«Xαλινάρι» στο ελληνικό σινεμά

Τη συνταγή της «Πολίτικης κουζίνας», που για την παραγωγή και τη διανομή της βασίστηκε αποκλειστικά σχεδόν στην ιδιωτική πρωτοβουλία, θα πρέπει να ακολουθήσουν οι Έλληνες κινηματογραφιστές, αν θέλουν να συνεχίσουν να δημιουργούν στο πλαίσιο που θέτει το νέο σχέδιο νόμου του υπουργείου Πολιτισμού για το ελληνικό σινεμά…

Άνθρακας ο θησαυρός για τον οποίο μας προετοίμαζε εδώ και μήνες το υπουργείο
Πολιτισμού περί ανταγωνιστικότητας του ελληνικού σινεμά. Ούτε λέξη περί
εξαγωγής ελληνικών ταινιών στο νομοσχέδιο που ετοίμασε το ΥΠΠΟ. Κουβέντα περί
προσέλκυσης ξένων επενδυτών με φοροαπαλλαγές. Όσο δε για την εγχώρια
κινηματογραφική παραγωγή, αυτή περνά στον πλήρη έλεγχο του κράτους με τη
δημιουργία άπειρων γραφειοκρατικών επιτροπών.

Κενό γράμμα παραμένουν στο νομοσχέδιο τα διεθνή ανοίγματα του «κρατικοδίαιτου»
– όπως τον αποκάλεσαν – ελληνικού κινηματογράφου κι αν πιάσουμε ένα ένα τα
επίμαχα άρθρα βλέπουμε ότι:

* H δημιουργία μιας 11μελούς Εθνικής Επιτροπής Κινηματογράφου που θα
εποπτεύει, ελέγχει και «κουμαντάρει» όλο τον κινηματογραφικό ιστό του
υπουργείου Πολιτισμού κάθε άλλο παρά «ελεύθερη αγορά» θυμίζει και βεβαίως θα
βρίσκεται στη μέγγενη του γραφειοκρατικού κρατικού μηχανισμού.

* Οι ελληνικές θάλασσες και παραλίες θα παραμείνουν… έρημες για τους
ξένους παραγωγούς-επενδυτές, καθώς στο νομοσχέδιο δεν αναφέρεται καμία
φοροαπαλλαγή και ελάφρυνση ως κίνητρο για την προσέλκυσή τους. Και ας έταζε
στο Φεστιβάλ Καννών, στην ταράτσα του ξενοδοχείου Carlton, λαγούς με
πετραχήλια στους ξένους παραγωγούς και τα στούντιο ο υφυπουργός Πολιτισμού, με
υποσχέσεις για φοροαπαλλαγές έως και κατά 30%!

* «Αναπτυξιακό σχέδιο νόμου για τον εγχώριο κινηματογράφο» θεωρεί το
νομοσχέδιο ο παραγωγός Διονύσης Σαμιώτης – εκ των πρωτεργατών του – αλλά για
τον ελληνικό κινηματογράφο όχι μόνο δεν αλλάζει τίποτα, αλλά κάνει ένα βήμα
πίσω. Και στην εξαγωγή ή προώθηση των ελληνικών ταινιών στο εξωτερικό αλλά και
στην εγχώρια οικονομική ενίσχυση είτε από το υπουργείο Πολιτισμού είτε από
ιδιωτικά κεφάλαια για τα οποία δεν προβλέπεται ούτε μια «πόρτα». Μοναδικό υπέρ
-«παρανυχίδα» όμως- η διευκόλυνση των παραγωγών με χαμηλότοκα δάνεια από
τράπεζες.

* Ακόμα και ο θόρυβος, τον πρώτο καιρό διακυβέρνησης της N.Δ., στο
υπουργείο Πολιτισμού για ενίσχυση της ελληνικής παραγωγής στο Φεστιβάλ
Θεσσαλονίκης, πάει περίπατο. Το ελληνικό Πανόραμα όχι μόνο δεν μετατρέπεται σε
διαγωνιστικό, αλλά γίνεται ακόμα πιο… διεθνές και μετονομάζεται: Διεθνές
Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (πριν από 14 χρόνια είχαν δοθεί… μάχες επ’ αυτού!).

* H επιστροφή φόρου στην εγχώρια κινηματογραφική παραγωγή από τις
προβαλλόμενες ελληνικές ταινίες παρουσιάζει μικρή αύξηση, αλλά ένας (μικρός)
κούκος δεν φέρνει την άνοιξη.

* Το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου μπαίνει πια στη μέγγενη του κράτους
– βλέπε υπουργείο Πολιτισμού -, καθώς όλα τα μέλη του θα είναι διορισμένα από
το ΥΠΠΟ (πριν ήταν 3 διορισμένα και 4 εκλεγμένα). Όσο για την Επιτροπή
Σεναρίων, η γνώμη της είναι συμβουλευτική καθώς το οριστικό «ΟΚ» θα το έχει ο
πρόεδρος του Δ.Σ.

Δώρο στα κανάλια!

Το πολυσυζητημένο ποσοστό 1,5% υπέρ της ενίσχυσης της ελληνικής
κινηματογραφίας από τα έσοδα των τηλεοπτικών καναλιών, που ποτέ δεν
εφαρμόστηκε ουσιαστικά (κι ας είναι νόμος εδώ και 15 χρόνια), όχι απλώς δεν
διεκδικείται δυναμικότερα στο νέο σχέδιο νόμου, αλλά γίνεται 1%! Το δε
υπουργείο Πολιτισμού πετάει το μπαλάκι για την είσπραξή του στο Ελληνικό
Κέντρο Κινηματογράφου και την Εθνική Οπτικοακουστική Επιτροπή.