Φωτογενής σύγχυση…

Καταγγέλλουμε όλους τους άλλους που εκμεταλλεύονται ανθρώπινες τραγωδίες για την τηλεθέαση εκτός από τους εαυτούς μας. Μέσα στη σύγχυση μπορεί και να μας πιστέψουν. Επάνω ο Γιώργος Παπαδάκης με τη Μάγδα Παπαγιάννη στο «Καλημέρα Ελλάδα». «Φτάνει πια, δεν μπορεί να εξοικειωνόμαστε με τον δολοφόνο με το πριόνι» είπε η Λιάνα Κανέλλη (δεξιά)

Σύγχυση. Γίνεται όλο και πιο εμφανής στο τηλεοπτικό τοπίο όσο αγριεύει ο
ανταγωνισμός. Και αγριεύει διαρκώς. Συνειδητή επιδίωξη ή αναπόφευκτο
αποτέλεσμα της θολούρας σε τοπίο και κρανίο, που προκάλεσε η ταχύτατη ανάπτυξη
της τηλεόρασης σε τηλεστάρ και κοινό, πάντως είναι η επίσημη κουλτούρα της
τηλεόρασής μας – και ως εκ τούτου του έθνους – για να μην πούμε ότι έχει
αναδειχθεί από ορισμένους σε υψηλή τέχνη.

Τη θαυμάσαμε ήδη στον Γιώργο Παπαδάκη. Από τους ικανότερους τεχνίτες στην
παραγωγή σύγχυσης. Χαρήκαμε όταν τον ακούσαμε στην πρώτη φετινή εκπομπή να
λέει ότι αυτός δεν προτίθεται να «εκμεταλλευτεί την υπόθεση Άλεξ» για λόγους
τηλεθέασης, όπως κάνουν άλλοι.

Ακόμη και αν στην καθημερινή επιμονή του ότι αυτός απέχει από τις μεθόδους που
υιοθετούν οι άλλοι κυνηγώντας την τηλεθέαση, ήταν εμφανείς οι ηρωικοί τόνοι.
Δεν έχουν σημασία όταν τουλάχιστον ακούγεται από δημοφιλή σταρ ότι η υπόθεση
είναι πολύ σοβαρή και άγρια για να γίνεται καθημερινό θέαμα στα κανάλια.

Τον είδαμε, έμπειρο γερόλυκο της τηλεθέασης, να στηλιτεύει τις κυνικές
μεθόδους της τηλεόρασης, ενίοτε συμπεριλαμβάνοντας και τον εαυτό του με αφορμή
και άλλες «ανθρώπινες ιστορίες», όπως εκείνη της άνεργης μάνας που εγκατέλειψε
τα παιδιά της γιατί δεν είχε να τα ταΐσει και την «υιοθέτησαν» οι εκπομπές της
«κοινωνικής ευαισθησίας»: «Να μην ξαναβγείς στην τηλεόραση», της έλεγε μετά το
ευτυχές πέρας της ιστορίας, «ακόμη και αν στο ζητήσω εγώ προσωπικώς, μη με
πιστέψεις, θα θέλω να σε εκμεταλλευτώ, γιατί κι εγώ κυνηγάω την τηλεθέαση».
Μας συγκίνησε!

Τον ξαναείδαμε προχθές, με καλεσμένη τη Λιάνα Κανέλλη, να επανέρχεται στο θέμα
της εκμετάλλευσης της υπόθεσης της Βέροιας για λόγους τηλεθέασης. Συμφωνούσε
με την βουλευτή του ΚΚΕ ότι δεν μπορεί ένα θέμα, όπου εμπλέκεται παιδεραστία,
να αποτελεί καθημερινή ενασχόληση τηλεοπτικών εκπομπών.

«Δεν είναι δυνατόν να μιλάει διαρκώς για τέτοια θέματα η τηλεόραση. Δεν
μπορεί να βλέπουμε καθημερινώς τον “δολοφόνο με το πριόνι”, εξοικειωνόμαστε,
εξοικειώνονται τα παιδιά μας, από πού να τα προφυλάξεις, ακούν διαρκώς για την
παιδεραστία, συνηθίζουν, σου λέει έτσι θα ‘ναι». Συμφώνησε και υπερθεμάτισε ο
Γιώργος Παπαδάκης. «Σωστά. Δεν μπορεί να συζητιούνται τέτοια πράγματα σε
εκπομπές».

Συνέχισε στο ίδιο κλίμα η Λιάνα Κανέλλη για να καταλήξει ότι η ίδια θα
στρατευθεί στον αγώνα εναντίον της παιδεραστίας, θα φτάσει στο Ευρωπαϊκό
Δικαστήριο και μόνον όποιος είναι σοβαρός θα ασχολείται με το θέμα.

Ποιος θα το φανταζόταν ότι αυτή η φράση θα προκαλούσε ένα παραλήρημα του
Παπαδάκη, εναντίον του ΕΣΡ που τόλμησε να επιβάλει τιμωρία σε εκείνη την
εκπομπή του, που είχε παρουσιάσει την υπόθεση μιας κοπέλας που κατ’ επανάληψη
τη βίαζε ο πατέρας της.

Τι κι αν είχε μόλις συμφωνήσει ότι τέτοιου είδους υποθέσεις δεν μπορεί να
προβάλλονται διαρκώς από την τηλεόραση γιατί πρέπει να προστατευθούν και τα
παιδιά-θεατές από την εξοικείωσή τους με το έγκλημα, τι κι αν είχε δώσει
ηρωικούς αγώνες επί σειρά ημερών ότι υποθέσεις «παιδεραστίας» δεν είναι προς
εκμετάλλευση, τι κι αν φώναζε προ ημερών στην άπορη μητέρα ότι και ο ίδιος
κυνηγός της τηλεθέασης είναι! Προέχει η ηρωική μορφή του παρουσιαστή, το
προφίλ του αγωνιστή του λαού.

… σαν θολούρα από μεθύσι

Την επομένη έχει συνέχεια το θυμωμένο παραλήρημα του Παπαδάκη εναντίον εκείνων
που δεν αντιλαμβάνονται την κοινωνική προσφορά του. Έχει μόλις παρουσιάσει το
δράμα μιας πολύτεκνης οικογένειας που ζει με 200 ευρώ, έχουν σπεύσει
τηλεθεατές να προσφέρουν βοήθεια και τότε έρχεται το ξέσπασμα: «Ορίστε, θα
πουν μερικοί ότι εκμεταλλευτήκαμε το δράμα της οικογένειας, αλλά επειδή
είμαστε εμείς βρήκαν βοήθεια, την πρόσφεραν απλοί άνθρωποι… Ενώ αυτοί που
κάθονται στις καρέκλες (η φωνή έχει ανέβει) και επιβάλλουν τιμωρίες, έχουν
βάλει ποτέ το χέρι στην τσέπη να προσφέρουν σε όλους αυτούς;».

Η αποθέωση! Ο εκτυφλωτικός, ο ζαλιστικός λαϊκισμός. Κάτω οι «καρεκλάτοι»
αναίσθητοι, ζήτω ο ευαίσθητος τηλεστάρ που μπορεί να μη βάζει ο ίδιος το χέρι
στην τσέπη ακριβώς, αλλά είναι το ίδιο αφού προσφέρει αφιλοκερδώς την εκπομπή
του για να βάλουν το χέρι στην τσέπη οι απλοί άνθρωποι. Δοξάστε με!