Θρίαμβος ενός «Παιδιού»

O Ζερεμί Ρενιέρ, η Ντέμπορα Φρανσουά και το μωρό τους στο συγκινητικό «Παιδί» των Ζαν Πιερ και Λικ Νταρντέν. Κάτω, οι χρυσοί Βέλγοι με το βραβείο τους

Οι μόνιμοι θαμώνες του «Majestic» που κάθε… μεσάνυχτα έβλεπαν τον Σέρβο να
κατεβάζει αρκετές ποσότητες αλκοόλ ψιθυρίζοντας «τους περιμένουν μικρές
εκπλήξεις» θα έπρεπε να το είχαν ψυλλιαστεί. Και είναι πολύ απλό. Διά του
«Παιδιού» προσπερνάει αρκετά γι’ αυτόν αντίπαλα θηρία, προτάσσοντας τον φτωχό
στα μέσα αλλά επιδεξιότατο στη σκηνοθεσία ευρωπαϊκό σινεμά τής κοινωνικής
κουλτούρας. Ενώ δηλαδή ο ίδιος είναι πληθωρικός, βραβεύει μινιμαλισμό!

Μη βιάζεστε. Όχι μόνο το «παιδί», αλλά ακόμα επτά ταινίες θα μπορούσαν να
είχαν κερδίσει τον Φοίνικα. Φανταστείτε, την τελευταία στιγμή, στο παραπέντε,
το γουέστερν «Οι τρεις ταφές του Μελκιάντες Εστράντα», σκηνοθετημένο από τον
πρωτοεμφανιζόμενο Τόμι Λι Τζόουνς (ναι όπως το ακούτε) παραλίγο να ανατρέψει
το σύμπαν και να αρπάξει το τρόπαιο. Απόδειξη, το αριθμητικό του πλεονέκτημα
με τα δύο βραβεία που κέρδισε, σεναρίου και ερμηνείας!

Συνοπτικά: Συνωστισμός πρωταθλητών, κοινή θεματική με τίτλο «επιστροφή στο
σπίτι», ανάφλεξη του γουέστερν (τρεις ταινίες) και θρίαμβος της συμμαχίας
Γαλλίας – ΗΠΑ, της ανεξάρτητης παραγωγής. Τα νέα είναι πολύ καλά. Ο ερχόμενος
αθηναϊκός χειμώνας θα είναι αμερικανικός, γαλλόφωνος και πολύ θερμός!

Και οι 8 ήταν υπέροχοι

«Οι τρεις ταφές του Μελκιάντες Εστράντα»: Σύγχρονο γουέστερν του Τόμι
Λι Τζόουνς, μ’ ένα εξαιρετικό σενάριο και πρώτης γραμμής ερμηνείες από Τζόουνς
και Μπάρι Πέπερ.

«Το παιδί»: Εικοσάχρονο κλεφτρόνι πουλάει το νεογέννητο μωρό του και το
δεκαεξάχρονο κορίτσι του τον πετάει έξω από τη ζωή της. Χωρίς ίχνος μουσικής,
με τη μηχανή στο χέρι και μόνο με δύο ηθοποιούς!

«Broken Flowers»: Απολαυστική κομεντί τού Τζιμ Τζάρμους με Μπιλ Μάρεϊ,
Σάρον Στόουν, Τζέσικα Λανγκ.

«Sin City»: Ολοζώντανο σκοτεινό κόμικς των Ρομπέρτο Ροντρίγκεζ και
Φρανκ Μίλερ, με Μίκι Ρουρκ, Μπρους Γουίλις, Κλάιβ Όουεν.

«Cache»: Κοινωνικό θρίλερ του Μίκαελ Χάνεκε με Ντανιέλ Οτέιγ και Ζιλιέτ
Μπινός.

«Dont come knocking»: H καλύτερη ταινία του Βιμ Βέντερς με Σαμ Σέπαρντ,
Τζέσικα Λανγκ, Τιμ Ροθ, Εύα Μαρί Σεντ.

«Τελευταίες μέρες»: Το τρίτο και πιο σπαρακτικό μέρος της τριλογίας για
τον «θάνατο» του Γκας Βαν Σαντ.

«Manderlay» του Λαρς φον Τρίερ: Ισοδύναμο σε σκέψη με το «Dogville».

ΥΓ: Μην εκπλαγείτε αν το γουέστερν του Τόμι Λι Τζόουνς, η κομεντί του
Τζάρμους και τα κόμικς του Ροντρίγκεζ βρεθούν στις λίστες των ερχόμενων Όσκαρ!

Χρυσοί Βέλγοι

Ζαν Πιερ και Λικ Νταρντέν, οι «Χρυσοί», για δεύτερη φορά, Βέλγοι αδελφοί. Του
1951 ο πρώτος, του 1954 ο δεύτερος. Προτού δρασκελίσουν το κατώφλι της
μυθοπλασίας, ασκήθηκαν και μεγαλούργησαν στο ντοκιμαντέρ, φτιάχνοντας «σχολή».
Έτσι, εντυπωσιάζουν με την «Υπόσχεση» (1996), καθηλώνουν και κερδίζουν τον
πρώτο Χρυσό Φοίνικα με τη «Ροζέτα» (1999) και φέτος κατατροπώνουν τη μισή
αφρόκρεμα του πλανήτη με το «Παιδί». Τα όπλα τους δύο: η θεματική τους από
προβλήματα της εποχής μας (μετανάστευση, ανεργία, κοινωνική αφασία) και ο
«σωματικός, ιδρωμένος, ρεαλισμός». Ελάχιστα μέσα, ελάχιστοι διάλογοι, ελάχιστα
έξοδα. Το «κάρβουνο» γίνεται χρυσός! T’ ακούτε αγαπητοί τού «Κέντρου
Κινηματογράφου» και της «Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών»; Στου κουφού την πόρτα
όσο θέλεις βρόντα!

Τα βραβεία

Χρυσός Φοίνικας: «Το παιδί» Ζαν Πιερ και Λικ Νταρντέν (Γαλλία/Βέλγιο)

Μεγάλο βραβείο: «Broken flowers» Τζιμ Τζάρμους (ΗΠΑ/Γαλλία)

Σκηνοθεσίας: Μίκαελ Χάνεκε «Cache» (Γαλλία/Αυστρία)

Σεναρίου: Γκουιλέρμο Αριάγκα «Οι τρεις ταφές τούυ Μελκιάντες Εστράντα»
(ΗΠΑ/Γαλλία)

A Γυναικείου ρόλου: Χάνα Λάσλο «Free zone» (Ισραήλ/Γαλλία)

Ανδρικού: Τόμι Λι Τζόουνς «Οι τρεις ταφές»

Ειδικό βραβείο: «Όνειρα Σαγκάης» Γουάνγκ Ξιαοσουάι (Κίνα)