[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

«Πού ‘ναι η νταλίκα, οέο, πού ‘ναι η νταλίκααααα, οέο, πού ‘ναι η νταλίκα»!
Μην είν’ στα Τέμπη, στον Ορχομενό, στη Θήβα ή στο Μαρτίνο; Μην είν’ στα
Μάλγαρα, στη Μαλακάσα, στη Λάρισα ή στον Αλμυρό; Παντού νταλίκα! Κι εδώ, κι
εκεί, και παραπέρα, και μόνο η κυβέρνηση δεν το πήρε είδηση, με αποτέλεσμα να
τραγουδάει εν χορώ – πρώτη φωνή ο Καραμανλής κι από κοντά σε πρίμο σεκόντο
Προκόπης, Βουλγαράκης, Ρουσόπουλος και Σιούφας ο ηρωικός – «πού ‘ναι η
νταλίκα, οέο». Έλα ντε, πού ‘ναι; Χάθηκε μες στον χιονιά, φορτωμένη με…
χιλιάδες αναμνήσεις. Πώς να το ξεχάσω, εκείνο το πρωινό του Φεβρουαρίου του
2004, που ο Καραμανλής κατήγγελλε την τότε κυβέρνηση για ανυπαρξία στην
αντιμετώπιση της κακοκαιρίας; Και αφού ζητούσε να παραιτηθούν όλοι, υποσχόταν,
ως μελλοντικός πρωθυπουργός, «ένα κράτος που θα δουλεύει ρολόι»!!

Μας ζηλεύουν

Το ρολόι το είδαμε πώς λειτουργεί. Θαυμάσαμε την ετοιμότητα της κρατικής
μηχανής και την ικανότητα της κυβέρνησης στη διαχείριση της κρίσης! Μείναμε
άφωνοι από την αποτελεσματικότητα των κυβερνητικών χειρισμών. Νιώσαμε
υπερήφανοι που έχουμε αυτήν την κυβέρνηση, που όποτε κάνει πλημμύρες πνίγεται
σε μια κουταλιά νερό και όποτε ρίχνει δυο πόντους χιόνι χάνεται μαζί με τις
αλατιέρες τού Φούρλα και τα εκχιονιστικά του ΠΕΧΩΔΕ. Όσοι… αποκλείστηκαν την
Τρίτη το πρωί στην… παραμεθόριο Κηφισίας και όσοι έμειναν αποκλεισμένοι την
Τετάρτη στο ακριτικό… Χαλάνδρι θα έχουν να το λένε και στα εγγόνια τους.
Τέτοια κυβέρνηση; Πουθενά στον κόσμο. Γι’ αυτό παιδί μου, μας βλέπουν στην
Ευρώπη και μας ζηλεύουν. Σου λένε, αυτοί κάνουν καινούργιο συκώτι κάθε μέρα,
όχι σαν κι εμάς που υποφέρουμε!

H… λυπητερή

Το μεγάλο γέλιο το ρίξαμε τότε που είχαν βγει παγανιά όλοι στα κανάλια και
κοκορεύονταν ότι όλα πάνε μια χαρά, κανένα πρόβλημα, τα πάντα λειτουργούν στην
εντέλεια. Δεν είχαν τελειώσει τα δελτία των οκτώ, δεν είχε περάσει ώρα από την
εισβολή του χιονιά κι ήρθαν τα μαντάτα: κόπηκε στα δύο η Ελλάδα, στα Τέμπη.
Φρύαξε το Μαξίμου, από κοντά και ο Προκόπης: «Ποιος τα λέει αυτά, είναι όλα
προπαγάνδα, δεν υπάρχει τέτοιο θέμα, η Εθνική Οδός είναι προσβάσιμη από
παντού» – τέτοια. Μετά, ήρθε η… λυπητερή. Έβγαιναν ένας ένας οι
αποκλεισμένοι στα κανάλια και δήλωναν άλλος δώδεκα κι άλλος δεκαπέντε ώρες
αποκλεισμένοι, χωρίς βοήθεια από πουθενά. Το κράτος δεν ήταν εκεί, είχε άλλη
δουλειά να κάνει. Έπρεπε να βγει στα κανάλια, να υπερασπίζεται την ανυπαρξία
και την ανικανότητά του…

