«O Aλμοδόβαρ μπορεί να περιμένει»

«Είμαι σίγουρη ότι ο Πέδρο Αλμοδόβαρ θα εγκρίνει τη σάμπα και την μπόσα νόβα μου, γιατί λατρεύει τη βραζιλιάνικη μουσική. Εγώ τώρα είμαι αλλού κι αισθάνομαι σαν πιτσιρίκα με καινούργια παπούτσια», λέει στα «NEA» η άλλοτε μούσα του Ισπανού σκηνοθέτη («Κίκα», «Ψηλά τακούνια»…) Βικτόρια Αμπρίλ (φωτό: Tortade)

«H μπόσα νόβα μιλά για τον έρωτα, την ερωτική απογοήτευση, για τις χαρές και
τις λύπες. Εγώ κρατώ το πρώτο, τον έρωτα και τις χαρούμενες αναμνήσεις, γιατί
τίποτα δεν μένει εδώ για πάντα. Και οι λέξεις της μπόσα νόβα έχουν την τέχνη
να είναι ένα ξανα-σμίξιμο με όλες μου τις αναμνήσεις».

H Βικτόρια Αμπρίλ είναι από τις γυναίκες που έχουν την ικανότητα να προκαλούν
πράγματα. Αυτή η ηθοποιός που εμφανίστηκε στο αλμοδοβαρικό «Δέσε με» (1990) ως
ξελογιάστρα, η βραβευμένη κινηματογραφική σταρ που έγινε γνωστή κυρίως μέσα
από τις ταινίες του Πέδρο Αλμοδόβαρ, τώρα μεταμορφώνεται σε τραγουδίστρια της
μπόσα νόβα και βγάζει έναν δίσκο προς τιμήν της ανάμειξης, που υπήρξε το
κυρίαρχο στοιχείο στη μέχρι σήμερα πορεία της.

Έτσι κι αλλιώς η Αμπρίλ έχει συνηθίσει τις μεταμορφώσεις. Μετά τις γνωστές στο
ελληνικό κοινό ταινίες «Ψηλά τακούνια» (1991) και «Κίκα» (1993), επανέρχεται
αυτό το Σάββατο ενώπιον του κοινού στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, ως
τραγουδίστρια αυτή τη φορά. «Να θέλεις, να θέλεις, να θέλεις, για να μπορείς,
μπορείς, μπορείς», λέει στα «NEA» ενθουσιασμένη η 46χρονη Ισπανίδα, που με τις
συναυλιακές της εμφανίσεις πραγματοποιεί ένα όνειρο ζωής. Να τραγουδήσει τα
τραγούδια που σημάδεψαν τη νεότητά της, «το πρώτο μου μουσικό γούστο από την
εποχή του Φράνκο, μια υπέροχη μουσική που την ερωτεύθηκα, που διηγείται την
προσωπική μου ιστορία, που επιτρέπει στη φωνή να ντυθεί σε όλους τους ρυθμούς,
να ερμηνεύσει τα συναισθήματα, που μοιάζει με το φλαμένκο: ένας συνδυασμός από
καλές μελωδίες μαζί με καλά κείμενα».

Όλα αυτά την έκαναν να αφήσει για λίγο το σινεμά – σε λίγο καιρό θα
συμμετάσχει στα γυρίσματα της νέας ταινίας του Αντόνιο Μπαντέρας – και να
αφιερωθεί στην παραγωγή του δίσκου «Putcheros de Brasil», ο οποίος κυκλοφόρησε
πριν από λίγο καιρό και γνωρίζει μεγάλη επιτυχία στη Γαλλία (όπου η ίδια
διαμένει μόνιμα τα τελευταία 23 χρόνια). Τα τραγούδια αυτά, που επιλέχθηκαν
από τα καλύτερα του βραζιλιάνικου ρεπερτορίου, θα ερμηνεύσει η Αμπρίλ στη
Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο του 46ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου.

Και ο Πέδρο Αλμοδόβαρ τι θα απογίνει χωρίς αυτήν; «Μα, για όνομα του Θεού, δεν
είμαστε παντρεμένοι!», απαντά με χιούμορ η Αμπρίλ για να πει ότι «ουδείς
αναντικατάστατος». «Τον γνωρίζω πολλά χρόνια και είμαστε φίλοι, αλλά ο καθένας
συνεχίζει τη ζωή του. Εγώ σκεφτόμουν εδώ και χρόνια την καριέρα της
τραγουδίστριας και ήθελα να… δραπετεύσω», λέει.

H Ισπανία θα είναι ο τελευταίος σταθμός της Αμπρίλ. Κι αυτό επειδή «ο
κόσμος δεν γνωρίζει τον δίσκο, δεν τον ακούει στα ραδιόφωνα». «Είναι θλιβερό
σε μια παγκοσμιοποιημένη εποχή που η Ευρώπη γνωρίζει μόνο την αμερικανική
κουλτούρα και όχι αυτή των διπλανών της. Κάθε χώρα προσκολλάται στην εθνική
της κουλτούρα και η μόνη ευκαιρία για να γνωρίσει ο ένας τον άλλον είναι μέσα
από τα φεστιβάλ. Είναι κρίμα να κλεινόμαστε έτσι. Κινδυνεύουμε να γίνουμε
ηλίθιοι!».

«H μητρότητα με έσωσε»

Όσο για τη μητρότητα, δηλώνει ότι είναι η καλύτερη εμπειρία της ζωής της. Όπως
εξομολογείται, «πιθανόν να με έσωσε από την τρέλα. Όταν ζεις συνέχεια στη
μυθοπλασία, κινδυνεύεις να χάσεις την επαφή με την πραγματικότητα. Τα παιδιά
είναι κάτι πιο αγνό, χειροπιαστό, τα βλέπεις όλα μέσα από το δικό τους πρίσμα.
Όταν είσαι ηθοποιός, περνάς τη ζωή σου όντας κάποιος άλλος. Ύστερα από τα
παιδιά, δεν έχεις διάθεση να είσαι άλλος, να μπαίνεις σε άγνωστους κόσμους.
Θέλεις να είσαι πιο ανθρώπινος».

INFO

Στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, το Σάββατο, 26 Νοεμβρίου στις 21.00.
Εισιτήρια 25 και 15 ευρώ.