Hρεμήστε, ανέκδοτο είναι!

Μη σπρώχνεστε. Το στόρι γνωστό. Ο Χριστός κοινός θνητός. Δηλαδή ως άνθρωπος
αρσενικός κι αυτός, την έπεσε στη Μαρία Μαγδαληνή, την γκάστρωσε και στη
συνέχεια πριν σταυρωθεί την άφησε μοναδική κληρονόμο της εκκλησίας του.
Επομένως όχι ο Πέτρος, αλλά μια θηλυκή ύπαρξη, κατασυκοφαντημένη από την
εξουσία των επιγόνων με επικεφαλής τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Κωνσταντίνο, είναι η
αυθεντική κεφαλή της χριστιανοσύνης. Πώς το ξέρουμε αυτό; Απλό, συνεχίζει ο
Νταν Μπράουν. Το λείψανό της κείτεται κάτωθεν του Λούβρου. Περί αυτού
φρόντισαν μια χούφτα σταυροφόροι το 1300, οι οποίοι ανακάλυψαν το πραγματικό
Άγιο Δισκοπότηρο.

Κρατηθείτε, γιατί το πράγμα πάει σε μεγάλο, σεξουαλικό, βάθος και πλάτος. Το
ιερό αυτό αντικείμενο, η αφορμή – ας πούμε – να εισβάλουν ορδές Δυτικών
κανίβαλων στην Ιερουσαλήμ και τις πέριξ αραβικές περιοχές και να φτάσουν στο
σημείο (διαπιστωμένο από ιστορικές μαρτυρίες) να βράσουν και να καταβροχθίσουν
μωρά (!), δεν είναι ποτήρι κρασιού, ούτε δοχείο με γάλα αγελάδας. Είναι
σύμβολο διπλής σημασίας. Της μήτρας και του πέους. Το πρώτο (της μήτρας) με
τους καρπούς ενωμένους και τις παλάμες να αποκλίνουν ώστε να σχηματίζουν τον
γυναικείο κόλπο. Το δεύτερο, ακριβώς σε αντίθετη φορά, με τους καρπούς των
χεριών να αποκλίνουν. H νοερή σύνθεση των δύο, καταλήγει σε ένα τρίτο, την
πεντάλφα, δηλαδή στον σιωνισμό. Άρα, σου λέει ο Πάπας και ο Χριστόδουλος – από
τη μεριά τους δεν τους αδικώ – πρόκειται για σιωνιστική συνωμοσία!

Γυναικάρα με τα όλα της η κληρονόμος του Χριστού. Μπας και είμαι Εβραίος και
δεν το ξέρω; Το ψάχνω. Εξεδιώχθη λοιπόν η Μαγδαληνή από τους Ιερούς Τόπους,
κατέληξε με παιδί στη Γαλλία και έκτοτε οι απόγονοι αυτής της ιερής, γραμμής
αίματος αναφύονται στο Παρίσι με τελευταία (σημερινή), μια κρυπτολόγο της
γαλλικής αστυνομίας που την υποδύεται η Οντρεΐ Τοτού (Αμελί) και το πραγματικό
όνομα της οποίας είναι Σεν Κλερ, βασιλικής καταγωγής. «Εσύ» της λέει ο
Αμερικανός Ρόμπερτ Λάνγκτον, σπουδαίος επιστήμων περί ιερογλυφικών και
συμβόλων, δηλαδή ο Τομ Χανκς, «είσαι η απόγονος του Χριστού». Εγώ; Μα πώς; Κι
όμως είσαι!

«Κώδικας Ντα Βίντσι». Ο Τομ Χανκς και η Οντρεΐ Τοτού άνευ ρόλου, λόγου και ουσίας

Να κυλιέσαι από τα γέλια. Τρίτη βράδυ, στην πρώτη δημοσιογραφική προβολή, η
μισή αίθουσα του Festival De Cannes δεν άντεξε. Ξέσπασε σε δυνατά χαχανητά.
Ανέκδοτο, θα πείτε. Για μένα και για όσους ερευνούν και μετά πιστεύουν, ναι
είναι! Για τα δισεκατομμύρια των πιστών μοιάζει με οργανωμένη επιχείρηση
προπαγάνδας και άφθονης κερδοφορίας. Το τερπνόν μετά του ωφελίμου. Διότι τα
ιστορικά παραλειπόμενα με τα οποία στερεώνει ο Νταν Μπράουν την αποκάλυψη του
Ντα Βίντσι παραπέμπουν στο Βυζάντιο. Από εκεί άρχισε η συνωμοσία. Διότι μέχρι
τον 3ο αιώνα οι πιστοί εξελάμβαναν τον Χριστό ως κοινό θνητό. Όμως ο
πλανητάρχης της εποχής, ο Τζορτζ Μπους… Κωνσταντίνος, προκειμένου να ενώσει
τα σπαρασσόμενα κομμάτια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, καταστρέφει τα είδωλα και
τους θεούς και επιβάλλει διά ροπάλων Αγία Τριάδα, έναν Θεό, Ιησού Χριστό.
Έτσι, στη Σύνοδο της Νίκαιας, με διατάγματα οριστικοποιούνται Ευαγγέλια,
σύμβολα, θεσμοί, ρόλοι, τα πάντα περί χριστιανικής εκκλησίας. Από τότε δύο
δυνάμεις μάχονται κρυφίως. Από τη μια η ακροδεξιά παραεκκλησιαστική Opus Dei,
κάτι σαν την Κου Κλουξ Κλαν, και από την άλλη οι προστάτες της Μαρίας
Μαγδαληνής, κάτι σαν τους σημερινούς ακτιβιστές. H ίντριγκα της ιστορίας
αρχίζει από τη στιγμή που οι ταγματασφαλίτες του Βατικανού αποστέλλουν τον
Σίλα, έναν «χρυσαυγίτη» σίριαλ κίλερ και περίπου ζόμπι, που ηδονίζεται να
αυτομαστιγώνεται, να σκοτώσει τους ακτιβιστές και φυσικά την Οντρεΐ Τοτού.
Εκείνη όμως απολαμβάνει αμερικανική προστασία από τον Τομ Χανκς, δηλαδή τον
Ιντιάνα Τζόουνς, και τον Τζακ Ράιαν. H τρισεγγονή, της τρισεγγονής του Χριστού
και της Μαγδαληνής σώζεται και το βασιλικό συγγενολόι του ιερού αίματος ζει
και βασιλεύει εν Παρισίοις και την οικουμένη, με την ταινία και το σκάνδαλο,
κυριεύει. Εν ολίγοις, οι μεν παραγωγοί και ο σκηνοθέτης Ρον Χάουαρντ ξέρουν τι
κάνουν, τα δε στίφη των θεατών που θα καταβάλουν τον οβολό τους ου γαρ οίδασι
τι ποιούσι!

