Έρωτας κόντρα στη βία και την καταπίεση

H Σάλμα Χάγιεκ, που έφτασε έως τις υποψηφιότητες των Όσκαρ ως Φρίντα Κάλο πριν από τέσσερα χρόνια, ελπίζει σε κάτι ανάλογο ή καλύτερο με την ταινία «Ask the Dust»

«Δεν μου αρέσει ούτε η προβλεψιμότητα ούτε οι πολλές εξηγήσεις ούτε η
χειραγώγηση των ηθοποιών που κυριαρχεί στον αμερικανικό κινηματογράφο»,
δηλώνει η Σάλμα Χάγιεκ λίγο πριν κυκλοφορήσει στις ευρωπαϊκές κινηματογραφικές
αίθουσες η νέα της ταινία υπό τον τίτλο «Ask the Dust». Πόνημα της έβδομης
τέχνης που όχι απλώς είναι αμερικανικής παραγωγής, αλλά διαθέτει παραγωγό τον
Τομ Κρουζ, και σκηνοθέτη τον Ρόμπερτ Τόουν.

Παρ’ όλ’ αυτά η Μεξικανή ηθοποιός δεν πτοείται. Έχει μάθει να λέει ελεύθερα τη
γνώμη της και μάχεται γι’ αυτό καθώς συμμετέχει ενεργά τόσο σε οργανώσεις υπέρ
των Λατινοαμερικανών εργατών όσο και σε άλλες που δραστηριοποιούνται κατά της
ενδοοικογενειακής βίας. «Δεν ζω ανάλογες καταστάσεις, αλλά με αγγίζουν πάρα
πολύ», εξηγεί. «Όταν κάποιος βιώνει τέτοιες καταστάσεις στο σπίτι του, είναι
εύκολο να μεταφέρει τις εμπειρίες του και στη ζωή. Ακόμη και ο πόλεμος μπορεί
να γίνει αποδεκτός από ένα τέτοιο σύστημα».

H βία, η καταπίεση και ο εξαναγκασμός όμως έχουν βασικό ρόλο και στη σχέση
ανάμεσα στην Καμίλα Λόπεζ – τη Μεξικάνα καμαριέρα που υποδύεται στη νέα της
κινηματογραφική δουλειά η Σάλμα – και τον Αρθούρο Μπαντίνι, γιο μεταναστών από
την Ιταλία (στον ρόλο ο Κόλιν Φάρελ), που αποτελεί το λογοτεχνικό alter ego
του συγγραφέα Τζον Φάντε (ο οποίος ανακαλύφθηκε μετά θάνατον), ενός ανθρώπου
αντιδραστικού που θέλησε να ασχοληθεί με τη λογοτεχνία.

Ο ρατσισμός και οι προκαταλήψεις θα επηρεάσουν βαθιά τη σχέση τους, καθώς ήταν
έντονες στη δεκαετία του ’30 που διαδραματίζεται η υπόθεση. «Τώρα μπορεί όλα
αυτά να τα κατακρίνουμε», λέει η Σάλμα Χάγιεκ. «Τότε όμως τίποτα από όλα αυτά
δεν έμοιαζε παράξενο. Ακόμη και στη δεκαετία του ’60 έβλεπες ταμπελίτσες που
απαγόρευαν την είσοδο σε Μεξικανούς και ζώα».

H εμπειρία τής γνωριμίας με τη χήρα του συγγραφέα δεν ήταν και η καλύτερη για
τη Σάλμα. «Είπε στον Κόλιν ότι είναι τέλειος για τον ρόλο και παρά τα 90 της
χρόνια άρχισε να τον φλερτάρει. Μετά γυρνάει σε μένα και μου λέει “Σε μισώ”,
επειδή στην πραγματικότητα ο χαρακτήρας της Καμίλας έχει βασιστεί σε μια
γυναίκα που ο Φάντε την αγαπούσε τόσο πολύ, ώστε είχε κάνει στο μπράτσο του
τατουάζ με τον αριθμό του τηλεφώνου της». Και πώς να την κατηγορήσει κάποιος
καθώς «η Καμίλα είναι ένα ελεύθερο πνεύμα, μια γυναίκα γεμάτη ζωή και με πολύ
χιούμορ», όπως την περιγράφει η Σάλμα;