Eκκλησιαστικά

Επιτροπές

ΠΟΛΛΑ και όχι ακριβή ειπώθηκαν την περασμένη εβδομάδα από τη N.Δ.
για τα πεπραγμένα των κυβερνήσεων Σημίτη στο θέμα των Εκκλησιαστικών
Πανεπιστημίων.

ΛΟΙΠΟΝ, η πρώτη επιτροπή για το θέμα συνεστήθη επί υπουργίας Γεράσιμου
Αρσένη στη Μητροπόλεως. Είχε – κρίσιμη λεπτομέρεια – πρόεδρο τον
Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο και ολοκλήρωσε τις εργασίες της το 1999.
Κατέληξε σε νομοσχέδιο, που όμως δεν προώθησε προς ψήφιση το Μέγαρο Μαξίμου.

H ΔΕΥΤΕΡΗ επιτροπή συνεστήθη τον Απρίλιο του 2002 επί υπουργίας Πέτρου
Ευθυμίου. Είχε πρόεδρο τον γενικό γραμματέα Θρησκευμάτων του υπουργείου
Κονιδάρη και τρεις μητροπολίτες ως μέλη. Το πόρισμα δεν άρεσε ούτε στην
Ιερά Σύνοδο, ούτε στο Μαξίμου. H Ιερά Σύνοδος ήθελε επανασύσταση της
επιτροπής. Αυτό το απέρριψε ο Ευθυμίου, που είπε ότι αν υπάρξει δεύτερος
κύκλος διαλόγου αυτός θα περιλαμβάνει και τις Θεολογικές Σχολές που, ως
γνωστόν, βλέπουν ως ανάθεμα τα Εκκλησιαστικά Πανεπιστήμια.

Ληγμένα

Ο ΕΥΘΥΜΙΟΥ πάγωσε το θέμα τον Δεκέμβριο του 2002. Έκτοτε, τα
Εκκλησιαστικά Πανεπιστήμια μπήκαν σε βαθιά κατάψυξη, ώσπου, όπως χαριτωμένα
λέγεται, «πέρασε η ημερομηνία λήξεως». Υπό την έννοια αυτή, ο ισχυρισμός της
Μαριέττας ότι βελτίωσε ρύθμιση που βρήκε από τους προκατόχους της του
ΠΑΣΟΚ αφορά, μου λένε, πολιτικώς «ληγμένα».