Πρώτη φίρμα η κατσαρίδα

Ποιoς το περίμενε ότι θα βλέπαμε βουναλάκι με κουραμπιέδες και θα αναρωτιόμαστε αν είναι φετινοί;

Μας έχουν κυκλώσει έντομα και τρωκτικά. Ποντίκια στις σούπες. Διαμελισμένα!
Μπλιάχ! Στον φακό επιδεικνύονται τα υπολείμματα. Μια κατσαρίδα κόβει βόλτες
δίπλα από βούτυρα και μέλια σε εργαστήριο ζαχαροπλαστικής. Ο φακός κάνει ζουμ
σε αλλοιωμένα τρόφιμα. Αηδιαστικό το θέαμα και το χειρότερο είναι ότι επιμένει
σε αυτό, σε πείσμα των γιορτινών ημερών.

Δεν υπάρχει δελτίο ειδήσεων χωρίς την κατσαρίδα του, το ποντικάκι του,
την αηδιαστική αναφορά σε χαλασμένα τρόφιμα, σε ληγμένα. Τι έγινε;
Μεταλλαχθήκαμε σε υπερμεγέθη γουρούνια που καταβροχθίζουμε ό,τι μας πετούν
μπροστά μας και δεν παθαίνουμε τίποτε; Φυσικά και όχι. Απλώς ανακάλυψε η
εγχώρια ενημέρωση τη γοητεία του αποτρόπαιου στα είδη πρώτης ανάγκης. H
κορυφαία απειλή, ο μεγαλύτερος εφιάλτης να μην μπορείς να φας και να
κοιμηθείς. Το αγριότερο βασανιστήριο που έχουν υποστεί σε χέρια βαρβάρων
κρατούμενοι – επί χούντας, για παράδειγμα, συνηθιζόταν.

Και το βασανιστήριο δεν είναι απλό, υπάρχει η κατάλληλη σκηνοθεσία που θα
κάνει το φιλοθεάμον κοινό να ανατριχιάσει. Πρώτα βλέπουμε βουναλάκια
κουραμπιέδων, με την πάλλευκη – της αγνότητας; – ζαχαρίτσα τους σαν χιονισμένα
βραχάκια να στολίζουν προθήκες ζαχαροπλαστείων, ερεθίζονται οι σιελογόνοι, η
φαντασία έχει ήδη φτάσει στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι και τις πλήθος
λιχουδιές. Αμέσως μετά όμως και πάνω που η ευδαιμονία της αφθονίας έχει
αρχίσει να μουδιάζει τα μέλη, να και η κατσαριδούλα, πιο κάτω τα ζουμιά από τα
αλλοιωμένα τρόφιμα, πλάνα, με κρυφή κάμερα, του ζαχαροπλάστη την ώρα της
δράσης, ο οποίος κάθε άλλο παρά τους κανόνες υγιεινής εφαρμόζει. Σχεδιάζει
κανείς να πληρώσει μια περιουσία για να φάει σπάνια εδέσματα σε πολυτελές
περιβάλλον; Ας το σκεφτεί δυο φορές με τόσα αποφάγια που μας δείχνουν όταν
ξανασερβίρονται.

Θα ‘λεγε κανείς πως αυτός ο λαός τηλεθεατών θα ‘πρεπε να έχει αρχίσει να ζει
με χαμομήλι βραστό, άντε και με φασκόμηλο, ειδάλλως δεν θα επιβιώσει.

Κι όμως, φαίνεται πως τα εν λόγω θεάματα εκπληρώνουν ένα σπουδαίο έργο:
απενοχοποιούν τον καταναλωτή. Όσο πιο άγρια καταναλώνει τόσο μεγαλύτερη ανάγκη
έχει να τρομάξει, να γκρινιάξει, να προσφέρει τέλος πάντων ένα ελάχιστο τίμημα
για την ευδαιμονία των ξέχειλων ραφιών των σούπερ μάρκετ. Ειδάλλως θα ήταν
ύβρις, σκάνδαλο η τόση προσφορά!

Κάποτε τα παραδοσιακά παραμύθια ήθελαν τους καλικάντζαρους να απειλούν τη
χριστουγεννιάτικη γαλήνη και την αφθονία του γιορτινού τραπεζιού με φάρσες ή
μαγαρίζοντας τα καλούδια. Ήταν ένα είδος φαντασιακού «φόρου» των νοικοκυραίων
προς την τύχη να έχουν γεμάτο τραπέζι, γλυκά και χαρές.

Τα δικά μας ηλεκτρονικά «καλικαντζαράκια» επιτελούν και ένα πρόσθετο
έργο. Ησυχάζουν τον οικονομικά αδύναμο που δεν μπορεί να απολαύσει την αφθονία
της αγοράς ότι αυτά που προσφέρονται είναι στα κάτω κάτω δηλητηριασμένα. Μήπως
νομίζετε ότι όλοι εσείς που πληρώνετε απολαμβάνετε καθαριότητα και αγνή τροφή;
Κάθε άλλο. Και σας τα παίρνουν και σας ταΐζουν σάπια.

Να, Λόλα, ένα ποντίκι…

Υπάρχει ωστόσο μια αδιαμφισβήτητη ηδονή στην προβολή του σιχαμερού σε
συνδυασμό με τις εικόνες της αφθονίας. Άραγε, είναι απομεινάρι των αγορίστικων
εποχών, όταν η αντοχή ή και η αδυναμία στα έντομα και τα τρωκτικά ήταν η
απόδειξη του άγουρου, άγαρμπου πρώιμου ανδρισμού που έκανε τα νηπιαγωγεία
άνω-κάτω;

Γιατί ήταν καμάρι για τον πιτσιρικά να ‘χει κρύψει κάμπια ή κατσαρίδα στην
τσέπη του για να την εκσφενδονίσει στο κοριτσάκι που είχε σταμπάρει,
συνδέοντας έτσι για πάντα το ερωτικό σκίρτημα με την πρόκληση τρόμου και
αηδίας. Προφανώς ουδεμία σχέση με αυτά τα αθώα παιδιαρίσματα το ποντίκι στη
σούπα των ασθενών στο Δρομοκαΐτειο και οι κατσαρίδες στους κουραμπιέδες ή τα
ληγμένα τρόφιμα στα ράφια των σούπερ μάρκετ. Γι’ αυτά ας όψετε η αγορά και η
πίεση για κέρδη. Αυτό που έχει σχέση με εκείνες τις ενστικτώδεις παιδικές
αντιδράσεις είναι η γοητεία που ασκεί ο τρόμος και η αηδία, οπότε το θέαμα το
οποίο προσφέρει του είδους τις ηδονές είναι επόμενο να κερδίζει τηλεθέαση.
Αυτό ακριβώς οδηγεί και στην υπερβολή. Αλίμονο αν το έθνος τρεφόταν
αποκλειστικώς με ληγμένα και σάπια.