Aπό το σεξ στο βιβλίο…

Στα αφιερώματά του, το πολύ καλό περιοδικό κρατάει μια σταθερή στάση:
Αποφεύγει αυτό που θα λέγαμε στοιχεία έρευνας και δημοσιεύει μικρά άρθρα
συνεργατών, γραμμένα ειδικά για την περίσταση. Σε άλλους θα αρέσει, σε άλλους
όχι. Στην ίδια γραμμή και τα δύο αφιερώματα του νέου τεύχους: για το σεξ και
το ελληνικό βιβλίο. Μοιραία, λοιπόν, σταχυολογώ λίγες φράσεις-δολώματα από τα
γραπτά.

Για το σεξ η εικαστικός Μάρθα Λυμπέρη:

«H αγγλική λέξη για τον έρωτα είναι love και προέρχεται από τη σανσκριτική
ρίζα lobba, που σημαίνει πόθος και απληστία. Αυτός ίσως να είναι ο
συνηθισμένος έρωτας σε αντιπαράθεση με το θεϊκό. Το sex στον έρωτα είναι
πολλές φορές ο μοναδικός τρόπος με τον οποίο ο σημερινός άνθρωπος επιτρέπει
στον εαυτό του να κοιτάξει, να δει προς τον Θεό, προς το φως και την
πληρότητα».

Ο σκηνοθέτης Βασίλης Μαζωμένος:

«Τι άλλο να ζητήσει, λοιπόν, ο απονεκρωμένος και άφυλος τεχνότυπος;
Καλωδιωμένος στην πτήση Τόκιο – Λος Άντζελες, απολαμβάνει στο laptop του τη
νέα Τσέχα πορνοστάρ, σε μία ταινία γαλλικής παραγωγής με Ιταλό σκηνοθέτη,
Ούγγρο συμπρωταγωνιστή και γιαπωνέζικους δονητές τελευταίας γενιάς…».

Και η Τίνα Μανδηλαρά:

«… Σήμερα που ο Ντε Σαντ είναι νεκρός, η σεξουαλικότητα έχει μετακομίσει.
Έχει εγκλωβιστεί στους θύλακες του μικροαστισμού, έχει θητεύσει στην επανάληψη
και την κανονιστικότητα, έχει αιχμαλωτιστεί από τους αστυφύλακες της
οικογενειακής παντοκρατορίας. Παραμένει έρμαιο της ζευγαρωτικής συζυγικής
αρμονίας, που τελικά τη θυσιάζει στο βωμό της αναπαραγωγής».

Για το βιβλίο ο Παντελής Μπουκάλας με σαρκαστική διάθεση:

«Είναι μέχρις ενθουσιασμού ευχάριστο και πολλοί, πάρα πολλοί συγγραφείς,
πεζογράφοι είτε ποιητές, εκδίδουν ένα βιβλίο το χρόνο (τουλάχιστον). Αυτό
σημαίνει πως οι Μούσες παράτησαν πια τον Ελικώνα και τα Πιέρια Όρη,
εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα και επισκέπτονται καθ’ εκάστην εκατοντάδες
γραφιάδες. Έλλειμμα εμπνεύσεως λοιπόν δεν υπάρχει, τουλάχιστον αν
εμπιστευτούμε σαν ασφαλές κριτήριο τον αριθμό των τίτλων που εκδίδονται, καθώς
και τον αριθμό των τυπογραφικών που τους αντιστοιχούν. Τι πιο θετικό;».

(Θα χάσετε τον χρόνο σας αν διαβάσετε το άρθρο του υφυπουργού Πέτρου Τατούλη,
που θυμίζει προεκλογική εξαγγελία).

Ο Λευτέρης της «Άπονης ζωής»

Σαράντα χρόνια πέρασαν από τη χρονιά που ο Λευτέρης Παπαδόπουλος έγραψε την
«Άπονη ζωή» και τη «Φτωχολογιά». Δύο λαϊκά τραγούδια που με τη μουσική του
Ξαρχάκου και τη φωνή του Μπιθικώτση ταξίδεψαν όπου Ελληνισμός και
καταχωρήθηκαν σαν από τις μεγαλύτερες επιτυχίες (και εμπορικές) στον χώρο του
τραγουδιού.

