Tο τέταρτο κουδούνι

Επιτέλους! Αύριο ο κ. Πέτρος Τατούλης εξαγγέλλει τις αποφάσεις του για το θέμα
των επιχορηγήσεων του θεάτρου. Δέκα – ακριβώς! – μέρες μετά την αρχική
«διακήρυξή» του – της 1ης Νοεμβρίου – ότι «μέσα στις δέκα προσεχείς ημέρες θα
ανακοινώσει όλα τα σχετικά με τον τρόπο επιχορήγησης».

Μην το συζητάτε… Ό,τι πολιτιστικό φαντασιωθήκατε – που λένε – κι
επιθυμήσατε μπορείτε πια να το ζήσετε και στην Αθήνα. Έως και Τσιγγάνους απ’
το Ρατζαστάν… (Που ‘χα εντελώς λησμονήσει κατά πού πέφτει κι έψαχνα
εναγωνίως στον Άτλαντα, κατακόκκινος από ντροπή για την αμάθειά μου αλλά πάντα
φιλομαθής, να βρω πού είναι…).

Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή…

H Διώνη Κουρτάκη (στη φωτογραφία), νέα ηθοποιός, με τάλαντο και
προσωπικότητα, που τώρα παίζει στο γκολντονικό «Τέλος καρναβαλιού» με το
ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας – πολύ καλή παράσταση του Βασίλη Παπαβασιλείου, την είδα στην
Πάτρα, έρχεται από αύριο και στην Αθήνα, στο «Λαμπέτη» – θα επωμιστεί τον
επώνυμο ρόλο στην «Ιφιγένεια εν Ταύροις» του Γκαίτε που θ’ ανεβάσει, με τη
δική του «Εποχή 20.06», ο Βασίλης Παπαβασιλείου, κρατώντας και το ρόλο του
Θόαντος, στο Ηρώδειο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. Σε καινούργια μετάφραση
Γιώργου Δεπάστα και με σκηνικά και κοστούμια Μαρί – Νοέλ Σεμέ.

Στη διανομή, επίσης, ο εξαίρετος και ακριβοθώρητος Αλέξανδρος Λογοθέτης
– δείτε τον πώς παίζει στο «Μείνε δίπλα μου», μια απλώς συμπαθητική σειρά τού
Alpha – κι ο Θόδωρος Κατσαφάδος που επίσης διαπρέπει στο «Τέλος καρναβαλιού».

E, λοιπόν, αυτή ήταν έκπληξη! Απίστευτο κι όμως αληθινό: «Ο καλός άνθρωπος
του Σε Τσουάν» της Άννας Κοκκίνου (φωτογραφία) – αλλεπάλληλες οι αναβολές, το
βάζω και το βγάζω το θέατρο «Σφενδόνη» στη στήλη θεαμάτων μια βδομάδα τώρα…
– επρόκειτο (κρατώ και μια πισινή…) να κάνει πρεμιέρα χτες το βράδυ! Ύστερα
από δεκατέσσερις σχεδόν μήνες δοκιμών!

Και ποιος παίζει τελικά στο έργο του Μπρεχτ τον Γιανγκ Σουν – τον
Αεροπόρο, αρραβωνιαστικό τής Σεν Τε – Άννας Κοκκίνου που, τελικά, την
εγκαταλείπει; Ο Θανάσης Χαλκιάς. Ο οποίος «επιστρατεύτηκε» μετά την πρόσφατη
αποχώρηση – και – του Θάνου Σαμαρά και με υπερεντατικές, προφανώς, πρόβες τα
κατάφερε. Θυμίζω ότι είναι ο πέμπτος στη σειρά ηθοποιός που ανέλαβε το ρόλο
στη διάρκεια των δοκιμών- να φεύγουν ο ένας μετά τον άλλο…

Τώρα, πώς μια παράσταση ετοιμάζεται επί δεκατέσσερις μήνες κι ο ένας
απ’ τους βασικούς ρόλους σε τέσσερις, όλο κι όλο, βδομάδες, πάνω – κάτω, είναι
μια απορία μου που σίγουρα δε θα απαντηθεί.