«Ζητώ συγγνώμη»

Ο πιο ωραίος βέβαια ήταν ο Καραμανλής. Μαέστρος στο πώς θα ξετινάζει από πάνω
του κάθε ίχνος ευθύνης, τι έκανε; Άδραξε την ευκαιρία από μια εκδήλωση της
Ρηγίλλης και ζήτησε… συγγνώμη για την… ταλαιπωρία που υπέστησαν ορισμένοι
πολίτες! Μεγάλος. Τεράστιος. Μάστορας, καθηγητής, δόκτωρ! «Ζητώ συγγνώμη» και
(νομίζει ότι) «καθάρισε». Σου λέει, αυτοί μάσησαν τόσα και τόσα, δεν θα
μασήσουν με μια συγγνώμη;

«Πού ‘ναι οι ευθύνες, οέο»; «Στους άλλους, οέο. Σ’ αυτούς τους άχρηστους τους
υπουργούς μου, εγώ δεν φέρω καμία ευθύνη». Πάλι καλά που δεν σήκωσε καμιά
ταμπέλα που να λέει «μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου ουδεμίαν ευθύνην
φέρομεν»! Πάλι καλά, να λέμε…

«Φταίει βεβαίως το ΠΑΣΟΚ»

Επίσης, εμείς στο χωριό μου στα Γιάννενα λέμε ότι «από τότε που βγήκε η
συγγνώμη χάθηκε το φιλότιμο», αλλά αυτή είναι μία άλλη πονεμένη ιστορία, την
οποία θα την πούμε μια άλλη φορά. Επί του παρόντος, ας μείνουμε στα προκείμενα
της παρούσης γελοιότητας που δεν έχει τέλος. Όπως αναμενόταν και στην
περίπτωση αυτή (της κακοκαιρίας), «φταίει βεβαίως το ΠΑΣΟΚ». Όχι, κανείς δεν
επιχείρησε, δημοσίως τουλάχιστον, να επιρρίψει ευθύνες στο ΠΑΣΟΚ για την
εισβολή του σιβηρικού χιονιά. Δεν είπε, δηλαδή, ότι η κακοκαιρία είναι δώρο
του Πούτιν στον Γιώργο για να καταδειχθεί η ανυπαρξία της κυβέρνησης. Μέχρι
εκεί δεν έφθασαν, πρέπει να το ομολογήσω. Αλλά απόπειρες να χρεωθεί το ΠΑΣΟΚ
ελλείψεις του κρατικού μηχανισμού έκαναν. Και πολλές.

Αγελάδα

«Δεν έχουμε αλάτι», έλεγαν οι δήμαρχοι. «Φταίει το ΠΑΣΟΚ», απαντούσε η
κυβέρνηση. «Δεν έχουμε εκχιονιστικά», φώναζαν οι νομάρχες. «Φταίει το ΠΑΣΟΚ»,
απαντούσε η κυβέρνηση. Και σε πιο… απτά ζητήματα, φυσικά, το ΠΑΣΟΚ έφταιξε.
Έπεσαν οι πυλώνες της ΔΕΗ στην Κεφαλονιά και έκαναν πέντε ημέρες να
αποκαταστήσουν τη ζημιά; Μα φυσικά το ΠΑΣΟΚ φταίει, διότι λέει, οι πυλώνες δεν
ήταν καλής ποιότητας!! Αναρωτιέμαι αν έχουν καταλάβει ότι η αγελάδα που την
ονομάζουν «φταιειτοπασόκ» κοντεύει να τα «τινάξει» από το συνεχές άρμεγμα. Ότι
η δύστυχη δεν αντέχει άλλο, ό,τι είχε να δώσει το έδωσε. Και με το παραπάνω.
Και ότι, έτσι όπως της συμπεριφέρονται, θα τύχει τίποτε σοβαρότερο και θα
θελήσουν να την αρμέξουν πάλι, αλλά η καημένη η «φταιειτοπασόκ» δεν θα
μπορέσει να ανταποκριθεί. Γιατί θα κοιτάζει τα ραδίκια ανάποδα!

