Aπό τα e-mail στις… λίμνες

Το μικροσκοπικό οστρακόδερμο μέχρι σήμερα έχει εξαπλωθεί σε 57 λίμνες, ίσως έχει κοινά σημεία με γνωστούς ιούς υπολογιστών όπως οι MyDoom και Bagle

Από τις λίμνες του Καναδά ταξιδεύουν στον δαίδαλο του κυβερνοχώρου δύο Καναδοί
οικολόγοι, αναζητώντας τα κοινά σημεία των ιών του Ίντερνετ και των φυσικών
οργανισμών που εισβάλλουν απρόσκλητοι σε ένα ξένο οικοσύστημα. Μελετώντας δύο
από τους χειρότερους ιούς στην ιστορία του Διαδικτύου, ελπίζουν να καταλάβουν
πώς ένα μικροσκοπικό οστρακόδερμο που ήρθε απρόσκλητο από τη Ρωσία πριν από
δύο δεκαετίες έχει εξαπλωθεί σήμερα σε όλες τις λίμνες της Βόρειας Αμερικής.

Οι ερευνητές Χιου Μακάιζακ και Τζιμ Μιούιρχεντ από το Πανεπιστήμιο του
Γουίντσορ στο Οντάριο υποστηρίζουν πως οι οργανισμοί στη φύση εξαπλώνονται με
μηχανισμούς παρόμοιους με αυτούς που ισχύουν για την κυκλοφορία των δεδομένων
στο Ίντερνετ και έχουν βρει πώς λειτουργεί ο φυσικός εισβολέας. Ως μοντέλο,
χρησιμοποιούν τους ιούς MyDoom και Bagle, που έχουν προσβάλει εκατομμύρια
υπολογιστές σε όλο τον κόσμο τους τελευταίους μήνες.

Ο καθηγητής Μακάιζαακ εξηγεί στο περιοδικό του Τεχνολογικού Ινστιτούτου
της Μασαχουσέτης πως ο διασκορπισμός αυτών των ξένων οργανισμών, που έχουν
ανατρέψει τη φυσική ισορροπία σε 57 λίμνες του Καναδά, δεν γίνεται τυχαία,
αλλά μοιάζει με τις κινήσεις ενός ψηφιακού ιού. Παραδείγματος χάριν, ο ιός
τείνει να εξαπλώνεται ταχύτερα όταν προσβάλλει τους πιο πολυσύχναστους κόμβους
του Ίντερνετ και τα δημοφιλέστερα προγράμματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Έτσι,
καταφέρνει να συμπαρασύρεται προς την κατεύθυνση του ρεύματος των δεδομένων,
παίρνοντας ώθηση από τα κομβικά σημεία με τη μεγαλύτερη κίνηση στο Διαδίκτυο.
Οι εταιρείες καταπολέμησης των ιών συχνά τους εξολοθρεύουν χαρτογραφώντας την
πορεία τους, αφού ανακαλύψουν το μέρος όπου πρωτοεμφανίστηκαν στο Ίντερνετ.

Με τον ίδιο τρόπο, οι επιστήμονες βρήκαν ότι κάποιες λίμνες έχουν
μεγαλύτερες πιθανότητες να γίνουν κεντρικοί κόμβοι για το ακανθώδες
οστρακόδερμο, καθώς συγκεντρώνουν τους περισσότερους επισκέπτες και ψαράδες με
τα σκάφη τους. «Παρακολουθώντας την πορεία ανθρώπων και σκαφών, μπορούμε να
βρούμε ποια λίμνη είναι η πηγή του εισβολέα», λέει ο καθηγητής.

Πώς είναι δυνατόν όμως να έχει κοινά στοιχεία με ένα ζωντανό
οστρακόδερμο ο ιός των κομπιούτερ; «Είναι γιατί η εισβολή του οργανισμού, όπως
και αυτή του ιού, δεν οφείλεται σε τυχαίο φυσικό φαινόμενο, αλλά στον άνθρωπο.
Το οστρακόδερμο δεν έφθασε από τη Ρωσία στον Καναδά με τις δικές του δυνάμεις,
αλλά ταξίδεψε κατά λάθος προσκολλημένο σε φορτηγά πλοία που το μετέφεραν από
τη μία χώρα στην άλλη». Κάτι ανάλογο γίνεται και με τους ιούς. Εξαπλώνονται
από υπολογιστή σε υπολογιστή, με όχημά τους τα e-mail, χωρίς να το γνωρίζουν
αυτοί που στέλνουν τα μηνύματα.

Με αυτήν την έρευνα, οι επιστήμονες θέλουν να βρουν σε ποιο οικοσύστημα θα
εμφανιστούν οι ξένοι εισβολείς ώστε να προλάβουν την εξάπλωσή τους. «Είτε
μιλάμε για ιούς στο Ίντερνετ είτε για ιούς στη φύση, πρέπει να γνωρίζουμε τη
δομή του δικτύου το οποίο επηρεάζει το πού και το πότε θα εξαπλωθούν. Και στις
δύο περιπτώσεις, θέλουμε να ρίξουμε το βάρος στα κομβικά σημεία από τα οποία
διασκορπίζονται».

Με τους οικολόγους συμφωνούν και ειδικοί ασφαλείας στον κυβερνοχώρο. «Οι ιοί
του Διαδικτύου είναι πολύ πιο απλοί στη δομή τους από οποιονδήποτε βιολογικό
οργανισμό. Γι’ αυτό προσφέρονται για ανάλυση. Διαφορές υπάρχουν μεταξύ δικτύων
του πραγματικού και του ψηφιακού κόσμου, όμως οι βασικοί κανόνες της θεωρίας
τους ισχύουν τόσο στα δίκτυα των υπολογιστών όσο και στη φύση», λέει ο Έρο
Καρέρα, ερευνητής ιών του Ίντερνετ στην εταιρεία F-Secure.