Το σκάνδαλο ναι, η ταινία όχι

Ρον Χάουαρντ, ο σκηνοθέτης της ταινίας. Απλώς διεκπεραίωσε ξεφυλλίζοντας τις σελίδες του μυθιστορήματος

Τώρα, αν ξεχάσουμε την ίντριγκα και εξετάσουμε το κινηματογραφικό ψαχνό,
καταλήγουμε σε κάτι ρακένδυτο και φτωχό. Ο Τομ Χανκς αξύριστος και αχτένιστος
διασχίζει το Παρίσι σαν τουρίστας. Άνευ ρόλου, λόγου και ουσίας. Paris by
night. Τι έκανες παιδί μου εκεί; Κοιμήθηκα στο «Ritz», έφαγα στο «George»,
πήγα στο Λούβρο, έκανα παρέα με την Αμελί. Ωραία και μετά; Τι μετά, λίγα είναι
αυτά; Έτσι κατάλαβα τον πραγματικό λόγο για τον οποίο ανάγκασαν αυτόν τον σταρ
να αποφύγει τις κατ’ ιδίαν συνεντεύξεις. Πολύ σωστά. Να πει τι; Πόσο ταλέντο
και πόση προσπάθεια κατέβαλε προκειμένου τη μια στιγμή να αγναντεύει το
υπερπέραν του Ντα Βίντσι και την άλλη την Τοτού;

H οποία Τοτού, από το πρώτο μέχρι το τελευταίο πλάνο μπαινοβγαίνει με την ίδια
απορία και την ίδια κόμμωση. Μα πώς δηλαδή… Ταινία ή επίσκεψη στο κομμωτήριο
Vagelis Hadjis έκανε; Θα δείτε και θα καταλάβετε. Τι μένει; A, ναι· η
φωτογραφία του Σαλβατόρε Τοτίνο. Έτσι κι έτσι. Σκοτεινή, διότι πρέπει ως
θρίλερ να είναι σκοτεινή, αλλά ουδέν νεώτερο από το φωτογραφικό μέτωπο.
Μετρίως μέτρια. Και η μουσική του Χανς Τσίμερ; H σωσίβια λέμβος του Ρον
Χάουαρντ. Άνευ αυτού του δραματικού μοτίβου, το σκάνδαλο θα έπεφτε στα τάρταρα
της ανυπαρξίας. Για να καταλάβετε, κλείστε για λίγο τ’ αυτιά σας. Απέναντί σας
το αμήχανο βλέμμα του Τομ Χανκς, η γυαλιστερή λακ της Οντρεΐ Τοτού και οι
γιγαντιαίοι γαλανοί οφθαλμοί του Πολ Μπέτανι που υποδύεται τον σίριαλ κίλερ
της Opus Dei. Και για να λέμε του στραβού το δίκιο, μοναδικός επιζών ο Ίαν
ΜακΚέλεν, ο απόλυτος bad guy του Νταν Μπράουν. Πολυμορφικό εργαλείο, από
Σαίξπηρ μέχρι Χ-Men και βάλε!

Και για να κλείνω: ο Ρον Χάουαρντ απλώς διεκπεραίωσε ξεφυλλίζοντας τις σελίδες
του μυθιστορήματος και οι παραγωγοί επένδυσαν καμιά διακοσαριά εκατομμύρια
δολάρια εκ του ασφαλούς. Μπλου τσιπ ο Ντα Βίντσι. Το καλύτερο βίντσι στο
χρηματιστήριο της show business. Πίστευε λοιπόν ή ερεύνα; Αφήστε τη θρησκεία
και πιάστε την ταινία. Διότι στο σινεμά, και εν γένει στην Τέχνη, πρώτα ερεύνα
και μετά πίστευε!