Kυνηγοί της τρικυμίας

Ο Γιάννης Νάστας «ανεβάζει» πάλι τους Xaxakes επί σκηνής και μαζί τους την ελληνική εκδοχή του γκλαμ ροκ και του λάουντζ. Επτά μουσικοί, μοιρασμένοι στα πλήκτρα, στα σαξόφωνα, στις κιθάρες και στο κέφι του πάρτι

Τους αρέσουν τα πράγματα που κρύβουν μέσα τους τρικυμία. Καταγγέλλουν τον
χρόνο… για απάτη και εκτιμούν, πάνω-κάτω, πως είναι πολυτέλεια την σήμερον
ημέραν να έχεις μια «μπάντα» και να πορεύεσαι. Οι Xaxakes (προφέρεται:
Ξάξακες) είναι καθόλα έτοιμοι λοιπόν να επιστρέψουν με ό,τι έρχεται ως
συνέχεια του «Μόντε Κάρλο», του «Βασιλιά», του «Au revoir». Και φέρνουν
δείγματα από αυτά «Στον Αέρα», τη μουσική σκηνή της Πετρούπολης.

Πέρασαν ήδη τρία χρόνια από τις τελευταίες μουσικές δραστηριότητες του
σχήματος που έβαλε το στυλ και τον ήχο, το χιούμορ, την άποψη, το πάρτι και το
χανγκόβερ μαζί. Στην ελληνική εκδοχή του γκλαμ ροκ και των λάουντζ χαλαρών
ήχων. Ο Γιάννης Νάστας, ψυχή (ο άνθρωπος-ορχήστρα, αν προτιμάτε) στους
Xaxakes, από τη Θεσσαλονίκη, παραδέχεται πως κατά κάποιο τρόπο δεν έχουν ροή
στον μουσικό τους βίο.

«Μετά τα κομμάτια εκείνα που είχαν πραγματικά ακουστεί πολύ, δεν θέλαμε
να ακολουθήσουμε τη λογική της δισκογραφίας που έλεγε να βγούμε και να κάνουμε
αμέσως κάτι ίδιο πάνω-κάτω με εκείνα. Για να πω και την αλήθεια ένιωθα και
λίγο θλιμμένος με τα όσα συνέβαιναν γύρω μας, παντού, στη ζωή, στην τηλεόραση
και σκέφτηκα, μήπως είναι καλύτερα να καθήσουμε λίγο. Το να “καθήσει” ο
καλλιτέχνης τις περισσότερες φορές είναι πιο δύσκολο από όσο η σκληρή
πραγματικότητα που ζούμε. Άλλωστε… οι αντιθέσεις», λέει ο Γιάννης Νάστας,
«είναι αυτό μέσα στο οποίο με ενδιαφέρει κυρίως να κινούμαι». Αποφασίζει
λοιπόν να συνεχίσει σαν «εραστής της μουσικής».

Με τους Xaxakes εξ αρχής δεν ήξερες τι να περιμένεις. Φανταχτερά κοστούμια,
στρας, φλογερά κόκκινα, σαν τη μύγα μέσ’ το γάλα, που ξεχώριζε μέσα στο
μονόχρωμο της ποπ/ροκ εγχώριας σκηνής. Φάνκι ρυθμοί, λάουντζ διαθέσεις και
στίχος «ερωτικός και αντιπολεμικός», όπως ο μίστερ-Xaxakes τοποθετεί τον λόγο
του. «Μας βλέπω πιο πολύ σαν ένα τσίρκο της μουσικής, σαν ένα μικρό
ανεμοστρόβιλο. Νιώθω τις μουσικές μας και το χαρακτήρα μας να ξεδιπλώνεται σαν
μια μεγάλη βεντάλια. Αυτή τη βεντάλια θέλουμε να ανοίξουμε κι άλλο».

Και αυτό το δικαίωμά του, εννοεί να το κρατήσει. «Δεν θέλω να δεχθώ ότι
είμαστε μόνο στο ερωτικό τραγούδι ή μόνο στο κοινωνικό. Όταν βγήκε ο
“Βασιλιάς”, που μιλούσε για όλο αυτό τον παραλογισμό των βασιλιάδων,
ξαφνιάστηκαν. Όμως με ενδιαφέρει να σκαλίζω κάθε φορά πιο βαθιά. Με ενοχλεί να
αντιμετωπίζεται η μουσική σαν προϊόν και δυστυχώς η εποχή μας το κάνει αυτό».

Ένα από τα καινούργια τραγούδια, γύρω από τα οποία ο Γιάννης Νάστας
έχει συγκεντρώσει τους μουσικούς και φίλους και δουλεύουν πάνω σε αυτά, είναι
το «Love Me». Ένα άλλο το «Σ’ έχω χάσει», γραμμένο σε παλιό, νοσταλγικό στυλ.
«M’ αρέσουν οι αντιθέσεις, βλέπετε», επιμένει. Και ένα άλλο τραγούδι είναι «Το
βαλς των ελαφιών». Ένα μεγάλο κομμάτι, κρατάει εννιά λεπτά, έχει στόρι, το
ελάφι φεύγει πάει στην πόλη, γυρνάει ερωτεύεται. To «L’ amour» πάει κάπως
έτσι: «Δες, κάνω μια βουτιά. Μα ναι, πάω πιο ψηλά». Αντιθέσεις δηλαδή… Οι
νέοι Xaxakes, όπως όλα δείχνουν, θα φτάσουν πολύ νωρίτερα από την αναμενόμενη
ώρα άφιξης.

INFO

Xaxakes αύριο στη μουσική σκηνή «Στον Αέρα» (στην κεντρική πλατεία της
Πετρούπολης, τηλ. 210-5056.199).