Με αφορμή αυτή την επέτειο, ο Λευτέρης μιλάει στο «Λαϊκό τραγούδι» και στον
γνώστη – όσο λίγοι – του λαϊκού τραγουδιού Πάνο Γεραμάνη, θυμάται την εποχή
που έγραψε τα δύο τραγούδια, καταγράφει την προσωπική του πορεία, τους
δύσκολους μετεμφυλιακούς καιρούς, αλλά και τους κατοπινούς, αναφέρεται σε
φιλίες, δυσεύρετες στις παγκοσμιοποιημένες μέρες μας, σε σπαρακτικά
στιγμιότυπα, σε βράδια γεμάτα καπνό, κρασί και έρωτες. Θα προδώσω τον
αφηγηματικό λόγο του αν αναδημοσιεύσω κάποιες φράσεις. Σαν προσθήκη: Στα «NEA»
των δεκαετιών ’60 και ’70, πειραχτήρι ο Λευτέρης, πειραχτήρια κι εμείς,
κάποιοι νεώτεροί του. H «Άπονη ζωή» και η «Φτωχολογιά» στα στόματα όλων. Δώσ’
του καλαμπούρια εμείς: «Άντε Λευτέρη, άλλη μια “Φτωχολογιά” και θα γίνουμε
όλοι πλούσιοι…». Κι ένα βράδυ ο Λευτέρης μ’ εκείνο το μοναδικό στυλ: «Ρε
σεις… κόψτε την πλάκα, γιατί θα σταματήσω να γράφω τραγούδια κι ύστερα να δω
τι θα τραγουδάτε στις γκόμενες…».

Το σκεπτόμουνα από το 1968 που δουλεύω στα ίδια γραφεία μ’ αυτόν: Κάτω από μια
ηθελημένη μεγαλοστομία του Λευτέρη υπάρχει ένας βαθύτατος αυτοσαρκασμός, – το
ανώτερο στάδιο του χιούμορ δηλαδή – που λίγες προσωπικότητες τολμούν.

Σε άλλες σελίδες του περιοδικού, συνέντευξη-ποταμός του Θωμά Κοροβίνη, με μία
από τις σπουδαιότερες τραγουδίστριες, την Πόλυ Πάνου.

ΜΟΥΣΙΚΗ: * Στον Nick Cave είναι «αφιερωμένο» το δεύτερο τεύχος του
φευγάτου «Sonik». Εκτός από το εξώφυλλο, το περιοδικό τυπώνει αρκετές σελίδες
για τη ζωή και τη μουσική δράση του Αυστραλού. Εξαιρετικό το κείμενο του Άρη
Καραμπεάζη για τη μουσική πορεία του Cave, από το 1977 ώς τις μέρες μας, καθώς
και του Σάκη Μαντζάνα που ανακαλεί μνήμες από τη συναυλία του Cave – Birthday
Party το 1982, στο γήπεδο του Σπόρτιγκ. Συνεντεύξεις και αφιερώματα για τους
φαν των REM, Manic Street Preachers, The Killers, Palyrria και του σπουδαίου
Αφρικανού Mory Kante. Μαζί με το τεύχος και το βιβλιαράκι Sonik – soundcreck,
που καθιέρωσε από το 1ο τεύχος το περιοδικό, με 100 δισκοκριτικές DVD, Demo,
Singles.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: * «Κατά τους απολογητές του καπιταλισμού, η αγοραία κοινωνία
είναι η τελική μορφή ανθρώπινης συμβίωσης. Κατά συνέπεια ο μαρξισμός, και
ειδικά η μαρξική οικονομική θεωρία, διαψεύστηκε εκ των πραγμάτων. Παραμένει,
κατά συνέπεια, η σύγχρονη “μοναδική σκέψη” (pensee unique) η οποία επιχειρεί
να δικαιώσει τον νεοφιλελευθερισμό και γενικότερα τις νέες, και περισσότερο
βάρβαρες, μεθόδους κυριαρχίας της νεκρής εργασίας (του κεφαλαίου), πάνω στη
ζωντανή. Είναι όμως έτσι τα πράγματα;». M’ αυτό το ερώτημα η «Ουτοπία» εισάγει
το μεγάλο της αφιέρωμα στην κατάσταση της οικονομίας του πλανήτη. Την απάντηση
«όχι βέβαια» αναλαμβάνουν να αναλύσουν πέντε ξένοι επιστήμονες και η αναπλ.
καθηγήτρια στο ΕΜΠ Σοφία N. Αντωνοπούλου που υπογράφει το άρθρο «H διαδικασία
της Παγκοσμιοποίησης και ο ταξικός μετασχηματισμός στη Δύση».

ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ

«HIGHLIGHTS»: Σόλωνος 140, Αθήνα 106 77. Τηλ.: 210-3821.222.

«ΛΑΪΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ»: Εϋντού 3A, Αθήνα 116 36. Τηλ.: 210-7568.887.

«SONIK»: Κολωνού 12-14, Αθήνα 104 37. Τηλ.: 210-5200.059.

«ΟΥΤΟΠΙΑ»: Μαυρομιχάλη 52, Αθήνα 106 80. Τηλ.: 210-3607.742.