Pοκαμπίλι… α λα ελληνικά

«Σφαίρες» πάνω από τη Θεσσαλονίκη. Ψυχραιμία – οι Bullets είναι που προβάρουν καινούργιες εμπνεύσεις τους. Ροκ εν ρόλ για φανατικούς

Ο κιθαρίστας μοιάζει σαν να έστριψε από τη δεκαετία του ’50 και να βρέθηκε
ξαφνικά μπροστά μας. «Ξαναπιάσε το “Rock This Town”», λέει. Το μπάσο ακολουθεί
με τη φόρα που ένα καθαρό ροκαμπίλι επιβάλλει και ανάλογο «γράσο» στο μαλλί.
Έχεις την αίσθηση πως παραβρίσκεσαι σε επανασύνδεση του «καστ» από το Grease
και περιμένεις από στιγμή σε στιγμή να σκάσει μύτη ο Τραβόλτα. Με τη διαφορά
πως η ελληνική σκηνή του rockabilly, psychobilly, surf, garage και λοιπά
συναφή δείχνει πως δεν πρόκειται απλώς για νοσταλγία. «Πάμε ξανά…»,
συνεχίζουν στην πρόβα τους. Και είναι καυτό, φρέσκο, ξαναγεννημένο ροκ εν ρολ!

«Μου αρέσει το ροκαμπίλι γιατί είναι ρομαντικό και αλήτικο ταυτόχρονα και έχει
ατμόσφαιρα από τα 50ς, από την εποχή που όλα ήταν πιο αγνά και πιο αληθινά»,
λέει ο Χάρης από τους Ducky Boys. Οι Social Distortion και οι Cramps φτιάχνουν
σκηνικό στους τοίχους.

«Από την άλλη, όσο και να τονίζει κανείς τη νοσταλγική πλευρά του», λέει ο
Στέφανος από τη Θεσσαλονίκη, βετεράνος ροκαμπιλάς στις τάξεις των Bullets,
«είναι απίστευτο πόσο έχει εξελιχθεί και πώς οι μόδες του αλλάζουν και χρόνο
με τον χρόνο».

To χτες δείχνει πραγματικά πιο ωραίο σήμερα. Και οι Ducky Boys το εννοούν όταν τραγουδάνε «Waiting for Yesterday»

Γρήγορες κιθάρες και γρήγορα αυτοκίνητα, επανάσταση και αδρεναλίνη,
αταίριαστοι και ροκ εν ρολ – on the road κουλτούρα, οργή και αισιοδοξία. «Αν
κοιτάξεις γύρω σου, βλέπεις ένα σωρό πράγματα που σε κάνουν έξαλλο. Για να μην
τρελαθείς, τα βάζεις σε ένα τραγούδι και λειώνεις πάνω στη σκηνή». Οι Ducky
Boys παίζουν ένα είδος psychobilly, πιο επιθετικό, πιο σκληρό ροκ εν ρολ.
Είναι η μουσική βέβαια, αλλά είναι και το στυλ και όλη η φιλοσοφία. Οι Duckies
κυκλοφόρησαν μόλις πριν από λίγο το άλμπουμ τους «No Regrets» στην ανεξάρτητη
Blind Bastard Records. «Τα παιδιά είναι φίλοι μας και δουλέψαμε πολύ καλά
μαζί. Μπορούμε μάλιστα να δίνουμε το άλμπουμ μόλις 7 ευρώ, γιατί θέλουμε να
μπορεί ο κόσμος να το πάρει και να το ακούσει».

Στη Θεσσαλονίκη, στο μεταξύ, η μηχανή τού ροκαμπίλι δουλεύει εντατικά
χάρη στα συγκροτήματα, τις συναυλίες και την παρέα τής on stage records, που
ανάμεσα σε κυκλοφορίες και διανομές ελληνικών ηχογραφήσεων στο εξωτερικό (όπως
το «Surf Spyder» των Overtones, το «Surf-a-billy» των Bullets, η συλλογή
«Enjoy The Greeks» με την ελληνική ροκ εν ρολ σκηνή σε δράση) ετοιμάζεται να
υποδεχτεί τον σπουδαίο κύριο Ρόμπερτ Γκόρντον, θηρίο της ροκαμπίλι ιστορίας,
για δύο συναυλίες στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη για τις οποίες έχει
κινητοποιηθεί το σύμπαν των ροκενρολάδων του τόπου. Μαζί με τον Γκόρντον,
στους θαυμαστές του οποίου περιλαμβάνεται και ο Μπρους Σπρίνγκστιν, ο οποίος
του έδωσε το «Fire» και έπαιξε πιάνο στην ηχογράφηση, θα είναι άλλος ένας
εκλεκτός της πιάτσας, ο Κρις Σπέντινγκ – κιθάρα από το Διάστημα – περιβόητος
για την απόρριψη της πρότασης του Μικ Τζάγκερ να ενταχθεί στους Rolling
Stones. Ήθελε, βλέπετε, κάτι πιο ροκενρολάτο. Ο Γκόρντον μάλιστα θα μείνει
στην Ελλάδα λίγες ημέρες ακόμη, ενώ η συναυλία του στη Θεσσαλονίκη θα
ηχογραφηθεί και θα μαγνητοσκοπηθεί.

