Χωρίς μεγαλίστικη παραμόρφωση

Με τη χαριτωμενιά που χαρίζει στην παιδική ηλικία η άδολη ματιά της, μας διασκέδασε η παρέα του «Παρά πέντε»

Η Ελίζα-μπ-εθ γίνεται Ελίζα-ντ-εθ, το χάου-ντου-γιου-ντου γίνεται
χάου-μπου-γιου-μπου και το καυτό χιούμορ του Καπουτζίδη διά στόματος
Ζουμπουλίας εξαερώνει το δέος της «ξένης γλώσσας», όσων για χίλιους λόγους δεν
την έμαθαν. Οι απόπειρες της στρουμπουλής επαρχιώτισσας να μπει στον ρόλο μιας
πλούσιας, γλωσσομαθούς ξιπασμένης, για να υποδυθεί τη φίλη της Ντάλια σε
μυκονιάτικη δεξίωση πλουσιόσπιτου, ήταν από τις πιο σπαρταριστές στιγμές του
«Παρά πέντε», εκείνες που ενώ διαθέτουν την αφοπλιστική αμεσότητα μιας
παιδικής πλάκας, συνδυάζουν τον αθέατο αλλά σαφή σαρκασμό για τα πιεστικά
στερεότυπα των κοινωνικών ρόλων, ο οποίος χαρακτηρίζει τη σειρά.

Το χιούμορ της μοιάζει να περιστρέφεται γύρω από χίλιους διαφορετικούς
τρόπους έκφρασης εκείνης της φράσης του παραμυθιού «ο βασιλιάς είναι γυμνός»,
που μας πρωτοδίδαξε ότι χωρίς τα σύμβολα και τις συμβάσεις η ανθρώπινη αλήθεια
είναι μία και κοινή για όλους. Ολόκληρο το προχθεσινό επεισόδιο του «Παρά
πέντε», που γλυκά παρέσυρε με τις ατάκες του και τα αμίμητα σουσούμια της
παρέας σε ένα γλέντι γέλιου, ξεφλούδιζε τον «κόσμο των μεγάλων», των
συμβάσεων, των κοινωνικών μοντέλων, με εκείνη την απρόβλεπτη διορατικότητα που
διαθέτουν τα παιδιά και μας αφήνουν άναυδους, καθώς βλέπουν ακριβώς αυτό που ο
κανόνας του μεγαλώματος μας εκπαιδεύει να μη βλέπουμε.

Το φουστάνι-παραλλαγή για το μυκονιάτικο τοπίο της Ντάλιας, ήταν ξεκαρδιστικό
σχόλιο για τα τουριστικά αιγαιοπελαγίτικα τοπία ζωγραφισμένα σε κάρτες και
παρεό. Η σκηνή που ο Φώτης ντυμένος Σάκης Ρουβάς – σαν να του ‘ρθε η έμπνευση
με τον μυκονιάτικο αέρα – και με ένα μπουκάλι αντί μικροφώνου μιμείται τις
κινήσεις του τραγουδιστή στον καθρέφτη ενώ ακούγεται το «Σ’ έχω ερωτευτεί»,
μοιάζει να κλείνει το μάτι με γέλιο στα μυκονιάτικα ήθη – ιδίως η ταραχή του
όταν τον πιάνουν στα πράσα οι φίλοι του. Όταν ο Σπύρος πέφτει επάνω στη γιαγιά
και τη Θεοπούλα ενώ εκείνος τους έχει πει ότι είναι στη Σαρωνίδα και εκείνες
ότι έμειναν στο σπίτι, μοιάζει να αναμετριούνται οι δυο ηλικίες στη σκανταλιά
και η μεγαλύτερη να κερδίζει – άλλωστε, έχουν γίνει κολλητές με μια τραβεστί
ονόματι Ντόνα, γιατί της πήρε το μπόι φρεντ της μια κοντή! Και αυτό αρκεί για
τη Θεοπούλα…

Από τα αγαπημένα χαρακτηριστικά του «Παρά πέντε», άλλωστε, είναι τα
«καθαρά» κριτήρια της φιλίας, απαλλαγμένα από κάθε κοινωνική σύμβαση, από
στερεότυπα ρόλων που αποκλείουν το διαφορετικό, όπως είναι οι φιλίες των
παιδιών. Με τα κοινωνικά στερεότυπα ακυρωμένα από την προχωρημένη ηλικία του
μυαλού της Θεοπούλας, το «αταίριαστο» δίδυμό της με την τραβεστί Ντόνα ήταν
ένα ακόμη μήνυμα από τα τόσα της σειράς για την ανακούφιση που χαρίζει ο
αυθορμητισμός και η απλότητα στις ανθρώπινες σχέσεις.

Το μόνο για το οποίο ντρέπονται, το μόνο που δεν αντέχουν οι φίλοι του «Παρά
πέντε», είναι να εμφανιστούν γυμνοί σε πλαζ γυμνιστών. «Δεν έχω ζήσει στη ζωή
μου μεγαλύτερη ντροπή», λέει ο Σπύρος «καρφωμένος» μπρούμυτα στο φουσκωτό
στρώμα στην παραλία των γυμνιστών, καθώς τους πλησιάζει κάποιος για να τους
ζητήσει αναπτήρα, φυσικά ολόγυμνος. Και πάλι σαν τα παιδιά που μεγάλωσαν στα
συντηρητικά ελληνικά σπίτια με το γυμνό να είναι ταμπού και που αναπτύσσουν
αισθήματα ντροπής, αλλά και μειονεξίας, όταν βρεθούν απέναντι σε γυμνούς
ενηλίκους.

Ντροπαλοί σαν παιδιά

Η σκηνή, άλλωστε, με τους τέσσερις της παρέας ξαπλωμένους μπρούμυτα στην άμμο
και από πάνω ο γυμνιστής να τους κοιτάζει αφ’ υψηλού, παρέπεμπε σε εκείνη την
αίσθηση της αγχωτικής υψομετρικής διαφοράς την οποία έχει ένας ενήλικος από
πιτσιρίκια που έχουν σταθεί μπροστά του και τον κοιτάζουν. Είναι αυτό το
ασυναίσθητο ταξίδι στις πρώτες εντυπώσεις από τον κόσμο των παιδικών μας
χρόνων που κάνει το «Παρά πέντε» ξεχωριστή σειρά, είναι η νοσταλγία για τις
πρώτες εκπλήξεις μας, για τις πρώτες ντροπές μας, για εκείνη την ξεχασμένη
ορμή της παιδιάστικης περιέργειας, που χωρίς δόλο και φίλτρα βλέπει τη «γυμνή»
εικόνα της πραγματικότητας των μεγάλων.