Nα πάρουμε σκούπα…

Το βάψιμο των τοίχων ως πολιτική πράξη. Αυτός θα μπορούσε να είναι ο υπότιτλος της επιστολής Αβραμόπουλου…

ΑΠΟ THN ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ του Παρθενώνα έχουν να απασχολήσουν τόσο τα μάρμαρα
την πολιτική. Έγραψα προ ημερών για «γρανίτες» στο δάπεδο του γραφείου που
άφησε πίσω στο κτίριο του ΕΟΤ στην οδό Τσόχα ο Δημήτρης Αβραμόπουλος.
Έχω επίσης ασχοληθεί τον τελευταίο καιρό με την – θρυλούμενη μεταξύ των
κυβερνητικών – ανακαίνιση του γραφείου στην οδό Αριστοτέλους, προκειμένου να
εγκατασταθεί εκεί ο νέος υπουργός Υγείας.

Πολιτική και αισθητική

ΕΦ’ ΟΛΩΝ ΑΥΤΩΝ έλαβα επιστολή από τον Αβραμόπουλο, τα ουσιώδη τμήματα
της οποίας αναδημοσιεύω σήμερα, καθώς αποτελεί υπόδειγμα πολιτικού ήθους και
διακοσμητικού ύφους:

«… αναφερθήκατε σε εργασίες ευπρεπισμού και βαψίματος του Γραφείου του
υπουργού Υγείας, ενώ συγχρόνως κάνετε αναφορά σε δήθεν πολυτελές
γραφείο του υπουργού Τουριστικής Ανάπτυξης.

Για να βάλουμε τα πράγματα σε μία σειρά διευκρινίζω ότι σε θέματα
καθαριότητας και ευπρέπειας, που συνάδουν με το πολιτισμένο περιβάλλον
στο οποίο πρέπει να δουλεύουμε, δεν χωρεί συζήτηση. Το γραφείο
στο οποίο έχω εγκατασταθεί έτυχε αυτής της φροντίδας με μόνη δαπάνη το
βάψιμό του, αφού για πολλά χρόνια δεν είχε γίνει.

Αναφορικά με την επίπλωσή του, σας πληροφορώ ότι δεν προέβημεν σε
καμία αγορά, διότι έφερα μερικά έπιπλα από το πολιτικό μου γραφείο.

Συμπέρασμα: ναι στην καθαριότητα, στην ευπρέπεια, στον
πολιτισμό και όχι σε δαπάνες. Αυτονόητα πράγματα για πολιτισμένους
ανθρώπους.

Σε ό,τι αφορά στο Γραφείο Υπουργού Τουριστικής Ανάπτυξης, αν το
είχατε επισκεφθεί, θα βλέπατε ότι δεν είχε ίχνος πολυτέλειας,
απλώς ήταν καθαρό, ευπρεπές, λειτουργικό και αυτονόητο
είναι, αφού ιδρύθηκε το Υπουργείο αυτό, το αντίστοιχο γραφείο
του Υπουργού να είναι και αυτό καινούργιο».

Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ καταλήγει ότι «καλό θα ήταν να πάρουμε σκούπα,
φαράσι και μπογιά και να νοικοκυρέψουμε γενικότερα τον τόπο μας».

Αγρίνιο λεμονάτο

ΕΙΘΙΣΤΑΙ ο Γιώργος Παπανδρέου, μετά τις συγκεντρώσεις στην
Περιφέρεια, να βγαίνει και να τρώει με τοπικούς βουλευτές και κομματικούς
παράγοντες. Έτσι, την Κυριακή το βράδυ στο Αγρίνιο, τον πήγαν στο «Πυθάρι». Ο
αρχηγός του ΠΑΣΟΚ όμως το βρήκε λίγο χλιδάτο κι έτσι έκαναν μεταβολή και
προτίμησαν το μεζεδοπωλείο «Λεμόνι» στο κέντρο της πόλης. Εκεί ο Γιώργος έφαγε
με τους βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας Μακρυπίδη, Μωραΐτη και
Βερελή, τον υποψήφιο νομάρχη Σώκο, τον υποψήφιο δήμαρχο
Μοσχολιό, καθώς και τοπικούς παράγοντες. Στο τραπέζι επίσης, μεταξύ
άλλων, οι Θανάσης Τσούρας, Βαγγέλης Παπαχρήστος και Δημήτρης
Δόλλης. Το «Λεμόνι» είναι στέκι νέων, με τους οποίους έβγαλε φωτογραφίες ο
Παπανδρέου – όπως και με το προσωπικό.

H ΕΥΦΟΡΙΑ στο τραπέζι οφείλεται και στην πολύ καλή συγκέντρωση. Τρεις
χιλιάδες είχε βάλει πλαφόν το Οργανωτικό του ΠΑΣΟΚ, σχεδόν πέντε μαζεύτηκαν.
Αποτέλεσμα; Έμειναν αρκετοί εκτός γηπέδου.

«Τι θα κάνεις, πρόεδρε, για μας;»

ΣΤΗΝ ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑ, ο Παπανδρέου επισκέφθηκε και το δημοτικό διαμέρισμα
Στάνου. Έφαγε σπανακόπιτα και γαλατόπιτα σε αυτοσχέδιο τσιμπούσι
(φωτό), όπου του πρόσφεραν και τοπικά προϊόντα, αλλά βέβαια αιχμή της
παρουσίας του ήταν η συζήτηση με κατοίκους. Εξ αυτών ξεχώρισε η
εβδομηνταπεντάχρονη «κυρία Φιλιώ» που ρώτησε τον Παπανδρέου τι έχει
στον νου για την αύξηση του εισοδήματος των συνταξιούχων αγροτών. Ο Γιώργος
είπε πολλά και ωραία – μέχρι τον Βραζιλιάνο Λούλα ανακάτεψε –
και μετά, χωρίς κάμερες και τέτοια, επισκέφθηκε την κυρία Φιλιώ στο σπίτι
της για να δει με τα μάτια του πώς – ή μάλλον με τι στερήσεις – ζει η
γερόντισσα.

MIA και «ανεβαίνει» πάλι το θέμα της Ολυμπιακής, σας ενημερώνω εκ των προτέρων
για κάτι που θα συζητηθεί τις προσεχείς μέρες στη Βουλή. Σύμφωνα με
πληροφορίες που έχει ο πρώην υπουργός Μεταφορών Χρίστος Βερελής, στην πρόσφατη
επίσκεψη κυβερνητικού κλιμακίου, υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, στη Λιβύη, ο
Πέτρος Δούκας ανέλαβε παρασκηνιακή δράση. Ο υφυπουργός Οικονομίας – στον οποίο
έχουν φορτώσει πονηρά την Ολυμπιακή οι Αλογοσκούφης και Λιάπης – επιχείρησε να
υποκινήσει λιβυκό ενδιαφέρον για την αγορά της. H απάντηση ήταν αρνητική, όπως
έγινε και με το εφοπλιστικό «Κομίτι» του Λονδίνου στο οποίο, πάντα σύμφωνα με
τον Βερελή, είχε απευθυνθεί προηγουμένως ο Πέτρος.