PIΠEΣ Aδιόρθωτοι

ΟΤΑΝ ένα κράτος δεν μπορεί επί χρόνια να διορθώσει ένα τμήμα δρόμου
μόλις πενήντα χιλιομέτρων, στο οποίο σκοτώνονται κάθε χρόνο γύρω στα εκατό
άτομα…

ΟΤΑΝ ύστερα από κάθε πολύνεκρο τροχαίο στο περιβόητο «πέταλο του
Μαλιακού» ακούονται από τους αρμοδίους τα ίδια μεγάλα λόγια και οι ίδιες
ψεύτικες υποσχέσεις…

KAI όταν η επισκευή και βελτίωση του συγκεκριμένου δρόμου εμπλέκεται σε
κομματικά και οικονομικά συμφέροντα, δυστυχώς με την ανοχή του κράτους…

ΤΟΤΕ μόνο η λέξη ντροπή ταιριάζει για κάθε αρμόδιο – από τις
κυβερνήσεις μέχρι την Αστυνομία και από τη Νομαρχία μέχρι τους εκπροσώπους των
τοπικών συμφερόντων.

EINAI βέβαιο ότι όλοι τους θα έχουν από μια δικαιολογία να ψελλίσουν
για το νέο δυστύχημα με τους εννέα νεκρούς.

KAI όλοι τους, όπως κάθε φορά, θα προσπαθήσουν να φορτώσουν τις ευθύνες
τους στους άλλους.

ΟΜΩΣ για την Πολιτεία οι δικαιολογίες έχουν τελειώσει προ πολλού: αν
ήθελε πραγματικά να φτιάξει αυτό το τμήμα-καρμανιόλα θα το είχε κάνει εδώ και
πολλά χρόνια.

ΓΙΑΤΙ το κράτος αν θέλει ξεπερνά όλα τα εμπόδια, όπως για παράδειγμα
έγινε με τα έργα των Ολυμπιακών Αγώνων.

ΤΟΤΕ κάθε γραφειοκρατία και κάθε εργολαβικό κόλπο ξεπερνιόταν από τον
φόβο του Ρογκ. Αυτός μέτρησε περισσότερο από το αίμα που χύνεται στον Μαλιακό.