«Pεφενέ»…

«Συνασπίστηκαν» σε ομάδα θεάτρου – «Θεατροσκόπιο» το όνομά της. Μία από τις
δεκάδες… Δεκατέσσερα παιδιά – κορίτσια και αγόρια. Νέοι ηθοποιοί. Και μαζί
τους η νεαρή – συνομήλική τους περίπου – σκηνοθέτρια Βίκυ Γεωργιάδου.
Περίπτωση όχι τυχαία. Ο διορατικός Γιάννης Χουβαρδάς την έχει εντοπίσει, της
έχει εμπιστευθεί παραστάσεις στο «Θέατρο του Νότου» και η Βίκυ Γεωργιάδου δεν
τον – και δεν μας – έχει απογοητεύσει. Και ανέβασαν, που λέτε, τα παιδιά αυτά
στον Πάνω Όροφο του «Από Μηχανής Θεάτρου» ένα σπουδαίο έργο του 1924, από τη
μεγάλη σοβιετική θεατρική άνοιξη: «Το πιστοποιητικό» του Νικολάι Έρντμαν – μια
σάτιρα που κατεδαφίζει τα πάντα, ισχυρή μέχρι σήμερα. Και ξεχώρισαν «από τις
δεκάδες»… Πήγα και είδα μια εξαιρετική, κατά τη γνώμη μου, παράσταση. Σε
γραμμή «εκσυγχρονιστική» και μοντέρνα, αλλά η οποία πρόβαλλε το έργο με μια
σπάνια σαφήνεια και καθαρότητα. Και είδα ένα σύνολο ηθοποιών που καθόλου συχνά
δεν βλέπω. Ρώτησα και έμαθα. Τα παιδιά έβαλαν συνεταιρικά τα λεφτά για να
καταφέρουν να στήσουν την παράσταση που παιζόταν μέχρι την περασμένη Κυριακή.
Το μέλλον της; Άδηλο. Αλήθεια, κανείς δεν θα ενδιαφερθεί; Κανείς; Και πόσο θα
αντέξουν τα παιδιά αυτά να κάνουν θέατρο «ρεφενέ»;