«Ιδέα δεν είχα ότι θα γινόταν ζήτημα η μουσική μου»

![]() |
![]() |
![]() |
|
Ο Τζέρι Λι Λιούις (Last Man Standing) σηκώνει τα μανίκια και κάθεται ξανά στο |
Κινήσεις σχεδόν αυτόματες. Κάθεται στο πιάνο, τα δάκτυλά του τρέχουν πάνω στα
πλήκτρα και αρχίζει το ροκενρόλ. Great Balls of Fire. «Κοιτάτε να δείτε», λέει
ο Τζέρι Λι Λιούις, «δεν είμαι όσο νέος ήμουν, αλλά μπορώ ακόμη να παίζω καλά».
Και για όσους δεν πιστεύουν πως το ροκενρόλ του πετάει ακόμη σπίθες, ο
«killer» έχει ντοκουμέντα.
Την εβδομάδα που πέρασε έκλεισε τα 71 του χρόνια και κυκλοφόρησε το «Last Man
Standing», πρώτο άλμπουμ του μέσα σε μια δεκαετία. Σε αυτό συμμετέχουν
εξέχοντες της μουσικής κοινότητας, όπως οι Rolling Stones, ο Μπρους
Σπρίνγκστιν, ο Έρικ Κλάπτον, ο Κρις Κριστόφερσον. Και ο Τζέρι Λι Λιούις
επιβάλλει τον δικό του ρυθμό. «Δύναμη της φύσης», λένε. «Δεν απαντά σε
κανέναν, ποτέ δεν το έκανε», έχει να πει ο Χατς Χάτσινσον, από τους πιο
παλιούς μουσικούς που είναι μαζί του. «Θα σου πει αυτό που έχει στο μυαλό του
και καθόλου δεν τον νοιάζει αν έχεις εκατομμύρια ή μόνο μερικά σεντς».
Έζησε με σκάνδαλα και μεγάλες απώλειες, το 1957 παντρεύτηκε τη 13χρονη
εξαδέλφη του, πράγμα που έπληξε την καριέρα του, έχασε δύο συζύγους σε νεαρή
ηλικία και δύο παιδιά σε δυστυχήματα, πυροβόλησε έναν μουσικό από το
συγκρότημά του στο στήθος, έπινε πολύ και ζούσε στα άκρα. Κάποια στιγμή
μάλιστα εμφανίστηκε στην πύλη τής Γκρέισλαντ με ένα όπλο. Πέρσι χώρισε από την
έκτη σύζυγό του και σήμερα ζει λίγο έξω από το Μέμφις με την κόρη του τη
Φοίβη.
Μισό αιώνα από τα πρώτα του δισκάκια στη θρυλική «Sun», ο Τζέρι Λι θυμάται.
«Μα πού μαθαίνεις αυτά τα τραγούδια, με ρωτούσε η μάνα μου». Τρύπωνε σε κλαμπ
που έπαιζαν τα ρυθμ εν μπλουζ, ο Μπι Μπι Κινγκ και άλλοι μαύροι μουσικοί. «Δεν
με είχαν πάρει είδηση ότι είχα χωθεί κάτω από τα τραπέζια και άκουγα. Όταν με
τσάκωσαν, με πέταξαν με τις κλωτσιές. “Μην τολμήσεις να ξαναγυρίσεις”, μου
είπαν. Σε μισή ώρα ήμουν πίσω. Δεν μπορούσε να με σταματήσει τίποτε, εκτός και
αν ήταν ο Θεός ο ίδιος».
Πριν από λίγες ημέρες, ο Τζέρι Λι βρέθηκε στα γραφεία τού «Rolling Stone»,
περιστοιχισμένος από δημοσιογράφους που δεν έβρισκαν το θάρρος να του
απευθύνουν ερώτηση, μέχρι που κάποιος, πιο τολμηρός, τον ρώτησε αν νιώθει
περήφανος που η μουσική του είχε τέτοια απήχηση μέσα στα χρόνια. Ο Λιούις
χαμογέλασε και απάντησε: «Ιδέα δεν είχα ότι θα γινόταν ζήτημα».
Επιμέλεια: Μαρία Μαρκουλή
















