Mε τίμημα τη ζωή

Ένα «κοινό μυστικό», ένας ακόμη διατροφικός εφιάλτης από τόσους που κάνουν την
επιβίωσή μας ρώσικη ρουλέτα, ξετυλίχθηκε ανατριχιαστικός μέχρι τις μακάβριες
καταλήξεις του στο ρεπορτάζ του Τάσου Τέλλογλου, στους «Φακέλους» (Mega). Ο
φακός ταξίδεψε στις αγροτικές περιοχές – από τα θερμοκήπια της Κρήτης έως τις
καλλιέργειες στην Πελοπόννησο -, συνάντησε παραγωγούς που αγωνιούν για τα
προϊόντα τους, άλλους που τα σέβονται και περήφανοι δηλώνουν ότι οποιοσδήποτε
έλεγχος θα αποδείξει την υψηλή τους ποιότητα και άλλους που σήκωναν τους ώμους
με απόγνωση, καθώς αφηγούνταν ότι έπεσαν θύματα μιας άγριας αγοράς που τους
ώθησε στην απρόσεχτη χρήση, με αποτέλεσμα να επιβαρυνθεί η υγεία τους. Και η
υγεία πόσων ακόμη; Ο καρκίνος θερίζει.

Αλλά και εδώ οι ολιγωρίες του κράτους αλλεπάλληλες. Όχι μόνο δεν
υπάρχει έλεγχος για τη χρήση, έλεγχος για τα απόβλητα, ούτε καν οι συσκευασίες
των φυτοφαρμάκων δεν μαζεύονται, ελάχιστη είναι η ενημέρωση των αγροτών και
μηδενική είναι η ενημέρωση των αρμόδιων υπηρεσιών για τις επιπτώσεις, για τους
καρκίνους που πολλαπλασιάζονται ραγδαία και στέλνουν το σήμα κινδύνου.

Τραγική φιγούρα ο αγρότης Αντώνης Λαμπρόπουλος. Καθισμένος στο μπαλκόνι του
σπιτιού του δίπλα στον Τάσο Τέλλογλου, ομολογεί με τους ώμους σκυφτούς από το
βάρος της ασθένειας πως ναι, χρησιμοποιούσε χωρίς προφυλάξεις φυτοφάρμακα. Πως
ναι, σε σεμινάριο που τους έκαναν πριν από μερικά χρόνια τους είπαν για μάσκες
και γάντια και ακόμη πως τα προϊόντα δεν πρέπει να τα κόβουν πριν περάσουν
ορισμένες ημέρες – ώστε να έχει διαλυθεί το φυτοφάρμακο. Τίποτε από αυτά δεν
έκανε. Το άγχος για τη σοδιά. Το αποτέλεσμα το πλήρωσε τελικώς με την ίδια του
τη ζωή: λίγες ημέρες μετά τη συνομιλία του με τον Τάσο Τέλλογλου την έχασε.

Το ρεπορτάζ αποφεύγει να επικεντρωθεί στην τραγική στιγμή που του δίνει ακόμη
μεγαλύτερη αξία – όση έχει η ανθρώπινη ζωή. Απλώς δίνει την πληροφορία, που
από μόνη της αρκεί για να περιγράψει την απόλυτη σοβαρότητα της κατάστασης.

Συγκλονιστική η στατιστική, που μιλάει για χωριά ολόκληρα στα οποία οι
αγρότες πάσχουν. Και δεν ευθύνονται απλώς τα φυτοφάρμακα, αλλά μια ολόκληρη
αλυσίδα αδιαφορίας και σκανδαλώδους κέρδους. Για τους ίδιους τους αγρότες τα
ψίχουλα από τη σοδιά, για τους εμπόρους που πιέζουν για να αγοράσουν την
παραγωγή περισσότερα. Οι καταναλωτές μοιάζουν οι πλέον αθώοι, καθώς υποτίθεται
πως δεν γνωρίζουν.

Ωστόσο, δεν εξαιρούνται από την ευθύνη… Αποτελούν κρίκο της ίδιας αλυσίδας,
της αδιαφορίας για την ποιότητα της ζωής. Ο απαιτητικός καταναλωτής, αυτός που
αναζητεί τη σφραγίδα της ποιότητας σε ό,τι αγοράζει, είναι ο πρώτος μοχλός
πίεσης.

