Σινεμά σε ελεύθερη πτώση!

![]() |
![]() |
|
Κάθε πέρυσι και καλύτερα. Άνθρωποι της αγοράς εκτιμούν ότι ταινίες |
Όλα σε ελεύθερη πτώση με κατεύθυνση τη μαύρη τρύπα: ταινίες, αίθουσες, θεατές
και εισιτήρια. H χειρότερη περίοδος από το 1990!
Τα στοιχεία είναι απογοητευτικά έως συντριπτικά. Περίπου 20% έως 30% η πτώση
στην Αττική και κατά μέσον όρο τουλάχιστον 50% στην επαρχία. Φανταστείτε (ας
πούμε) ότι στον Βόλο όπου την περυσινή περίοδο είχαν κοπεί περίπου 22.000
εισιτήρια, σήμερα μετά βίας μετρούν 7.000.
H διαβάθμιση της ελεύθερης πτώσης στην Αττική έχει ως εξής: οι
πολυκινηματογράφοι με το μικρότερο ποσοστό απωλειών μετράνε ποσοστό της
ελάχιστης τάξης του 3%-5%. Οι μονές αίθουσες όμως έχουν πληγές βάθους από 20%
μέχρι και 35%. Μάλιστα τις καθημερινές οι περισσότερες, αν όχι όλες, κοπανάνε
μύγες μετρώντας από 50 έως και 10 κεφάλια.
Ίσως γι’ αυτό άρχισαν και οι προσφορές κινηματογραφικών εισιτηρίων. Εταιρεία
multiplex, για παράδειγμα, μοιράζει (και μέσω του IKEA) εκπτωτικά κουπόνια,
για εισιτήρια προς 5,5 ευρώ (αντί των 7,5).
Τα νούμερα κατά ταινία και κατά κατηγορία (εμπορικές, αμερικανικές,
καλλιτεχνικές, ευρωπαϊκές, ελληνικές) είναι απελπιστικά. H κωμωδία του Αντώνη
Καφετζόπουλου «H γυναίκα είναι… σκληρός άνθρωπος», προορισμένη να «σκίσει»
(δηλαδή να καταγάγει θρίαμβο από 200.000 μέχρι 300.000 εισιτήρια) ζήτημα
είναι, αν μετά βίας, καταλήξει στις 50.000. Απογοητευτική και η εικόνα των
αστέρων του Λος Άντζελες. Το «Cinderella man» και ο Ράσελ Κρόου εξαφανίστηκαν.
Το ίδιο και ο Νίκολας Κέιτζ. Παρομοίως και στο καλλιτεχνικό πεδίο δράσης.
Εξαφανίστηκε ο Γκας Βαν Σαντ των «Τελευταίων ημερών», κάπως καλύτερα ο Κιμ Κι
Ντουκ των δύο ταινιών («Νησί», «Ολομόναχοι μαζί»). Ολοκληρωτική εξαφάνιση
δεκάδων ταινιών μικρότερου βεληνεκούς. Ακόμα και ο Κώστας Γαβράς με το
«Τσεκούρι» έχει πιάσει οροφή μόλις 22.000 εισιτηρίων. Και όμως, υπό αυτές τις
συνθήκες τα 15.000 – 20.000 εισιτήρια επιτυχία είναι!
Αν σε όλα αυτά υπολογίσουμε πως μέχρι τις εορτές των Χριστουγέννων θα έχουν
καταναλωθεί τα περισσότερα ατού των εταιρειών (συμπεριλαμβανομένου του «Χάρι
Πότερ»), τότε είναι άξιον απορίας και θαυμασμού πώς θα αντέξουν τους επόμενους
τέσσερις μήνες, μέχρι τον Μάιο και τον «Κώδικα Ντα Βίντσι»!
Τις πταίει; Όλοι και όλα. Το τσουνάμι, που πλήττει το Χόλιγουντ
αναγκάζοντάς το σε πτώση 20%, κατέφθασε και στην ανοχύρωτη (πολιτιστικά)
Ελλάδα. Δηλαδή, φταίει η βιομηχανία του θεάματος που σε κάθε παραγωγή
επαναλαμβάνει την ίδια σημαία, το ίδιο γκρέμισμα, την ίδια σφαγή. Φταίει και ο
Έλληνας, ο νέος θεατής, που σκοτώνει τον ελεύθερο χρόνο του καταπίνοντας
φραπέδες και ούζα. Φταίνε και τα γραφεία διανομής, που ρίχνουν στην αγορά
δεκάδες τίτλους εκλαμβάνοντας τις ταινίες ως συγκρουόμενα αυτοκινητάκια.
Φταίνε και οι σκηνοθέτες καλλιτεχνικών ανησυχιών, τους οποίους έχει πάρει
παραμάσχαλα η κρίση με αποτέλεσμα άλλοτε να γίνονται γραφικοί και άλλοτε
ελιτίστες και εσωστρεφείς!
H μαρίδα και τα DVD
H ταυτότητα του μέσου Έλληνα θεατή είναι μονοσήμαντη και προσωρινή. Δηλαδή
πιτσιρικαρία και μαρίδα φροντίζουν να ταΐζουν τη μηχανή των multiplex. Πάντα
συνέβαινε οι μικροί να είναι οι προνομιούχοι και οι εκλεκτοί. Τώρα, όμως,
ελάχιστοι από δαύτους όταν μεγαλώσουν και φθάσουν την εφηβεία θα συνεχίσουν να
βλέπουν καθήμενοι σε καλύτερα και ανώτερα ποιοτικά στασίδια. Έτσι, οι
πολυκινηματογράφοι συγκεντρώνουν άφθονη μαρίδα διερχόμενων θεατών, οι οποίοι
στη συνέχεια, όταν μεγαλώσουν, εγκαταλείπουν και το ρίχνουν στο DVD και τον
καφέ. Αποτέλεσμα; Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό. Οι εταιρείες κερδίζουν, και
μάλιστα κερδίζουν πολλά. Τόσο από τα πρίμιουμ (DVD εφημερίδων και περιοδικών)
όσο και από την αγορά του DVD και των καναλιών. Πέρυσι, λόγου χάριν, η
αμερικανική βιομηχανία του θεάματος κατήγαγε θρίαμβο 60 δισ. δολαρίων με την
εξής αναλογία: 10 από τους κινηματογράφους, 50 από το DVD!