Για να μη σας πω ότι τη σκηνοθεσία που ξέραμε ότι, μετά τον Τάκη
Τζαμαργιά που «εγκατέλειψε» πέρσι, είχε αναλάβει η ίδια η Άννα Κοκκίνου,
υπογράφει, τελικά, ο Άγγελος Μέντης που κάνει και τα σκηνικά.

Πολυτάραχη παράσταση…

Το έργο των Καβαλιωτών – γέννημα-θρέμμα – συγγραφέων Αντώνη και
Κωνσταντίνου Κούφαλη – οι οποίοι ζουν πάντα στην Καβάλα – «Ο στρατός της
Σωτηρίας», ένας εξαιρετικά ενδιαφέρων μονόλογος, θα παρουσιαστεί για δεύτερη
φορά στην Αθήνα από 8 Μαρτίου. Στο θέατρο «Altera Pars» αυτή τη φορά και σε
σκηνοθεσία Κοσμά Φοντούκη που επωμίζεται και το – γυναικείο – ρόλο της
Σωτηρίας (στην κεντρική φωτογραφία).

Γερόντισσα, μορφωμένη και από καλή οικογένεια, χαρακτήρας ιδιόμορφος –
βασιλόφρων και χριστιανή, θεατρόφιλη και γενναιόδωρη -, η Σωτηρία του
μονολόγου, που ‘χει καταλήξει άστεγη και πλάνης, με μυαλό διαταραγμένο, μιλάει
για τη ζωή της με σπαραγμό αλλά και χιούμορ.

Ο μονόλογος πρωτοπαρουσιάστηκε στην Αθήνα τη σεζόν 2003-2004 στο
«Σημείο» απ’ τον Νίκο Διαμαντή με την Ιωάννα Μακρή, ενώ την αμέσως επόμενη
σεζόν ανέβηκε απ’ τον Κοσμά Φοντούκη στην Καβάλα για να παιχτεί στη συνέχεια
και στην Θεσσαλονίκη. H παράσταση αυτή έρχεται τώρα και στην Αθήνα.

Όχι. Δεν έχω σαλτάρει. Ακόμα. Για το μέλλον, βέβαια, καθόλου σίγουρος
δεν είμαι τι θα συμβεί… «Το γαρ πολύ της θλίψεως (σ.σ.: απ’ τα πολιτιστικά
τεκταινόμενα) γεννά παραφροσύνη»… (Για όσους διάβασαν το πρώτο «Κουδούνι»,
ότι ο κ. Τατούλης εξαγγέλλει αύριο τα περί επιχορηγήσεων· όσοι δεν έφτασαν
μέχρι το τέλος της στήλης καλά να πάθουν). Ούτε πρόκειται για «λάθος του
δαίμονα της φωτοσύνθεσης». Που επανέφερε παλιό κείμενο. Απλώς μπερδεύτηκα.
Είχα, βρε παιδί μου, μια τόσο βαθιά σιγουριά για τη συνέπεια των ανακοινώσεων
του απελθόντος – και αλήστου μνήμης… – υφυπουργού Πολιτισμού…

Ο σουρεαλισμός στο «Τέταρτο Κουδούνι»!

Κανένα, πάντως, πρόβλημα πια. No problem. Ο νέος υπουργός – Πολιτισμού
πλέον – κ. Γιώργος Βουλγαράκης (φωτογραφία), ένας άνθρωπος με βαθύτατη γνώση
των θεμάτων πολιτισμού, είναι ό,τι καταλληλότερο για το ευαίσθητο αυτό πόστο.
(Μεταξύ μας: αν σε στέλνουν στο ΥΠΠΟ υποβάθμιση θεωρείται; Ή εκρίθη ότι τους
«τού πολιτισμού» ένας πρώην υπουργός Δημόσιας Τάξης είναι που τους
«χρειαζόταν»;).

Εντός των ημερών, φαντάζομαι, θ’ ακούσουμε για πρώην επιχορηγούμενους
που ‘χουν αρχίσει να πηδάνε απ’ τα μπαλκόνια – α λα αμερικάνικο κραχ του ’29…

Προς το παρόν ας γελάσουμε – είναι και Τσικνοπέμπτη… Το άκουσα και το
βρήκα εξαιρετικό: ήταν που ήταν το Πολιτισμού του κλότσου, έγινε και του
μπάτσου…