Aπάντηση στην κρίση

Είναι ορισμένες φορές, που ακόμη κι εμείς οι οποίοι (υποτίθεται)
παρακολουθούμε και ξέρουμε τον χώρο του τραγουδιού, πόρρω απέχουμε από την
πραγματικότητα. Ποιος περίμενε, λόγου, χάριν, να γίνει τέτοιος χαλασμός, στους
«Τέσσερις θεατρικούς μύθους» (με θεατρικά τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι) στη
Ρωμαϊκή Αγορά; Μπουλούκια και σπρωξίδι στην είσοδο, σαν σταφύλια
ακροβολισμένοι τζαμπατζήδες, σε όλο το μήκος της μάντρας που περιβάλλει τον
χώρο και πολλοί υπομονετικοί (και ανθεκτικοί) θεατές όρθιοι εντός. Μέσα στη
ζέστη. Και ύστερα από ταλαιπωρία για να πλησιάσουν τα εισιτήρια. Σίγουρα πάνω
από 4.500 χιλιάδες που παρακολούθησαν τη συναυλία. Θα μου πείτε, ήταν οι δύο
δημοφιλείς τραγουδιστές – ο Αλκίνοος Ιωαννίδης και ο Μανώλης Λιδάκης – που
έγιναν «κράχτες» τούτης της εξαιρετικής (με πολλά θαυμαστικά) βραδιάς. Άντε,
να συμφωνήσω. Όταν όμως σκέπτομαι την γκρίνια των δισκογραφικών εταιρειών, των
ίδιων των καλλιτεχνών και όλου του χώρου γενικότερα (κρίση! κρισάρα!),
σκέπτομαι ότι συναυλίες σαν τη συναυλία της Τετάρτης – ακόμη και με τις δύο
δημοφιλείς φωνές στο προσκήνιο – είναι μια απάντηση απο μόνες τους.