Aρχαία Kύθηρα των ευρημάτων και των αρπαγών

Ένας μινωικός «φάρος» στην είσοδο του Αιγαίου, το Βουνό του Άη Γιώργη των Κυθήρων, έδωσε το μοναδικό ιερό κορυφής που βρέθηκε ασύλητο έπειτα από 3.500 χρόνια

Το ταξίδι στα Κύθηρα, τόπο του ονείρου, της αιθέριας και ουράνιας Αφροδίτης,
καταφύγιο της ανταρσίας της ωραίας Ελένης και του Πάριδος και των πειρατών της
Μεσογείου, έχει βαθιές ρίζες, έως και πριν από 5.000 χρόνια. Τότε πρωτοακούμε
γι’ αυτά, το 2450 π.X., από επιγραφή της φαραωνικής Αιγύπτου. Όπως προκύπτει
όμως από ομιλία του καθηγητή Γιάννη Σακελλαράκη, η γοητεία και η φήμη των
Κυθήρων οδήγησε και σε έξαρση της αρχαιοκαπηλικής δραστηριότητας, διακόσια
χρόνια τώρα. Ένα μαρμάρινο κεφάλι στη Βενετία, ένα λιοντάρι που επεστράφη στην
Ελλάδα από τη Γερμανία και μια ατέλειωτη σειρά αρπαγών έχει διασπείρει τις
αρχαιότητες των Κυθήρων σε όλο τον κόσμο. Αυτή η έξαρση είναι ευθέως ανάλογη
με την απουσία ή καλύτερα την αποσπασματική επίσημη ανασκαφική δραστηριότητα.
Ο κ. Σακελλαράκης πιστώνεται με μια ανακάλυψη το 1993 στον Άη Γιώργη στο
Βουνό, έναν λόφο 338 μ.: ανακάλυψε ένα μοναδικό ασύλητο μινωικό ιερό με
ευρήματα ζώων, λατρευτών, αλλά και γυναικείας θεότητας. H θέση του ιερού και
των Κυθήρων μεταξύ Κρήτης και Πελοποννήσου το καθιστούσε για ναυτικούς και
πειρατές «φάρο» στην είσοδο του Αιγαίου, δίπλα στον επικίνδυνο Κάβο Μαλέα. Στα
πολυπαθή Κύθηρα, για δυο περίπου χρόνια (αρχές 19ου αι.) αποθηκεύτηκε
προσωρινά και μέρος των γλυπτών του Παρθενώνα όταν ανελκύσθηκαν μετά το
ναυάγιο του «Μέντορα», του πλοίου που τα μετέφερε στην Αγγλία.

INFO

Διάλεξη του Γιάννη Σακελλαράκη, «Τα Κύθηρα στο πέρασμα των αιώνων», στην
Αρχαιολογική Εταιρεία (Πανεπιστημίου 22), στις 18.00.