Στόχος του ρεπορτάζ δεν είναι να τρομάξει, αλλά να αναδείξει τη στρέβλωση, την
αδρανή συνείδηση, την έλλειψη εγρήγορσης για την προστασία της υγείας – όχι
μόνο των καταναλωτών, αλλά και των παραγωγών. Οι νέοι αγρότες φαίνεται πως
τηρούν τους κανόνες.

Ντυμένος με ειδική αδιάβροχη άσπρη στολή και κράνος με μάσκα, ένας
νεαρός παραγωγός ραντίζει τα ζαρζαβατικά του ενώ ο πατέρας του κάνει πλάκα:
«Έλα κι από εδώ, γιατρέεεε!». Πίσω από το οικογενειακό αστείο κρύβεται η
παράδοση της αδράνειας και της έλλειψης ενημέρωσης, που η επόμενη γενιά
καταργεί με τον εκσυγχρονισμό των καλλιεργειών.

Δικαίως επέμεινε στο θέμα το Mega παρουσιάζοντας επιπλέον στοιχεία στο πρωινό
των Καμπουράκη – Λιαρέλλη, όπου αποκαλύφθηκε ότι δεν υπάρχει καν ιατρικό
αρχείο για τους καρκίνους των αγροτικών περιοχών, απαραίτητο για τη μελέτη και
την πρόληψη σε κάθε σύγχρονο κράτος.

Πολύτιμη εξομολόγηση

Αγνώριστη η Άντζυ Σαμίου στην εκπομπή της Τατιάνας Στεφανίδου

Ο σπαραγμός μιας μητέρας είναι πολύ θεαματικός, ιδίως όταν αυτή υπήρξε
τραγουδίστρια της πίστας με εντυπωσιακές εμφανίσεις. Και αυτό ακριβώς είναι η
εξομολόγηση της Άντζυς Σαμίου στην εκπομπή της Τατιάνας Στεφανίδου, και μαζί
συγκλονιστική και πολύτιμη. H δραματική ιστορία του αγοριού της και της ίδιας,
που όσο κι αν μετριέται για το κανάλι και την εκπομπή με ποσοστά τηλεθέασης,
τα οποία άλλωστε επισημαίνει ο Ant1 σε δελτίο Τύπου, παραμένει εξόχως
διδακτική για πολλούς ακόμη γονείς. Κυρίως για τη δύναμη της μάνας να αντέξει
και να παλέψει με τον εθισμό του γιου της.

H ιστορία μοιάζει με πολλές: παιδί που μεγαλώνει χωρίς την αίσθηση της
παρουσίας της διάσημης μητέρας, με τα χρήματα και τα δώρα να προσπαθούν να
παραγεμίσουν το συναισθηματικό κενό και με τα ναρκωτικά να γίνονται κραυγή
απόγνωσης για φροντίδα. Από εδώ αρχίζει η μεγάλη μάχη που παίρνει την απόφαση
να δώσει με αυταπάρνηση η μάνα, με τη βοήθεια ψυχολόγων και με δικό της
πείσμα. Αναπόφευκτα τα δάκρυα και τα κοντινά πλάνα στην ειλικρινή συγκίνηση,
αλλά και διακριτική, οφείλουμε να επισημάνουμε, η αντιμετώπιση από την
εκπομπή.

Ήθελε να μιλήσει η Άντζυ Σαμίου. Ζήτησε την άδεια του γιου της, που
απεξαρτημένος έπειτα από έξι προσπάθειες ήθελε έτσι να δώσει σημάδι ελπίδας.
Και εδώ η τηλεόραση στάθηκε πολύτιμο εργαλείο.

Ουσία χωρίς τρομολαγνία

Το «σκοτεινό κενό», το οποίο η σύγχρονη οργάνωση της ζωής δημιουργεί μεταξύ
παραγωγής – παρασκευής της τροφής – κατανάλωσης, αποτελεί συχνά το ιδανικό
πεδίο για σκανδαλώδη κερδοσκοπία αλλά και για εξ ίσου θεαματικές καταδύσεις
του τρομολαγνικού τηλεοπτικού φακού. Χωρίς κραυγές, χωρίς τη σκηνοθεσία μιας
κινηματογραφικής κατασκοπίας που μεγεθύνει την αίσθηση του κινδύνου, το
ρεπορτάζ των «Φακέλων» για την αλόγιστη χρήση των φυτοφαρμάκων ανέδειξε το
πρόβλημα και ένα προς ένα τα σημεία που οφείλουν κράτος και καταναλωτές να
προσέξουν, σαν ώριμοι πολίτες οι οποίοι αναλαμβάνουν την ευθύνη για την
ποιότητα της ίδιας τους της ζωής.