H πρωτοκαθεδρία των πρωτότοκων

Οι πρωτότοκοι πετυχαίνουν περισσότερα πράγματα στη ζωή τους από ό,τι τα

μικρότερα αδέλφια τους. H αριστοκρατία των γαιοκτημόνων υπολόγιζε ιδιαίτερα

στα πρωτότοκα παιδιά εδώ και αιώνες. Ο πρωτότοκος κληρονομούσε την περιουσία,

ο δεύτερος αφιερωνόταν στην Εκκλησία και ο τρίτος μάθαινε μια τέχνη. Τώρα

έχουμε στη διάθεσή μας και επιστημονικά στοιχεία που δείχνουν ότι εκείνοι οι

γαιοκτήμονες είχαν δίκαιο.

Σύμφωνα με έρευνα που έγινε με τη συμμετοχή 1,5 εκατ. Νορβηγών, ανεξάρτητα από

το μέγεθος της οικογένειας και του εισοδήματος, το μεγαλύτερο παιδί είναι το

πιο επιτυχημένο τόσο στην ακαδημαϊκή πορεία του όσο και στη δουλειά. H έρευνα

δείχνει ότι το πρωτότοκο παιδί συνήθως σπουδάζει ένα χρόνο παραπάνω, είτε στο

Σχολείο είτε στο Πανεπιστήμιο, από το τέταρτο ή το πέμπτο παιδί. Ο Σελ

Σαλβάνες, καθηγητής στη Νορβηγική Σχολή Οικονομικών και Επιχειρήσεων, λέει ότι

αυτές οι διαφορές ίσως οφείλονται στο ότι τα μεγαλύτερα παιδιά αναλαμβάνουν

συνήθως τον ηγετικό ρόλο ανάμεσα στα αδέλφιά τους.

Ιδού η εξήγηση…

Τα συμπεράσματα αυτής της έρευνας ίσως εξηγούν γιατί ο Μπίλι, ο νεώτερος

αδελφός του Τζίμι Κάρτερ, κατάντησε αλκοολικός και κάπνιζε μαριχουάνα στον

Λευκό Οίκο και γιατί ο Ρότζερ, ο μικρότερος αδελφός του Μπιλ Κλίντον, κατέληξε

στη φυλακή επειδή πουλούσε κοκαΐνη. H Σερί Μπλερ, σύζυγος του Βρετανού

πρωθυπουργού και η μεγαλύτερη από τα οκτώ κορίτσια της οικογένειας, έγινε

διακεκριμένη δικηγόρος, ενώ οι αδελφές της έγιναν λιγότερο γνωστές ηθοποιοί,

δημοσιογράφοι και ακαδημαϊκοί. Ο καθηγητής Σαλβάνες και συνάδελφοί του από το

Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας εξέτασαν τον πληθυσμό της Νορβηγίας ηλικίας 16-74

ετών από το 1986 έως το 2000, προκειμένου να διαπιστώσουν αν η αιτία για

επιτυχημένη ζωή ήταν το μέγεθος της οικογένειας ή η σειρά με την οποία

γεννιέται ένα παιδί.

Οι γονείς επενδύουν περισσότερα

ΣΥΜΦΩΝΑ με την έρευνα των Νορβηγών, τα παιδιά που γεννιούνταν αργότερα

στην οικογένεια πήγαιναν λιγότερα χρόνια στο σχολείο και τα εισοδήματά τους –

ιδιαίτερα των γυναικών – ήταν χαμηλότερα. Κατά κανόνα, τα μοναχοπαίδια τα

κατάφερναν λιγότερο καλά στο σχολείο από ό,τι τα παιδιά που είχαν ένα ή δύο

αδέλφια. Σύμφωνα με τον καθηγητή Σαλβάνες, στην περίπτωση που οι οικογενειακοί

πόροι ήταν περιορισμένοι, οι γονείς επένδυαν περισσότερο στο πρωτότοκο παιδί

τους, αν και σε αυτόν τον κανόνα βρήκαν εξαιρέσεις. Μία από αυτές τις

εξαιρέσεις ήταν και ο ίδιος ο καθηγητής, ο οποίος εκμυστηρεύθηκε ότι ήταν

«περισσότερο επιμελής» από τη μεγαλύτερη αδελφή του.

Επιμέλεια: Ρούσσος Βρανάς