|
|
|
O Ντιν Μάρτιν με τον Φρανκ Σινάτρα και τον Σάμι Ντέιβις Τζούνιορ. Όλη η θρυλική παρέα είχε διασυνδέσεις με τη μαφία, αλλά ο Μάρτιν είχε προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα
|
«Αν κάποιος έριχνε μια βόμβα τότε, στη συναυλία του Ντιν Μάρτιν στο Ατλάντικ
Σίτι, θα ξεμπέρδευε μια και καλή με το οργανωμένο έγκλημα εκείνη την εποχή».
Τι υπαινίσσεται εδώ ο συγγραφέας Μάικλ Φρίντλαντ του βιβλίου «Ντιν Μάρτιν, ο
βασιλιάς του δρόμου»; Πως ο Ντίνο είχε σχέσεις με τη μαφία και πως οι
πράκτορες του FBI που εμφανίζονταν στις συναυλίες του, δεν τρελαίνονταν όλοι
για το «That’s Amore», αλλά ήταν εκεί για να «κόψουν» φάτσες και να κρατήσουν
σημειώσεις για την πελατεία που τους απασχολούσε σε ώρες δουλειάς. Ακριβώς
αυτό. Ο Ντιν Μάρτιν είχε διασυνδέσεις με τη μαφία και οι κύριοι που είχαν…
άκρες στα κλαμπ του Σικάγου που του άνοιξαν τις πόρτες όταν άρχιζε την καριέρα
του, δεν ήταν πάντα αυτό που λέμε παιδιά από σπίτι. Δηλαδή, άλλος (ο Φρανκ
Σινάτρα) είχε τ’ όνομα, άλλος (ο Ντιν Μάρτιν) τη χάρη; Όλη η κομπανία, η
περίφημη Rat Pack παρέα – και ο Σάμι Ντέιβις Τζούνιορ, παρότι πεισματικά το
αρνιόταν μέχρι το τέλος της ζωής του – είχε επαφές με τη μαφία, αλλά όπως
ισχυρίζεται ο Φρίντλαντ, «ο Μάρτιν, αντίθετα από πολλούς άλλους, ήξερε να λέει
ευχαριστώ». «Αφού τα “καλά παιδιά” τον είχαν στηρίξει στην αρχή (και υπάρχουν
έγγραφα του FBI σχετικά, διατείνεται ο συγγραφέας, που αναζήτησε στοιχεία), ο
Μάρτιν ένιωθε την ανάγκη να τους το ξεπληρώσει. Όποτε τον ζητούσαν ήταν εκεί,
να τραγουδήσει στις χαρές τους και στις δεξιώσεις και όταν κάποιο αφεντικό
έλεγε “φέρε τον Μάρτιν, τον θέλω για δέκα μέρες”, δεν υπήρχαν περιθώρια για
τον Ντίνο να προφασιστεί άλλες υποχρεώσεις», είπε ο Φρίντλαντ στο BBC όπου
ήταν καλεσμένος να μιλήσει για την έρευνά του. Αν για πολλούς ο Ντιν Μάρτιν
υπήρξε ο πιο κουλ τύπος και το πρότυπο για κάθε σωστό άνδρα, ο συγγραφέας έχει
και επ’ αυτού να τοποθετηθεί, αραδιάζοντας τις ανασφάλειες του σταρ. Μία από
αυτές ήταν το κόμπλεξ κατωτερότητας που πάντα αισθανόταν απέναντι στον
συνεργάτη του, Τζέρι Λιούις, με τον οποίο είχε πρωταγωνιστήσει σε συνολικά 14
ταινίες. Πίστευε πως ο Τζέρι ήταν ο σταρ, αφού εκείνος, ως ο κωμικός της
παρέας, έπαιρνε πάντα το πολύ χειροκρότημα.
