Aκυρώσεις λόγω… αεροδρομίου

Αν μια ορχηστρική συναυλία στη Βρετανία χρειάζεται βιολιά ή σαξόφωνα είναι
πιθανόν αυτή την εποχή να μην μπορεί να πραγματοποιηθεί! Το απροσδόκητο
πρόβλημα, που δημιούργησε εμπόδια ακόμη και στον Έλληνα βιρτουόζο του βιολιού
Λεωνίδα Καβάκο, προκλήθηκε από τα τελευταία μέτρα ασφαλείας που υιοθέτησε η
βρετανική κυβέρνηση στα αεροδρόμια της χώρας. Οι καλλιτέχνες δεν μπορούν να
πάρουν ως χειραποσκευή τα μουσικά τους όργανα και αυτό έχει ως αποτέλεσμα
ακόμη και την ακύρωση συναυλιών! Για «ολέθριες συνέπειες» μιλά η Ένωση
Μουσικών της Βρετανίας καθώς δημιουργούνται ανυπέρβλητες δυσκολίες, τόσο στους
Βρετανούς μουσικούς που πρέπει να ταξιδέψουν στο εξωτερικό, όσο και στους
ξένους που έχουν προγραμματισμένες εμφανίσεις στη χώρα.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του ντούο Μαρκολίβια, των δύο Αμερικανών
μουσικών Μαρκ Ραμίρεζ και Ολίβια Χατζιόφ. Πέρασαν το καλοκαίρι κάνοντας
περιοδεία στην Ευρώπη την οποία, για κακή τους τύχη, ολοκλήρωσαν στο Λονδίνο.
«Σχεδιάζουμε να επιστρέψουμε στις ΗΠΑ στις 27 Αυγούστου, αλλά πληροφορηθήκαμε
από την αεροπορική εταιρεία και το υπουργείο Μεταφορών ότι δεν μπορούμε να
κρατήσουμε τα βιολιά μαζί μας», είπε η Χατζιόφ στο BBC. «Πρόκειται για πολύ
ακριβά και ευαίσθητα μουσικά όργανα. Δεν υπάρχει καμία περίπτωση ούτε εμείς,
ούτε οποιοσδήποτε άλλος σοβαρός μουσικός, να δώσουμε τα μουσικά μας όργανα στο
τσεκ ιν και να πάνε στον χώρο των αποσκευών του αεροπλάνου. Αυτό πρακτικά
σημαίνει ότι πρέπει να φύγουμε χωρίς τα μουσικά μας όργανα και χωρίς να
ξέρουμε πότε θα έρθουν ξανά στην κατοχή μας». Ανάλογη είναι και η αντίδραση
της Ένωσης Μουσικών που κάνει λόγο για κόστος αντικατάστασης, σε περίπτωση
ζημιάς, το οποίο συχνά υπερβαίνει τα 45.000 ευρώ.

Το βρετανικό υπουργείο Μεταφορών υποστηρίζει από την πλευρά του ότι «τα
μέτρα ασφαλείας θα διατηρηθούν όσο χρειαστεί», γεγονός που σημαίνει ότι οι
επιβάτες δεν μπορούν να έχουν χειραποσκευή μεγαλύτερη από μία τσάντα φορητού
υπολογιστή. Το πρόβλημα επιδεινώνεται από το γεγονός ότι η Βουλή έχει διακόψει
τις εργασίες της λόγω θέρους και η Ένωση Μουσικών δεν μπορεί να προωθήσει το
αίτημα εξαίρεσης των μουσικών από τα δρακόντεια μέτρα ασφαλείας που έχουν
υιοθετηθεί.

Θύμα των μέτρων ασφαλείας έπεσε και ο Λεωνίδας Καβάκος που εμφανίζεται στο
Λονδίνο την επόμενη εβδομάδα. Ο διάσημος Έλληνας βιολιστής θεώρησε ως μόνη
λύση να πετάξει για Παρίσι και από εκεί να πάει με το τρένο στη βρετανική
πρωτεύουσα, θυσιάζοντας μάλιστα μία πρόβα. «Πρόκειται για παραλογισμό», λέει
στα «NEA». «Έχουν ακυρωθεί ολόκληρες περιοδείες αμερικανικών ορχηστρών στη
Βρετανία. Νομίζω ότι εμείς οι ίδιοι δημιουργούμε τις συνθήκες που περιορίζουν
τη δημιουργικότητά μας. Με κατά συρροή λάθη στον τομέα της εξωτερικής
πολιτικής και στη μετανάστευση. Οι ισλαμιστές που συνέλαβαν έχουν βρετανικά
διαβατήρια. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν κοινωνίες με ανθρώπους που ζουν σε άλλα
επίπεδα και έχουν γκετοποιηθεί. Όπως συμβαίνει με τους Τούρκους της Γερμανίας
και αρκετούς Έλληνες στην Αστόρια, οι οποίοι δεν γνωρίζουν αγγλικά. H
μετανάστευση είναι πολύ σημαντικό θέμα. Πρέπει να είναι ο κύριος άξονας μιας
ανοιχτής κοινωνίας. Να δίνονται ευκαιρίες σε όλους. Όταν όμως ο μετανάστης
πάει κάπου, πρέπει να γνωρίζει εκ των έσω την κοινωνία στην οποία θα ζήσει.
Και η τοπική κοινωνία πρέπει να τον αγκαλιάζει και όχι μόνο να τον χρησιμοποιεί».

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΑΒΑΚΟΣ

«Στίγμα για τον πολιτισμένο άνθρωπο»

Πετάει, πετάει το βιολί; Όχι είναι η απάντηση στα βρετανικά αεροδρόμια, με αποτέλεσμα να γίνονται άνω κάτω οι συναυλίες. Θύμα των μέτρων ασφαλείας έπεσε και ο Λεωνίδας Καβάκος

«H περίπτωση των μουσικών οργάνων είναι μια ακραία, παράλογη συνέπεια της
αλόγιστης διαχείρισης σε έναν κόσμο που δρα αποκλειστικά με οικονομικά
κριτήρια και παραμερίζει τον ανθρώπινο παράγοντα», λέει ο Λεωνίδας Καβάκος.
«Όταν πιστεύουμε ότι όλος ο κόσμος στηρίζεται μόνο στην οικονομία αυτά
συμβαίνουν. H ακραία δράση με γνώμονα τα οικονομικά συμφέροντα φέρνει πόλωση
και μίση. Όταν τα μίση συνδυάζονται με ελλιπή μόρφωση έρχονται πόλεμοι. Κι
έτσι σήμερα φτάνουμε στο σημείο να αλληλοσκοτωνόμαστε με ανθρώπους με τους
οποίους δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε. Τις προάλλες είχα βρεθεί στην
Ιερουσαλήμ, στα όρια του αραβικού τομέα. Εκεί οι άνθρωποι ζούσαν μαζί. Με
κέρασαν ένα πολύ ωραίο γλυκάκι. Έπιναν και έτρωγαν εν ειρήνη. Ένιωσα μεγάλη
μελαγχολία φεύγοντας. Εκεί συναντώνται όλοι οι πολιτισμοί. Γιατί να μην μπορεί
να γίνει αυτό παντού; Αποτελεί στίγμα για τον σημερινό άνθρωπο που θέλει να
λέγεται πολιτισμένος. Πρέπει λοιπόν να αποφορτιστεί το κλίμα και να υπάρξει σωφροσύνη».