Μπουρμπουλολογία

Περίπου το ίδιο ισχύει και για το «Φταίει η Μπουρμπούλια». Δεν την ξέρω τη
γυναίκα και ούτε θέλω να τη μάθω, αλλά, ρε παιδί μου, όλη αυτή η
μπουρμπουλολογία, δεν μπορεί, κάποιον λάκκο έχει, όπως η φάβα! Μου είναι
αδύνατον να πιστέψω ότι το παραδικαστικό κύκλωμα, το οποίο υπερηφάνως ξηλώνει
η κυβέρνηση διά του αρμόδιου υπουργού Παπαληγούρα ήταν ο Γιοσάκης, η
Μπουρμπούλια, ο Καλούσης, η Ηλία και δυο τρεις δικηγόροι. Αυτό είναι μια
παρωνυχίδα. Προφανώς (θα) υπάρχουν κι άλλα κυκλώματα, τα οποία παραμένουν στο
απυρόβλητο. Το γιατί το ξέρει η κυβέρνηση – κι εκείνοι που διενεργούν τις
ανακρίσεις. Καταλαβαίνω επίσης πολύ καλά γιατί υπερπροβλήθηκε το θέμα της
Μπουρμπούλια (ήταν σχέδιο της κυβέρνησης για να πέσει στα μαλακά η κυρία
Βαληνάκη, σύζυγος του υφυπουργού και κολλητή φίλη του ζεύγους Καραμανλή), αλλά
όχι κι έτσι. Δεν τρώμε φύκια. Επί τη ευκαιρία, τα συλλυπητήριά μας στο
επικοινωνιακό επιτελείο της κυβέρνησης, που προσπάθησε να φέρει την
Μπουρμπούλια μέχρι μεθαύριο για να πνίξει την εκλογή του Γιώργου στην προεδρία
της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, αλλά δεν «έκατσε» το πράγμα…

Οι υπουργοί αλλάζουν, η πολιτική μένει…

Ανασχηματισμός επίκειται οσονούπω και λέμε κι εμείς να πάρουμε μέρος στη χαρά
της ανασχηματισμολογίας, διότι τι νομίζετε ότι είναι ο ανασχηματισμός; Ένα
παιχνίδι είναι, στο οποίο υπάρχουν χαμένοι (όσοι βγαίνουν από την κυβέρνηση
και όσοι δεν μπαίνουν ενώ το ανέμεναν), κερδισμένοι (όσοι υπουργοποιούνται)
και… πολύ κερδισμένοι, που είναι οι δημοσιογράφοι. Που έχουν να γράφουν για
μέρες, πριν και μετά. Κερδισμένος κι εγώ εκ των προτέρων, καταγράφω
πληροφορίες από έγκυρες πηγές: λοιπόν, υπουργοί προς αποχώρηση βέβαιοι
τέσσερις, μπορεί και πέντε, οι εξής: Μολυβιάτης, Κακλαμάνης, Μπασιάκος,
Σπηλιωτόπουλος, Παναγιωτόπουλος. Φεύγουν και καμιά δεκαριά υφυπουργοί.
Εισερχόμενοι σίγουρα δύο: Ντόρα στο Εξωτερικών, Πολύδωρας στο Υγείας. Από εκεί
και πέρα, και Τσιτουρίδης μπαίνει, και Ζέττα Μακρή, και ορισμένοι «λοχαγοί».
Δεν υπουργοποιείται ο Μεϊμαράκης (τον έφαγε η δήλωση μετά τις εκλογές: «Εγώ,
πρόεδρε, θέλω να μείνω γραμματέας»), ούτε ο Άρης Σπηλιωτόπουλος. Ο Ρουσόπουλος
μένει κυβερνητικός εκπρόσωπος, ο Βουλγαράκης στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης, ο
Προκόπης και ο Σιούφας ως έχουν, ο Μολυβιάτης μπορεί να γίνει δεύτερος
υπουργός Επικρατείας για θέματα συντονισμού της κυβέρνησης. Αυτά έμαθα, αυτά
σας λέω.

Αλλά ό,τι και να γίνει, το γέλιο δεν θα μας λείψει ούτε με τους καινούργιους,
να είστε σίγουροι…