H εκδίκηση του ζαρζαβατικού

Από εκεί που οι ρεπόρτερ έτρεχαν στις πλαζ για λίγα πλάνα ηλιοκαμένων οπισθίων, τώρα προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο ωραία πλάνα λαχταριστών ζαρζαβατικών από λαϊκές αγορές και σούπερ μάρκετ

Αχ! Αν μπορούσαν οι πιπερίτσες να μιλήσουν. Νάτες, καταπράσινες στο τελάρο και
μία από αυτές, η τυχερή, κερδίζει τα λίγα λεπτά δημοσιότητας που της
αναλογούν, καθώς την ξεχωρίζει και την κρατά τρυφερά στη χούφτα του ο
επιτόπιος ρεπόρτερ.

Τι σημασία έχει που δεν είναι πρόσωπο, είναι κάτι καλύτερο. Μια τιμώμενη
πιπερίτσα. Μεγάλη η χάρη της! H κάμερα την προσκυνά στη λειτουργία της
πρωινάδικης ενημέρωσης. Πρωτοστατεί ο ANT1 στο εν λόγω ρεπορτάζ, αλλά δεν
είναι θέμα, το αυτό κάνουν εναλλάξ και τα λοιπά ενημερωτικά πρωινά.

Ωδές στα ζαρζαβατικά, ελεγείες για τα ραπανοκολόκυθα, διαγωνισμοί
λυρικής ποίησης με θέμα τα ράφια του σούπερ μάρκετ συνεχίζουν το
οπτικοακουστικό υπερθέαμα που ευφραίνει καρδίας τηλεθεατών κάθε
απογευματόβραδο από τα δελτία ειδήσεων. Ένα καλοκαίρι πέρασε, αλλά σαν να
έμεινε ακίνητος ο χρόνος. Στη μάχη του τελάρου. Κάποτε ξέσπαγε παραμονές
Χριστουγέννων και Πάσχα. Φαίνεται πως γνώρισε πιένες, γιατί έγινε μόνιμο
θέαμα.

Με την πιπερίτσα να κλέβει τη δόξα και τη χάρη. Αναλόγως την εποχή, βέβαια,
πρωταγωνιστούν και άλλα σαλατικά και ζαρζαβατικά.

Μια κυρία σταματά μπροστά στο απλωμένο μικρόφωνο. «Γιατί δεν έχετε καροτσάκι;»
τη ρωτά ο ρεπόρτερ. «Τι να το κάνω;» απαντά. «Αν το ‘χεις, το γεμίζεις και εγώ
ένα κιλό σταφύλια πήρα, να, τα ‘χω στα χέρια, δεν μου χρειάζεται καροτσάκι».

Τα ‘χουμε ξαναδεί μια-δυο-τρεις μπορεί και δέκα και πενήντα φορές τα ίδια
ρεπορτάζ. H ακρίβεια στην αγορά έχει γίνει για τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων
κάτι σαν τις λακκούβες των αθηναϊκών δρόμων. Υπάρχουν πάντα για να
διευκολύνουν τους δαιμόνιους ρεπόρτερ να εξασφαλίζουν «αποκλειστικά». Τα
ρεπορτάζ της τσαντίλας ή του δίκαιου θυμού.

Ακόμη και αν τίποτε άλλο δεν έχει συμβεί, το βέβαιο είναι ότι οι τιμές των
τροφίμων θα βρεθούν υψηλές, όπως και αν τις μετρήσουμε. Εξασφαλισμένη η
ανησυχία του τηλεθεατή για το μέλλον του, για την τσέπη του, για το πιάτο του,
αν θα είναι γεμάτο.

Τρόμος μέσα στα καφάσια! Θα μπορούσε να είναι και τίτλος θρίλερ.

«Μα είναι χαμηλή η τιμή της πιπεριάς στη Δράμα», λέει ο παρουσιαστής του
πρωινού του ANT1. Απευθείας σύνδεση με Δράμα και καφάσι λαϊκής. Κοντινό πλάνο
στις δραμινές πιπεριές. Βρε τι σου κάνει η τεχνολογία! Ευτυχώς που εφευρέθηκε
η απευθείας μετάδοση για να έχουμε «καυτό» το πλάνο από το καφάσι με τις
πιπεριές.

Σήμερα οι πιπεριές. Αύριο τα σφαχτάρια. Μπριζολάκια που στάζουν αίμα
στη βιτρίνα κρεοπωλείου στην αγορά. H κάμερα μπουκάρει και στο ψυγείο τού εν
λόγω κρεατέμπορα. Στα τσιγκέλια άλλα κρέατα. Για τιμές δεν ξέρουμε, αλλά η
αφθονία ευφραίνει το βλέμμα – του πεινασμένου.

Ποιο στρινγκ, οι πιπεριές να δείτε θέαμα!

H επιστήμη της προπαγάνδας έχει βρει την απόλυτη δικαίωση των θεωριών της,
χάρη στα ωραία ντοκιμαντέρ ακρίβειας στην αγορά και φτώχειας στην τσέπη. Δεν
υπάρχει πιο παθιασμένος καταναλωτής από εκείνον που έχει πειστεί πως σύντομα
δεν θα μπορεί να καταναλώνει.

Τουλάχιστον καταναλώνει εικόνες. Καταναλώνει υπερθέαμα επερχόμενης
καταστροφής, σόου αναμενόμενης φτώχειας. H ακρίβεια αποθεώνεται.

Χάρη σε αυτήν ανένηψαν τα ταπεινά επαγγέλματα των οπωροπωλών και κρεοπωλών.
Χάρη σε αυτήν και ο απελπισμένος ρεπόρτερ της καλοκαιρινής σεζόν ανένηψε
επαγγελματικώς. Γιατί από εκεί που τον είχαν να τρέχει στις πλαζ και να
κυνηγάει σαν τον ηδονοβλεψία της γειτονιάς φουσκωτά οπίσθια να τα ρωτήσει πώς
τους φαίνονται ο ήλιος και η θάλασσα, προσφέρει στο κοινωνικό σύνολο ωραία
πλάνα λαχταριστών ζαρζαβατικών. Χάρη στις υψηλές τιμές τους καθίστανται εξίσου
λαχταριστά με τις φουσκωτές καμπύλες που λέγαμε. Αυτό θα πει εκδίκηση της
πιπεριάς κατά του μαγιό στρινγκ.