της
ψήφου των πολιτών από τους ιδιαίτερους τοπικούς χυμούς της, για να προστεθεί
νούμερο κενό στη δύναμη της μιας, της άλλης ή της τρίτης πολιτικής παράταξης.
Αποκορύφωμα το σόου του Ευαγγελάτου που με απροκάλυπτη και επιδεικτική
αλαζονεία μιας εξουσίας που έχει στόχο τη διατήρησή της με όρους τηλεοπτικής
«πρωτιάς» παραμέρισε την τοπική ψήφο, για να θέσει ως ερώτημα παράλληλα με την
έρευνα του exit poll τι θα ψήφιζαν οι πολίτες αν ήταν βουλευτικές εκλογές. Το
θέμα είναι ότι το αποτέλεσμα δεν αφορούσε μια στατιστική μελέτη ιδιωτικού
χαρακτήρα, προς χρήση των ειδικών επιστημόνων που θα το επεξεργαστούν και θα
το ανακοινώσουν με όλες τις επιστημονικές επιφυλάξεις, αλλά αφορούσε τη μάχη
της τηλεθέασης του Ευαγγελάτου.

Άλλη μια κορυφαία στιγμή με την πολιτική σκηνή έρμαιο της τηλεοπτικής
σκηνοθεσίας των εντυπώσεων. Κατά παράβαση μάλιστα της ουσίας των αρχών της
δημοκρατίας, βάσει των οποίων διαχωρίζονται οι εκλογικές αναμετρήσεις, ακριβώς
για να εκφράζεται η δημοκρατική πολυμορφία, για να μοιράζεται η κεντρική
εξουσία σε τοπικούς άρχοντες που διαχειρίζονται την καθημερινότητα των
πολιτών, όταν μάλιστα πολλοί εξ αυτών είναι ανεξάρτητοι από κομματικούς
χώρους.

Άλλωστε δεν ήταν μόνον τα ποσοστά του Τσίπρα στην Αθήνα ή του Μπουτάρη στη
Θεσσαλονίκη, αλλά και πολλών άλλων ανεξάρτητων υποψηφίων που εμφανίστηκαν σε
δήμους, τα οποία έδωσαν επιπλέον μήνυμα ότι αναζητείται κάτι καινούργιο στην
τοπική αυτοδιοίκηση.

Η αλήθεια είναι ότι παντού στην Ευρώπη, όπου γίνονται εκλογές για τοπικούς
άρχοντες θεωρούνται ένα είδος τεστ για την κυβερνητική πολιτική. Αλλά δεν
είναι στην ίδια κατάσταση οι τοπικές κοινωνίες.

Πολύ κακό για το τίποτε

Ο φαραωνισμός των εγχώριων εκλογικών σόου μόνο με τους όρους του αιματηρού
ανταγωνισμού μπορεί να ερμηνευτεί και μόνο διαφημιστικούς στόχους να
εξυπηρετήσει, περισσότερο από ενημερωτικούς.

Στον Alpha, για παράδειγμα, κάμερα ψηλοκρεμαστή έδινε κάθε τόσο πανοραμική
κάτοψη ενός στούντιο που έμοιαζε με εργοστάσιο. Το μήνυμα σαφές: οργάνωση,
πλούτος, αισθητική, σκληρή εργασία. Ως εκ τούτου και οι δύο ξανθιές κυρίες του
ψυχαγωγικού Μενεγάκη και Μπακοδήμου, που πλαισίωσαν τον εθνικό σταρ της
δημοσιογραφικής εγκυρότητας Χατζηνικολάου, συμπλήρωναν το μήνυμα. Όσο για τις
παρεμβάσεις από το «Αλ Τσαντίρι Νιουζ» του Λαζόπουλου, εξάγνιζαν τον
τηλεοπτικό αυτισμό με το χιούμορ. Καμία ανατροπή.

Ώρες ολόκληρες διαπληκτίζονταν για τα γνωστά βουλευτές, χωρίς να υπάρξει η
ελάχιστη πληροφορία ή η ερμηνεία για τα κοινωνικά χαρακτηριστικά της αποχής –
αναλόγως την περιοχή – και αν έχει σχέση με την ανεργία που πλήττει ορισμένες
από αυτές.

Οι τηλεθεατές πάντως κράτησαν την ψυχραιμία τους. Αναμετρήθηκαν οι καναλικές
ομάδες, όπως άλλωστε και οι πολιτικές, ερήμην της πλειοψηφίας εξ αυτών.