«Τον τελευταίο καιρό…», λέει ο Στέφανος από τους Bullets – ξεκίνησαν το 1988
για να διαδώσουν την τέχνη τους με πολλές συναυλίες και εκτός Ελλάδος, ενώ την
άνοιξη έχουν στο πρόγραμμα και το καινούργιο τους άλμπουμ -, «έχουν αρχίσει
και εμφανίζονται όλο και πιο πολλές μπάντες. Γίνονται δύο και τρία πάρτι το
ίδιο βράδυ και ξεφυτρώνουν στέκια που δεν τα έχω ούτε εγώ πάρει είδηση». Τι
είναι αυτό όμως που μαζί με τη μουσική, την ένταση και το «λουκ» ασυζητητί,
κάνει το ροκαμπίλι να το λατρεύουν παιδιά που ακόμη και στις ελληνικές ταινίες
η δεκαετία του ’50 τούς φαινόταν εντελώς άλλος κόσμος;

«Είναι η αισιοδοξία, πιστεύω, που φέρνει μαζί της αυτή η μουσική. Σε κάνει να
αγαπάς τη ζωή», λένε και στα σχέδιά τους υπάρχει ακόμη ένα φεστιβάλ ροκαμπίλι
στις 5 και 6 Μαΐου, με συμμετοχές από την Ισπανία, την Ιταλία, τη Γερμανία και
αλλού.

«Είναι μουσική, στυλ, επανάσταση, ειρωνεία»

Με ροκαμπίλι «κοψιά» και κιθάρες με φόρα από τα 50ς. Οι Rockets μαρσάρουν, έτοιμοι για γκάζι σε μια (κατα προτίμηση) κάντιλακ

Έτοιμοι να εκτοξευτούν σε μια καινούργια δισκογραφική περιπέτεια, οι Rockets
θα έχουν σε λίγο καινούργια τραγούδια στην πιάτσα. Στο πρόγραμμα, επίσης,
είναι το νέο τους CD να κυκλοφορήσει και σε βινύλιο – πώς να αντισταθείς στη
μαύρη του γοητεία! Εδώ και εκεί live (αύριο θα είναι στο «Ονόκιο» του
Παγκρατίου) διαδίδουν τα νεώτερα. «Το να πεις τι είναι αυτό που σε τραβάει
περισσότερο στο ροκαμπίλι σηκώνει πολλή κουβέντα. Είναι μουσική, στυλ,
επανάσταση, ρομαντισμός, ειρωνεία, γενικά στάση ζωής», λέει ο Τάσος (Ace
Moreno), που παίζει στους Rockets κιθάρα και τραγουδάει.

Αλήθεια, υπάρχει εδώ ροκαμπίλι σκηνή; «Δεν υπάρχει και δύσκολα θα συμβεί.
Χρόνια προσπαθούμε μέσω πάρτι, συναυλιών, αλλά στην Ελλάδα δεν υπάρχει κόσμος
που θα στηρίξει αυτή τη φάση».

Ποια στιγμή τους έχουν απολαύσει περισσότερο έως τώρα; «Την κριτική για τον
πρώτο μας δίσκο από το Black Cat Rockabilly – το μεγαλύτερο ευρωπαϊκό σάιτ στο
είδος και βέβαια όλες τις στιγμές που η μπάντα ξεφεύγει επί σκηνής».

Λίγο έως πολύ, η ιστορία είναι γνωστή και κυκλοφορεί σε διάφορες εκδοχές. Στις
συναυλίες των Last Drive, τη δεκαετία του ’90, στα κλαμπ της Αθήνας και όχι
μόνο, κόλλησαν το «μικρόβιο» ουκ ολίγοι. Γύρω από τους θρυλικούς δίσκους τους
και την πρόσφορη δισκογραφία του ροκ εν ρολ μέσα στα χρόνια – βλέπε από Stray
Cats ώς High Noon, Big Sandy, Racketeers, τους Reverend Horton Heat, τους
Southern Culture On The Skids (δηλωμένος φαν τους ο συγγραφέας του τρόμου,
Στίβεν Κινγκ), τους Meteors, που έπαιξαν πρόσφατα και στα μέρη μας – έχει
στηθεί μια σκηνή, που «μιλάει» ελληνικά, ακόμη αν και τραγουδάει στα αγγλικά.

«Το ροκαμπίλι είναι η πιο καθαρή από όλες τις ροκ εν ρολ εκφράσεις. Και αυτό
γιατί ποτέ δεν απομακρύνθηκε από τις ρίζες του. Διατηρήθηκε έτσι μέσα στον
χρόνο», γράφει ο Πίτερ Γκιούραλνικ, ένας από τους πιο γνωστούς «μουσικούς»
συγγραφείς.

5 απαραίτητοι rockabilly δίσκοι (προτείνουν οι Bullets)

* Stray Cats «Rant’ n’Rave»

* Crazy Cavan & the Rhythm Rockers – «Still Crazy»

* Gene Vincent & His Blue Caps «Blue Jean Bop»

* Robert Gordon «Rockabilly Boogie»

* Jerry Lee Lewis «Live at Star Club Hamburg»

Τα «στέκια»

* Στο «Αν» στα Εξάρχεια – στα ροκαμπίλι ραντεβού

* Στην «Υδρόγειο» της Θεσσαλονίκης (όπου θα ηχογραφηθεί και η συναυλία του
Ρόμπερτ Γκόρντον)

* Στο «Pin Up» στο Μικρολίμανο, σε ροκ εν ρολ σκηνικό

* Στη «Βαβέλ» και στο Φεστιβάλ της, όπου τα γκρουπ δίνουν δυναμικό «παρών»