Nύχτα γεμάτη τσιφτετελομαγικά

![]() |
|
Μασκαρεύτηκαν, μπέρδεψαν Χριστούγεννα με Απόκριες και βάλθηκαν να αποδείξουν |
Γνωρίζουμε πλέον ότι η αντίληψη των καναλιών ως προς το τι σημαίνει
«εορταστικό πρόγραμμα» είναι πάγια και δεν επιδέχεται τροποποίηση, ιδίως στους
χαλεπούς καιρούς του αιματηρού ανταγωνισμού και της οικονομικής στενότητας.
Και εορταστικό πρόγραμμα στην τηλεόραση σημαίνει: φορούν οι παρουσιαστές τα
καλά τους και υποδέχονται τους θιάσους των μπουζουκλερί σε απομίμηση
νυχτερινού γλεντιού, δείχνουν όλοι τρελό κέφι, ουρλιάζουν, κακαρίζουν και
τσιφτετελίζονται.
H κρατική τηλεόραση μόνο κρατάει αποστάσεις προγραμματίζοντας ταινίες
διδακτικές και στο πνεύμα της υποχρεωτικής χριστουγεννιάτικης κατάνυξης και
φιλάνθρωπης διάθεσης.
Έτσι βρίσκεται η τηλεόρασή μας, εναρμονισμένη με τη χριστουγεννιάτικη
ατμόσφαιρα της μανιοκατάθλιψης, να τραμπαλίζεται από το τρελό κέφι και την
απόλυτη ελαφρότητα των τηλεγλεντιών στην γκριζόμαυρη ατμόσφαιρα των
υποχρεώσεων και της διαρκούς σύνεσης που διδάσκουν διάφορα τηλεθεάματα τα
οποία συγχέουν την ποιότητα με την πλήξη και την υποχρέωση (ακριβώς όπως και
το σχολείο).
Σε αυτήν ακριβώς τη μακρά τηλεοπτική παράδοση κινήθηκαν και τα φετινά τα
προγράμματα την παραμονή των Χριστουγέννων.
H τσιφτετελοπόπ ατμόσφαιρα είχε ήδη αρχίσει να διαμορφώνεται στα ιδιωτικά
κανάλια τουλάχιστον δύο ημέρες πριν από το ρεβεγιόν, με τις πρωινατζούδες
ντυμένες από τα χαράματα σαν να είχαν ξεμείνει από γλέντι της προηγούμενης
βραδιάς, με πούλιες, σατέν και φρου φρου και λικνιζόμενες με επαγγελματική
συνέπεια.
Με τουαλέτα η Μενεγάκη πρωινιάτικα, το ίδιο και η Μελέτη. Αυτή πάντως ήταν και
η μοναδική εορταστική πινελιά, αφού μπουζούκια και αστρολόγους έχουν κάθε
πρωί, όπως άλλωστε και το ύφος
εμείς-εδώ-είμαστε-στα-τσακίρ-κέφια-για-δική-σας-χάρη-και-μόνο. Ήταν ωστόσο το
πρώτο γιορτινό τριήμερο της Ελεονώρας Μελέτη ως επίσημης πρωινατζούς του ANT1
και έπεσε με τα μούτρα – ή την έριξαν – στα εορταστικά. Από το ένα πρωί έως το
άλλο βράδυ βρισκόταν με τουαλέτες και στρας σε κάθε εκπομπή του καναλιού
επιδιδόμενη σε εορταστικές δόσεις ναζιών – μήπως το παρακάνει, σε λίγο θα βγει
και με κουδουνίστρα η αθώα κορασίς. Ούρλιαζε με την ένρινη φωνούλα της:
«Μείνετε μαζίιιιι μας, ελάαααατε, θα ‘χουμε ωραίο ρεβεγιόοοοοον, θα είμαστε
και τώρα και αύριο και την παραμονή μαζίιιι σας». Μάλλον το παράκανε όμως στα
ξενύχτια, γιατί στο σόου της παραμονής με τον Πουνέντη ήταν ξεμαλλιασμένη και
με κατάμαυρα μάτια. Μπορεί να ήταν άποψη του στυλίστα – μάλλον για να μην
ξεχωρίζει το πριν από το μετά -, αλλά έμοιαζε με τη μάγισσα Φούρκα που έχει
φάει τις ταινίες με τη Βουγιουκλάκη με το κουτάλι, στα κενά έβλεπε στο βίντεο
Μενεγάκη και προβάριζε στον καθρέφτη τα σουσούμια τους.
H παρέα του «Όμορφου κόσμου» προτίμησε μια εκδρομική εκπομπή στα βόρεια,
επισκέφθηκε τη Δράμα και ως εκ τούτου το στάιλινγκ ήταν κάζουαλ, με κασκόλ και
μπουφανάκια.
Στον Alpha παρουσιάστηκε το βράδυ της παραμονής ένα σύνηθες «Κοίτα τι έκανες»
με Κότσιρα, Ραλλία, Τσαλιγοπούλου, το οποίο βαφτίστηκε εορταστικό.
H NET στον αντίποδα επέλεξε ως εναλλακτικό πρόγραμμα την προβολή του «Όλιβερ
Τουίστ», την παλαιά ασπρόμαυρη και πλέον καταθλιπτική εκδοχή. Με ποια λογική
αλήθεια η ιστορία του φτωχούλη μικρού, που βεβαίως έχει ευτυχές τέλος, αλλά
μέχρι να φτάσει εκεί σε πιάνει η ψυχή σου, θεωρήθηκε γιορτινό πρόγραμμα;
Την ιστορία του Σκρουτζ με τα τρία «πνεύματα» των Χριστουγέννων προτίμησε η
ET3. Πραγματικά επίκαιρη, αλλά πολύ διδακτική για να θεωρηθεί γιορτινή.
Μπερδέψαμε τις γιορτές
Με το «Πολύ την Κυριακή» να έχει από χορό της κοιλιάς μέχρι Κουταλιανό
εισαγωγής, ο οποίος σήκωνε βάρκες και τις ισορροπούσε στο κεφάλι του – αυτό
πάλι γιατί θεωρήθηκε εορταστικό θέαμα; -, και ένα σόου χριστουγεννιάτικο με
τους Κους-κουσάδες στον Alpha να έχουν ντυθεί μασκαράδες αποκριάτικοι –
μπερδέψαμε τις γιορτές παιδιά; – και να παριστάνουν τους γλεντζέδες των 60s,
με Λευτέρη Πανταζή σε μουσική υπόκρουση ολοκληρώθηκε το ωραίο αυτό πανηγυρικό
τριήμερο της τηλεοπτικής χριστουγεννιάτικης προσφοράς.
Αν έμεινε πιστή σε κάποιο «πνεύμα» πάντως η εγχώρια τηλεόραση και τις
φετινές γιορτές, ήταν σίγουρα αυτό της κατανάλωσης. Άλλωστε σε αυτή σε ωθεί η
καταθλιπτική υστερία των υπερβολικών γλεντιών και κεφιών, αλλά και η επίμονη
μιζέρια διαφόρων ρεπορτάζ της ανέχειας και της στέρησης. Το άνοιγμα της
ψαλίδας από το ένα άκρο στο άλλο είναι τόσο μεγάλο που μοιάζει αγεφύρωτο από
την ανθρώπινη λογική, γι’ αυτό και η αυθόρμητη λύση είναι πάντα η αναζήτηση
υποκατάστατων ευτυχίας, αυτά που προσφέρει η τσιφτετελοτηλεόραση ως λύση.














