ΓNΩMH Οι πιο απρόβλεπτες εκλογές

Είναι πολύ ευκολότερο να είναι κανείς θρησκευτικός ηγέτης απ’ ό,τι πολιτικός.
Οι ύμνοι για τον Πάπα είναι ακατάπαυστοι ενώ οι εκκλησίες ξεχειλίζουν με
ανθρώπους που τον θρηνούν. Τα ειδησεογραφικά κανάλια συνέχεια εκπέμπουν θέματα
για τον Πάπα, και πόσα ακόμα…

Συγκρίνετε όλη αυτή την αφοσίωση και λατρεία με τον κουρασμένο κυνισμό με τον
οποίο ορισμένοι στα μέσα ενημέρωσης και πολλοί ψηφοφόροι χαιρετίζουν την
ανακοίνωση των γενικών εκλογών που θα γίνουν στη Βρετανία: «Αυτοί οι πολιτικοί
είναι όλοι ίδιοι! Δεν μπορείς να εμπιστευτείς κανέναν τους! Εγώ δεν θα πάω καν
να ψηφίσω».

Στους ανθρώπους που δεν έχουν ιδιαίτερη εξουσία όλοι συμπεριφέρονται με μεγάλο
σεβασμό, όχι μόνο όταν πεθάνουν αλλά και όταν είναι ζωντανοί. Πρόσωπα που δεν
θα δώσουν ποτέ λόγο για οτιδήποτε ανυψώνονται, ενώ οι εκλεγμένοι ηγέτες
αναγκάζονται να λειτουργήσουν μέσα σε ένα περιβάλλον περιφρονητικής
αδιαφορίας.

Μέσα σε αυτό το «εναντίον των πολιτικών» κλίμα, εκτυλίσσεται η προεκλογική
εκστρατεία για τις πιο απρόβλεπτες εκλογές που έχουν διεξαχθεί εδώ και μία
δεκαετία στη Βρετανία. Το σημερινό αρνητικό πολιτικό κλίμα που επικρατεί δεν
έχει προηγούμενο. Όπως η δημοσκόπηση στην «Ιντιπέντεντ» αποδεικνύει, πολλοί
πρώην ψηφοφόροι των Εργατικών θέλουν να τιμωρήσουν τον Τόνι Μπλερ, αλλά παρ’
όλα αυτά καθόλου δεν νιώθω ότι θέλουν να αλλάξει η κυβέρνηση. Πολλοί πρώην
ψηφοφόροι των Εργατικών έχουν μπει στον πειρασμό να μη δώσουν σημασία στις
επικείμενες εκλογές και απλώς να τις αντιμετωπίσουν ως ευκαιρία να ρίξουν ψήφο
διαμαρτυρίας εναντίον της Εργατικής κυβέρνησης προκειμένου να βελτιωθεί. Αυτοί
οι άνθρωποι παίρνουν ως δεδομένο ότι θα ξυπνήσουν στις 6 Μαΐου και θα υπάρχει
η κυβέρνηση των Εργατικών, κάτι όμως που δεν είναι καθόλου σίγουρο.