PIΠEΣ Aναχρονισμός

EINAI ένα νομοσχέδιο ψευδεπίγραφο γιατί μιλάνε για άρση της μονιμότητας
τη στιγμή που στην πραγματικότητα καταργούν συλλογικές συμβάσεις εργασίας.
Είναι ένα νομοσχέδιο αναποτελεσματικό γιατί προβλέπει ρυθμίσεις για τους
υπαλλήλους που θα προσληφθούν στο μέλλον, κανείς όμως δεν μπήκε στον κόπο να
μας εξηγήσει πώς με αυτό τον τρόπο θα περιοριστούν τα σημερινά ελλείμματα.
Κυρίως όμως είναι ένα νομοσχέδιο ανεφάρμοστο και αναχρονιστικό. Γιατί
επαναφέρει τη λογική τού «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» των περασμένων
δεκαετιών στην Ελλάδα του 21ου αιώνα που διεκδικεί να είναι μια σύγχρονη
ευρωπαϊκή χώρα.

ΤΟ μόνο βέβαιο είναι πως από σήμερα κιόλας η κυβέρνηση θα έχει
καταφέρει να δημιουργήσει συνθήκες εργασιακής αναταραχής στις ΔΕΚΟ. Και ότι η
δημιουργία εργαζομένων δύο ταχυτήτων θα προκαλέσει έντονες δικαστικές
αμφισβητήσεις που δεν αποκλείεται να αποτρέψουν την εφαρμογή του νόμου.
Δικαστικές αμφισβητήσεις, ακόμα και προσφυγή στα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
θα προκαλέσει ασφαλώς και η πρόθεση της κυβέρνησης να ρυθμίζει με νόμο (!) τα
μισθολογικά και τα εργασιακά των ζημιογόνων ΔΕΚΟ. Λες και φταίνε οι
εργαζόμενοι για τις ζημιές που προκαλεί – και πολύ σωστά μάλιστα – η άσκηση
κοινωνικής πολιτικής μέσα από τα χαμηλά εισιτήρια π.χ. στις συγκοινωνίες.

ΤΕΤΟΙΑ πραξικοπηματική ρύθμιση δεν τόλμησε να φέρει η Νέα Δημοκρατία
ούτε στην αλήστου μνήμης εποχή της υποχρεωτικής διαιτησίας, τα πρώτα χρόνια
της μεταπολίτευσης. Και είναι αυτό ακριβώς το στοιχείο που προξενεί τη
μεγαλύτερη εντύπωση. Πώς δηλαδή μπορεί να πιστεύει η κυβέρνηση ότι με τέτοιες
ξεπερασμένες μεθόδους θα βάλει τις ΔΕΚΟ σε τροχιά ανάπτυξης. Αλλά βέβαια δεν
ήταν αυτό το ζητούμενο. Μια κίνηση εντυπώσεων αναζητούσε ο κ. Καραμανλής για
να αντιστρέψει την άθλια εικόνα της κυβέρνησης. Πιστεύει στ’ αλήθεια ότι τη
βρήκε;