Mε σπόνσορες τους ακροατές!

![]() |
![]() |
|
Μαγειρεύουν όλοι μαζί (ακόμη και στον αέρα), τρώνε όλοι μαζί, δουλεύουν όλοι |
«Θέλεις να δοκιμάσεις λίγο από το ρύζι του στούντιο;». Απέναντι μου είναι μια
όμορφη κοπέλα με ακουστικά στο κεφάλι και το μικρόφωνο σε απόσταση αναπνοής. H
τζαζ γεμίζει τον χώρο, στο μεγάλο τραπέζι του μικροφώνου πιάτα και κουζινικά
με φρεσκομαγειρεμένα φαγητά και πίσω από το τζάμι ο ηχολήπτης με μακριά μαλλιά
και μαύρο μπλουζάκι.
«Όπως βλέπεις, εδώ είμαστε σαν μια πραγματική οικογένεια. Μαγειρεύουμε όλοι
μαζί, τρώμε όλοι μαζί, δουλεύουμε όλοι μαζί», λέει ο Ομέρ Μαντρά, ένας από
τους ιδρυτές του «Ατσίκ Ράντιο», του ραδιοφώνου που εδώ και χρόνια κάνει μια
διαρκή πολιτιστική επανάσταση στα τουρκικά ερτζιανά.
«Όλα άρχισαν πριν από δέκα χρόνια, έτσι ξαφνικά, από μια ιδέα και ένα μεράκι»,
λέει ο Ομέρ Μαντρά που, όταν δεν βρίσκεται στους διαδρόμους και τα στούντιο
του σταθμού, διδάσκει Διεθνές Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Μπιλγκί της
Κωνσταντινούπολης.
«H ιδιωτική ραδιοφωνία είχε αρχίσει το 1994 στην Τουρκία και μαζί με πολλούς
φίλους αποφασίσαμε να στήσουμε τον δικό μας σταθμό. Έναν σταθμό που θα είναι
πραγματικά ανεξάρτητος από αφεντικά, μεγάλες εταιρείες και συμφέροντα. Έναν
σταθμό που θα είναι ανοιχτός σε όλες τις φωνές, σε όλες τις κουλτούρες, σε
όλες τις ιδέες, σε όλες τις μουσικές».
![]() |
|
«Έχουμε πάγια μηνιαία έξοδα περίπου 50.000 δολάρια και είμαστε σχεδόν πάντα |
Έτσι γεννήθηκε το «Ατσίκ Ράντιο», που σημαίνει «Ανοιχτό Ραδιόφωνο». Ιδιοκτήτες
είναι ενενήντα δύο «μέτοχοι», που έδωσαν από χίλια μέχρι δέκα χιλιάδες δολάρια
και κανένας δεν έχει πάνω από 2,5% των «μετοχών». «Έτσι», εξηγεί ο Ομέρ
Μαντρά, «κανείς δεν έχει μεγάλη βαρύτητα και κανείς δεν μπορεί μόνος του να
πάρει ουσιαστικές αποφάσεις. Εκτός από το τεχνικό προσωπικό και ορισμένους
παραγωγούς που εργάζονται σε καθημερινή βάση, οι υπόλοιποι είμαστε εθελοντές».
Για το φετινό πρόγραμμα, το «Ανοιχτό Ραδιόφωνο» έχει εκατόν τριάντα οκτώ
παραγωγούς που κάνουν εκπομπές για τα πάντα: πολιτική, ειδήσεις, οικονομία,
φιλοσοφία, ανθρωπολογία, δίκαιο, ανθρώπινα δικαιώματα, κουζίνα, οινολογία και
δεκάδες άλλα θέματα. Και όλα αυτά, βέβαια, συνοδευόμενα από μουσικά
προγράμματα ενός εκπληκτικού φάσματος: τζαζ, μπλουζ, αναγεννησιακή μουσική,
κλασική μουσική, δημοτική μουσική, έθνικ, ηλεκτρονική μουσική, όπερα, ραπ,
ρεμπέτικα… «Είμαστε σαν μια χορτόσουπα με δεκάδες λαχανικά», λέει ο Ομέρ
Μαντρά.
H επαναστατική και εναλλακτική ιδεολογία που γεμίζει τους τοίχους του σταθμού
– και, κυρίως, τα μυαλά όσων συνεισφέρουν – γέννησε πριν από δύο χρόνια μια
καινούργια, απίθανη ιδέα. Το «Ανοιχτό Ραδιόφωνο» απευθύνθηκε στους ακροατές
του και τους ζήτησε να γίνουν… σπόνσορες.
«Σύμφωνα με τις μετρήσεις έχουμε σταθερά 45.000 με 60.000 πιστούς
ακροατές. Σκεφτήκαμε, λοιπόν, πριν από δύο χρόνια να απευθυνθούμε στο κοινό
μας και να ζητήσουμε τη βοήθειά τους», λέει ο Μαντρά χαμογελώντας. «Όποιος
ακροατής θέλει μπορεί να δώσει 50 εκατ. τουρκικές λίρες (30 ευρώ) ή 100 εκατ.
(60 ευρώ) τον χρόνο και για μία εβδομάδα αναφέρουμε το όνομά του ως σπόνσορα
στην εκπομπή της επιλογής του. Πέρσι φτάσαμε στους 2.500 “σπόνσορες” και
συγκεντρώσαμε ένα ποσό που αντιστοιχεί στα έξοδα δυόμισι μηνών».
Και ελληνική εκπομπή
Το «Ανοιχτό Ραδιόφωνο» το 1996 ήταν ο πρώτος τουρκικός σταθμός που είχε
εκπομπή στα ελληνικά. Εκπομπή που γνώρισε μεγάλη επιτυχία και έφερε την Ελλάδα
στα σπίτια των Τούρκων. «Μόλις είχα έρθει στην Κωνσταντινούπολη από το
Λονδίνο, όπου εργαζόμουν στο BBC και δεν είχα δουλειά. Γνωστοί και φίλοι μου
έδωσαν την ιδέα να προτείνω μια εκπομπή στο “Ατσίκ Ράντιο”», λέει η Αριάννα
Φερεντίνου, η παραγωγός που άρχισε την ελληνική εκπομπή. «Αρχίσαμε, λοιπόν,
στην αρχή στα αγγλικά και τα ελληνικά και πολύ γρήγορα περάσαμε στα ελληνικά
και τα τουρκικά. Με βάση την ελληνική μουσική προσπαθούσα να ανοίξω δρόμους
προς την ελληνική κουλτούρα και τον πολιτισμό για τους Τούρκους ακροατές»,
λέει με συγκίνηση. Μετά το 2003, την Αριάννα Φερεντίνου διαδέχθηκε ο μουσικός
και παραγωγός Γιάννης Σαούλης, που εξερευνά κάθε βδομάδα τους δρόμους του ρεμπέτικου.
















