Bοσκοπουλειάδα…

![]() |
|
Μία υπόθεση που πάθιασε την κουτσομπολίστικη τηλεόραση, φαίνεται πως |
Είναι η κόρη του Βοσκόπουλου – εκ του γάμου με την Παπαδημητρίου – κόρη του
Βοσκόπουλου ή μήπως δεν είναι κόρη του Βοσκόπουλου; Ο ίδιος λέει, ζητεί
εξέταση DNA για να αποδείξει ότι δεν είναι κόρη του. Αλίμονο, πρόκειται για
θέμα από αυτά που κάνουν τις κουτσομπολίστικες εκπομπές να σπαρταρούν από
ενθουσιασμό καθώς το «ξεφλουδίζουν» αργά και ηδονικά χάριν του φιλοθεάμονος
κοινού.
Αυτό ακριβώς έκανε και το κουτσομπολάδικο της Χριστίνας Λαμπίρη στο Star
παρουσιάζοντας την νέα «υπόθεση Βοσκόπουλου» – κατ’ αποκλειστικότητα – σε
απολαυστικές συνέχειες από την περασμένη Παρασκευή. Και όχι αδίκως για μια
κουτσομπολίστικη εκπομπή αφού το διαζύγιο του ζεύγους Τόλη-Τζούλιας υπήρξε το
εκτυφλωτικό σήμα κατατεθέν μιας τηλεόρασης που στρεφόταν στις γαστριμαργικές,
ιδιωτικές υποθέσεις.
Το εν λόγω διαζύγιο και ο έρωτας ενός αντεισαγγελέα για μια τραβεστί
ήταν οι πρώτες ιδιωτικές υποθέσεις που συγκλόνισαν το έθνος και την τηλεόραση
του ανταγωνισμού, καθώς παρουσιάστηκαν από δελτίο ειδήσεων (του Sky τότε) και
ήταν αυτές που καθιέρωσαν την ενημέρωση-κουτσομπολιό.
H τηλεόραση μόλις είχε αρχίσει να συγκροτεί τον θίασο των «προσωπικοτήτων» που
θα αξιοποιούσε για τα κανιβαλικά της θεάματα.
Ο λαϊκός βάρδος Βοσκόπουλος ήταν εκ των πρώτων του καταλόγου και η αλήθεια
είναι ότι προσφέρεται για πρωταγωνιστής μιας κουτσομπολίστικης σάγκα, καθώς η
ζωή του θυμίζει σενάριο λατινοαμερικάνικου «σαπουνιού»:
Εκτός από τη μακρά πορεία στο τραγούδι είχε μια ταραχώδη ερωτική ζωή με
λαμπερές σταρ, το εν λόγω φωτογενές διαζύγιο, κουμπαριές με ισχυρούς της
πολιτικής, στη συνέχεια γάμο με ηθοποιό, στον οποίο προσδόθηκε μια παραμυθένια
διάσταση του τύπου «ο βασανισμένος που βρήκε το λιμάνι του» και άλλα τέτοια
βιπερνορικά, που και ο ίδιος ενίσχυσε με συνεντεύξεις του (Χατζηνικολάου
κ.λπ.) αλλά και η συμβία του ηθοποιός Άντζελα (Αγγελική) Γκερέκου, η οποία εν
τω μεταξύ έγινε υπερπροβεβλημένη βουλευτίνα του ΠΑΣΟΚ, αφού προηγουμένως
πρωταγωνίστησε σε μιούζικαλ μαζί του, το οποίο περιέγραφε το «παραμύθι της
γνωριμίας και του γάμου τους», για να εκπληρώσει το όνειρό της να γίνει
τραγουδίστρια.
Πρόκειται για πρόσωπα που συγκεντρώνουν όλα τα στοιχεία για να καταναλωθούν οι
ζωές τους σε κανιβαλικά τηλεθεάματα, εφόσον άλλωστε τα τροφοδοτούν.
H υπόθεση Βοσκόπουλου παρουσιάζεται σαν «Ο πατέρας που αρνείται το παιδί του».
Κορυφαίο δράμα. Το ρεπορτάζ είναι εξαντλητικό:
* Ισχυρίζεται ο Τόλης ότι η σύλληψη της μικρής έγινε με εξωσωματική; Δίνει
συνέντευξη ο μαιευτήρας τής πρώην συζύγου και είναι κατηγορηματικός «η κύηση
υπήρξε φυσιολογική».
* Θέλει να ακυρώσει την πράξη αναγνώρισης του παιδιού ο Τόλης; Την διαβάζει
από την εκπομπή της η κ. Λαμπίρη λέξη προς λέξη, ενώ δίνει τηλεφωνική
συνέντευξη και η συμβολαιογράφος.
* Μπορεί να ακυρωθεί; Δύσκολα απαντά ο δικηγόρος, με τον οποίο επίσης
επικοινωνεί η εκπομπή.
* Τι ζητάει η κόρη, εικοσάχρονη σήμερα; Φαίνεται όχι μόνον την πατρική αγάπη,
αλλά και διατροφή που να την αποδεικνύει εμπράκτως, ύψους τουλάχιστον 6.600
ευρώ μηνιαίως, διότι αυτά είναι τα πάγια έξοδά της και τα δικαιούται,
υποστηρίζει, αφού ο πατέρας και η σύζυγός του διάγουν βίο υπερπολυτελή – εδώ η
φωνή off της ρεπόρτερ παίρνει μια ελαφρά χροιά ειρωνείας.
Ένας ανιψιός του Βοσκόπουλου, που κάποτε ζούσε μαζί του, αλλά απομακρύνθηκε
κατόπιν απαίτησης της τότε συζύγου Παπαδημητρίου συνεισφέρει τις προσωπικές
του εμπειρίες εμπλουτίζοντας τα επεισόδια. H παρουσίαση είναι εξαντλητική.
Σχόλια από το πάνελ συμβάλουν στην εκτόνωση των φορτισμένων συναισθημάτων του
κοινού.
Διασημότητες για κανιβαλικά τηλε-εδέσματα
Τα περί «πατρικής αγάπης» συγκινούν, αλλά και η χρηματική απαίτηση, που
φαντάζει μάλλον υπερβολική σαν να ξεφτίζει το συναίσθημα. Άλλες αξίες.
Σπουδαίο θέαμα, αφού εξελίσσεται συναρπαστικό. Διασημότητες, κάθε άλλο παρά
πρότυπα συνετού βίου, που τις χτυπάει η μοίρα σκληρά, όπως και τους κοινούς
θνητούς, ίσως και πιο σκληρά – ή τουλάχιστον έτσι παρουσιάζεται –
μετατρέπονται μέσω των κουτσομπολίστικων θεαμάτων σε ζωντανές «βαλβίδες
αποσυμπίεσης» ενός ασφυκτικού περιβάλλοντος σκανδαλώδους πλούτου και παράλογων
απαιτήσεων, όπου οι κοινοί θνητοί δεν έχουν πρόσβαση. Τέτοιες υποθέσεις
αποτελούν το απόλυτο ιδανικό της τηλεόρασης ριάλιτι, της τηλεόρασης που
υπηρετεί την «εξισωτική» ιδεολογία των σύγχρονων δημοκρατιών και διαμορφώνει
μια ψευδαίσθηση δημόσιας κρίσης για τις πράξεις των διασήμων.














