Όχι φάρμακα για τον πονόλαιμο

Lysopaine, Locabiotal, Bacitracine, Solutricine, Veybirol, Tyrothricine…

όλα τα τοπικά φάρμακα για την αντιμετώπιση του πονόλαιμου θα αποσυρθούν από τη

γαλλική αγορά από τις 30 Σεπτεμβρίου 2005.

H διακοπή της διάθεσης στο εμπόριο των προϊόντων αυτών, δεκάδες εκατομμύρια

κουτιά των οποίων πωλούνται κάθε χρόνο, αλλάζει πλήρως την αντιμετώπιση στη

Γαλλία της φαρυγγίτιδας και της ρινοφαρυγγίτιδας, που στις περισσότερες

περιπτώσεις οφείλονται σε ιό και η ίασή τους επέρχεται αυτόματα, με ή χωρίς

θεραπεία. «H γαλλική Υπηρεσία Υγειονομικής Ασφάλειας των Προϊόντων Υγείας

(AFSSAPS) ολοκλήρωσε την επανεκτίμηση των τοπικών φαρμάκων που περιέχουν

αντιβιοτικά», αναφέρεται σε ανακοίνωση της Υπηρεσίας. «Κατέληξε στην

αναποτελεσματικότητα των τοπικών θεραπειών με αντιβιοτικά για την αντιμετώπιση

της ρινοφαρυγγίτιδας, της αμυγδαλίτιδας, των στοματικών λοιμώξεων ή για την

πρόληψη των επιπλοκών τους. Επιπλέον, η μη προσαρμοσμένη στο πρόβλημα χρήση

αντιβιοτικών ευνοεί την εμφάνιση ανθεκτικών βακτηρίων. H AFSSAPS θεωρεί πως τα

φάρμακα αυτά δεν πρέπει να διατηρηθούν στην αγορά και ζήτησε από τα αρμόδια

εργαστήρια να οργανώσουν τη διακοπή της διάθεσής τους».

Το μέτρο αυτό, το οποίο η γαλλική εφημερίδα «Λε Φιγκαρό» χαρακτηρίζει

«θαρραλέο», εντάσσεται στο πλαίσιο του εξορθολογισμού της χρήσης φαρμάκων,

βάσει του Εθνικού Σχεδίου για την καλή χρήση των αντιβιοτικών που άρχισε το

2001. «Στη Γαλλία, έχουμε ένα από τα υψηλότερα στην Ευρώπη ποσοστά αντίστασης

στα αντιβιοτικά», εξηγεί η δρ Ιζαμπέλ Πελάν, αρμόδια για τα αντιβιοτικά στην

AFSSAPS. «Το 2001 αρχίσαμε την επανεκτίμηση όλων των τοπικών φαρμάκων που

περιέχουν αντιβιοτικά». Το 2003, αποσύρθηκε από την αγορά το πρώτο «κύμα»

τέτοιων φαρμάκων. Αυτό το δεύτερο «κύμα» αποτελεί συνέπεια της επανεκτίμησης

αυτής.

Ο πονόλαιμος ή φαρυγγίτιδα, τόσο συχνός τον χειμώνα, προκαλείται στο 70%-80%

των περιπτώσεων από μόλυνση από ιό που δεν επηρεάζεται από τα αντιβιοτικά. Στο

20%-30% των περιπτώσεων πρόκειται για αμυγδαλίτιδα από στρεπτόκοκκο, για την

οποία είναι χρήσιμα τα αντιβιοτικά, αλλά όχι τα τοπικά. «Στις αμυγδαλίτιδες

που οφείλονται σε στρεπτόκοκκο, των οποίων η διάγνωση γίνεται πλέον γρήγορα

και στο ιατρείο, τα αντιβιοτικά επιτρέπουν να μειωθεί η διάρκεια της φλεγμονής

και να εμποδιστούν οι επιπλοκές, αλλά όταν χρησιμοποιούνται τοπικά δεν είναι

αποτελεσματικά», υπογραμμίζει ο καθηγητής της Θεραπευτικής Ζαν-Φρανσουά

Μπεργκμάν. «Στις αμυγδαλίτιδες που οφείλονται σε ιό, τα αντιβιοτικά δεν

χρησιμεύουν σε τίποτε. Αντίθετα, μπορεί να επιφέρουν τη δημιουργία ανθεκτικών

στελεχών του ιού».

Και γιατί τα φάρμακα αυτά συνταγογραφούνταν επί είκοσι – τριάντα χρόνια, ενώ

σήμερα χαρακτηρίζονται άχρηστα, ακόμη και επικίνδυνα; Επί χρόνια η ανάπτυξη

αντοχής στα αντιβιοτικά δεν αποτελούσε μείζονα λόγο ανησυχίας. Όταν οι

εμπειρογνώμονες άρχισαν την επανεκτίμηση αυτών των προϊόντων, ανακάλυψαν πως

εγκρίνονταν χωρίς σοβαρές μελέτες να έχουν τεκμηριώσει την αποτελεσματικότητά

τους. Σύμφωνα με πολλούς ειδικούς, οι μελέτες στις οποίες βασιζόταν η έγκρισή

τους ήταν πολύ χαμηλής ποιότητας. «Αν δεν υπήρχε κανένας κίνδυνος, τα φάρμακα

αυτά, έστω και άχρηστα, θα παρέμεναν αναμφίβολα στην αγορά», λέει ο καθηγητής

Μπεργκμάν. «Υπήρξαν όμως μερικά σπάνια κρούσματα σοβαρής αλλεργίας και όλο το

πρόβλημα της ανάπτυξης αντοχής στα αντιβιοτικά. Το μέτρο που ελήφθη είναι

καθαρά ιατρικό, όχι οικονομικό».

Οι εταιρείες που «είδαν» τα προϊόντα τους να αποσύρονται από τη γαλλική αγορά,

μπορούν να προτείνουν νέα τοπικά φάρμακα για τον πονόλαιμο τα οποία θα

περιέχουν αντιφλεγμονώδη, παυσίπονα, καταπραϋντικά, αλλά όχι πλέον αντιβιοτικά.