«Ληστές» των ρυθμών

Μπορεί το «ηλεκτρονικό έγκλημα» να διώκεται, η ηλεκτρονική μουσική όμως της «Ληστρικής Εταιρείας» αποθεώνεται. Μάρτυρες, τα μέλη, Ρομπ Γκάρζα και Έρικ Χίλτον

Το πώς βλέπει η Ουάσιγκτον τον κόσμο δεν έχει καμία σχέση με το όραμα του Ρομπ
Γκάρζα και του Έρικ Χίλτον, οι οποίοι περνούσαν ώρες στο στούντιο την εποχή
όπου οι συμπατριώτες τους μετρούσαν τους λεκέδες στο φόρεμα της Μόνικα
Λιουίνσκι. Κατά κάποιον τρόπο, όπως φάνηκε αργότερα, ήταν ένας μηχανισμός
άμυνας πάνω στον οποίο δούλευαν οι δύο, για τους σκληρούς καιρούς που
επρόκειτο να έρθουν. Δίκτυο από μουσικές που θα μπορούσε να απλωθεί παγκόσμια,
για να ενισχύσει τις θετικές δυνάμεις του πλανήτη.

«Το να ζεις στην Ουάσιγκτον και να ασχολείσαι με τη μουσική είναι σαν να
δουλεύεις μόνος σου και ξεκομμένος από όλα γύρω. Πηγαίνουμε κάθε μέρα στο
στούντιο, όπως θα πήγαινε κάποιος στο γραφείο», λένε πάντα όταν τους ρωτάς για
την… πολύ μακριά από τα κεντρικά τής μουσικής βιομηχανίας βάση τους.
«Συμβαίνει το αντίθετο από ό,τι στη Νέα Υόρκη, όπου ο σκοπός του καθενός είναι
να ξεπεράσει τον διπλανό του και να είναι πιο “κουλ” από εκείνον».

Δεν υπάρχει όμως τίποτε πιο σχετικό από το πόσο «κουλ» είναι κανείς. Μπορεί να
λειώνεις σαν σπασίκλας μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή, αλλά να έχεις
επισκέψεις από τον Ντέιβιντ Μπερν, τον Πέρι Φαρέλ και τους Flaming Lips με όλη
– οι τελευταίοι – τη σουρεαλιστική τους ευπρέπεια. Πόσο «κουλ», δηλαδή, είναι
αυτό; Και οι τρεις – με προθυμία, κυρίως δε με έμπνευση – συμμετέχουν στο
Cosmic Game, το καινούργιο έργο της «Κομπανίας των Κλεφτών», τα «καύσιμα»
αυτής της περιοδείας τους, που τους οδηγεί σε 43 σταθμούς, με τα μέχρι τώρα
δεδομένα.

Μελωδία και dub, Τζαμάικα και κλάμπινγκ, απογειωτικές φωνές, ταξίδια σε Δύση
και Ανατολή, στο Μεξικό και την Ινδία. «Βαρύ» το χαρμάνι και σκληρό; Κάθε
άλλο. Γιατί εδώ μπαίνει η μαεστρία του σεφ. Εδώ κερδίζεται το παιχνίδι. Εδώ
αρχίζει η επανάσταση των Thievery. Εδώ η παγκοσμιοποίηση βγάζει νοκ άουτ τα
φαστ φουντ, την τυποποίηση, τις καραμέλες της μαζικής κατανάλωσης, τα MTV και
άλλα της αλυσίδας μαγαζάκια.

Ο κόσμος που αγοράζει Μπρίτνεϊ Σπίαρς δεν το κάνει επειδή του αρέσουν τα
τραγούδια της, αλλά επειδή τα έχει ακούσει τόσο πολύ και παντού, που στο τέλος
ασυνείδητα παίρνει το CD και λέει, «δεν βαριέσαι – δεν είναι κι άσχημο…».
Κάπως έτσι καταρτίζονται οι λίστες με τις επιτυχίες, κάπως έτσι βγαίνουν σταρ
(και συχνά και κυβερνήσεις).

«Και όμως, γίναμε ανάρπαστοι»

Το μεγάλο σοκ για τους Thievery, όπως οι ίδιοι περιγράφουν, ήταν όταν τα
πρώτα CDs που «έκοψαν» με τους πειραματισμούς και τις δοκιμές τους – έγιναν
ανάρπαστα. Και σε αντίθεση με όσους δεν δείχνουν καμία εμπιστοσύνη επί σκηνής
τα παιδιά-θαύματα της κονσόλας ανέτρεψαν και αυτό. Οι συναυλίες τους με
«γκεστ» τραγουδιστές, με ράπερ και αμετανόητους ράστα έχουν γίνει σημείο
αναφοράς – και ειδικά στην Ελλάδα, το αδιαχώρητο και η αποθέωση που συναντούν
– γίνονται θέμα!

H επιστροφή τους μέσα από το «Cosmic Game» θα έχει το αβαντάζ για πρώτη
φορά του ανοιχτού θεάτρου (στους Βράχους), κάτι που εξασφαλίζει ακόμη μία
πρόκληση για τους δύο αυτούς περίεργους τύπους από την απέναντι πλευρά του
ωκεανού.

INFO

Οι Thievery Corporation «λάιβ» απόψε στο Θέατρο Βράχων «Μελίνα Μερκούρη» στον
Βύρωνα. «Σαπόρτ» οι Scopitone.