PEZIΣ NTEMΠPE: Mην αφήνετε τα «Θρησκευτικά» στον Kλήρο

«Το γεγονός ότι στην Ελλάδα ο ρόλος της θρησκείας έχει διογκωθεί τελευταία δεν οφείλεται σε κάποιου είδους πολιτισμική υστέρηση, αλλά σε ιστορικούς λόγους», λέει ο Ρεζίς Ντεμπρέ, που παρομοιάζει την ελληνική με την πολωνική περίπτωση, καθώς και στις δύο χώρες οι αγώνες ανεξαρτησίας έγιναν στο όνομα της πίστης

Ο Γάλλος συγγραφέας Ρεζίς Ντεμπρέ δεν ήξερε ότι η ελληνικής προέλευσης λέξη
«laϊque» («λαϊκός», «κοσμικός») παρουσιάζει δυσκολία ως προς τη μετάφρασή της
στα… ελληνικά! Κυρίως, όμως, δεν περίμενε ότι ένα βιβλίο όπως «H διδασκαλία
της θρησκείας στο ουδετερόθρησκο σχολείο» (έτσι μετέφρασε η «Εστία» το Ecole
Laϊque), που αφορά κατεξοχήν τη Γαλλία και όσες χώρες δεν περιλαμβάνουν το
μάθημα των Θρησκευτικών στην Εκπαίδευση, θα μεταφραζόταν στην Ελλάδα, όπου το
μάθημα διδάσκεται υποχρεωτικά.

Διότι αυτό που κάποιοι Αριστεροί στη Γαλλία θα θεωρούσαν σχεδόν αντιδραστικό
(την επανεισαγωγή δηλαδή στη γαλλική Εκπαίδευση ενός μαθήματος για τη
θρησκεία), στην Ελλάδα ακούγεται σχεδόν επαναστατικό, αφού μιλάει για μια
διδασκαλία χωρίς καθόλου ομολογιακό χαρακτήρα. «Έναυσμα για να γραφτεί το
βιβλίο στάθηκε η 11η Σεπτεμβρίου. Οι δίδυμοι πύργοι και η Γαλλική
Επανάσταση.», είπε ο Ρεζίς Ντεμπρέ κατά το πέρασμά του από την Αθήνα.
«Προτείνει δε, να μπει τέλος στην απαγόρευση διδασκαλίας ενός μαθήματος για τη
Θρησκεία, και αυτό αφενός από σεβασμό προς τα παιδιά και τις οικογένειές τους,
κυρίως όμως λόγω των αντιθέσεων που προκαλεί το θρησκευτικό φαινόμενο. Δεν
μπορούμε να καταλάβουμε τον σημερινό κόσμο, αν δεν κατανοήσουμε το θρησκευτικό
φαινόμενο», λέει. «Όπως δεν μπορούμε να κατανοήσουμε την ιστορία της
Ζωγραφικής και της Μουσικής χωρίς αυτό», συμπληρώνει.

Ο Ρεζίς Ντεμπρέ κάνει, πάντως, την αναγκαία διάκριση: «Δεν μιλάμε για
κατήχηση. Ούτε για διδασκαλία από εκκλησιαστικούς παράγοντες. Αυτό που αφορά
την Εκπαίδευση είναι η Θρησκεία ως «αντικείμενο του πολιτισμού» («L’ objet de
culture») και όχι ως «αντικείμενο λατρείας» («L’ objet de culte»). Μας
ενδιαφέρει να κατανοήσουμε τον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας, το Σχίσμα ή τον Θωμά
τον Ακινάτη. Όπως μας ενδιαφέρει και να εξυγιάνουμε το πεδίο της διδασκαλίας.
Να μην την αφήσουμε στα χέρια των σεκτών, των τσαρλατάνων και του Κλήρου! Την
ημέρα που μόνον ορθόδοξοι θα διδάσκουν την Ορθοδοξία, μόνον Εβραίοι τον
Ιουδαϊσμό και μόνον Καθολικοί τον Καθολικισμό, θα δημιουργηθεί πρόβλημα στον
κοινωνικό ιστό. Το Ισλάμ θα το διδάξει σωστά ο ιστορικός και όχι ο ιμάμης που,
παραδόξως, αγνοεί την πραγματική του παράδοση»

«Άλλο πίστη, άλλο γνώση!» «Το σχολείο δεν είναι προέκταση του πατέρα
και της οικογένειας», λέει ο Ρεζίς Ντεμπρέ, που υπήρξε μέλος της επιτροπής
Σταζί που εισηγήθηκε τον νόμο για τη μαντήλα. «Τα παιδιά πρέπει να μάθουν να
διακρίνουν τα δύο είδη χώρων. Άλλο πίστη, άλλο γνώση! Το σχολείο έχει κι αυτό
τον δικό του ιερό χαρακτήρα. Δεν μπαίνεις σ’ αυτό με μαντήλα, όπως δεν
μπαίνεις στο τζαμί με παπούτσια!».

Ο Ρεζίς Ντεμπρέ είπε ότι είχε τεθεί και θέμα με τις αργίες (που βασίζονται
όλες σε χριστιανικές ή εθνικές εορτές) και είχε προταθεί να μπορεί κάθε παιδί
να επιλέγει μία ημέρα τον χρόνο, την οποία και θα μπορούσε να χρησιμοποιεί ως
αργία – βάσει των προσωπικών του πεποιθήσεων και παραδόσεων. «Ωστόσο, ό,τι και
να πεις, οικουμενικό ημερολόγιο δεν υπάρχει· ορίζεται αυθαίρετα από την
πλειοψηφία και το σέβονται όλοι για να τηρούνται κάποιοι στοιχειώδεις κανόνες
καλής συμβίωσης. Δεν γίνεται διαφορετικά».

INFO

Ρεζίς Ντεμπρέ, «H διδασκαλία της θρησκείας στο ουδετερόθρησκο σχολείο», Εκδ.
«Εστία», μτφ. Γιώργος Καράμπελας, σελ. 100, τιμή 8 ευρώ.