ΓNΩMH Διαβασμένος στο παραμύθι

Μια ΠΑΕ δίχως αρχή και τέλος. Δίχως οργάνωση, δίχως στόχους, δίχως φιλοσοφία.
Με ευκαιριακές κατά καιρούς κινήσεις προκειμένου να τη βγάλει καθαρή για
μερικούς μήνες. Με ψεύτικες ελπίδες που ταΐζει κατά καιρούς τους παθιασμένους
οπαδούς της, προκειμένου να τους κάνει… 12ο παίκτη. Με συσσωρευμένα χρέη που
φτάνουν σύμφωνα με τον μεγαλομέτοχό της τα 20 εκατ. ευρώ. Αν δεν αποκτήσει
αυτογνωσία ο ΠΑΟΚ δεν θα πάει πουθενά. Στο ίδιο έργο θεατές για μια ακόμη
φορά. «Μεγάλη ομάδα… 12ος παίκτης… τιμή για κάθε προπονητή να κάθεται στον
πάγκο του ΠΑΟΚ» και άλλα τέτοια ακούστηκαν από το στόμα του Ίλιε
Ντουμιτρέσκου. Τα ίδια και τα ίδια. Δηλώσεις που θα έστεκαν στη δεκαετία του
’80, αλλά όχι σήμερα. Ο Ρουμάνος ή δεν γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα ή
προσπαθεί και αυτός να ξεγελάσει τον κόσμο. Ένας προπονητής που πατάει στα
πόδια του δεν έχει ανάγκη να κολακεύει κανέναν. Οποιοσδήποτε νοήμων βλέπει ότι
ο ΠΑΟΚ είναι μια καταχρεωμένη ομάδα, με μέτριους ποδοσφαιριστές (ή μικρούς σε
ηλικία, πολλά υποσχόμενους για το μέλλον και όχι για το παρόν), με φιλάθλους
που βρίσκονται στα χαρακώματα με τη διοίκηση, με οργάνωση επιπέδου επαρχιακής
ομάδας, με μεγαλομέτοχο που δεν έχει οικονομική δύναμη και με έλλειψη
αυτογνωσίας, που αν υπήρχε θα μπορούσε τουλάχιστον να δώσει άλλη δυναμική στην
ομάδα.

O ΠΑΟΚ δεν είναι πλέον μεγάλη ομάδα, αλλά μπορεί να γίνει αν ξεπεράσει τις
εμμονές του και όχι αν αλλάζει δύο και τρεις προπονητές κάθε χρόνο.