EPPO «Mε ενοχλεί η μαφία της τέχνης»

Ανατρεπτικός και αμφισβητίας, υπέρμαχος της πολιτικής τέχνης, ο Ερρό από τη
δεκαετία του ’60 ακόμη – μια εποχή που στο επίκεντρο βρισκόταν η αφηρημένη
τέχνη – δεν δίστασε να βάλει στο επίκεντρο της δουλειάς του ήρωες κόμικς. Να
«παντρέψει» τον Μίκι Μάους με μορφές του Ματίς και του Πικάσο για να ασκήσει
κοινωνική κριτική. Γιατί; «H αφηρημένη ζωγραφική είναι σαν να οδηγείς με
πέμπτη. Χάνεις τις λεπτομέρειες. Με την ποπ αρτ είναι σαν να πηγαίνεις με
πρώτη», λέει στα «NEA» ο 73χρονος Ισλανδός ζωγράφος, που υπηρετεί – όπως λέει
– την μπαρόκ ποπ αρτ και συμμετέχει στην ομαδική έκθεση «Nοs femmes» (Οι
γυναίκες μας), στο Μουσείο Φρυσίρα, μαζί με τους Jean-Jacque Lebel, Bernard
Rancillac και Herve Telemaque.

Ο ζωγράφος των 10.000 πινάκων (χωρίς τα κολλάζ) έχει ήδη βάλει στον
καμβά του τους Δίδυμους Πύργους – πρωταγωνιστές του νέου του έργου, μήκους 6
μ., «God bless Baghdad» (Ο Θεός ας ευλογεί τη Βαγδάτη), αντίποδα του
προηγούμενου πίνακά του «God bless America». «Θα είναι έτοιμο το φθινόπωρο
όταν θα έχω όλα τα στατιστικά για το πόσο στοίχισε ο πόλεμος στο Ιράκ, πόσοι
είναι οι νεκροί…. Με ενδιαφέρουν πολύ τα πολιτικά θέματα αν και δεν πιστεύω
ότι με την τέχνη μπορεί να αλλάξει κάτι, διότι τα έργα γίνονται κατόπιν
εορτής. Βοηθούν όμως στη μνήμη – όπως για παράδειγμα η Guernica – διότι
γίνονται όλα τόσα γρήγορα, που μέσα σε μια μέρα μπορεί να ξεχάσουμε τι συνέβη
την προηγουμένη».

Πίσω από κάθε έργο του Ερρό (ή κατά κόσμον Gudmundur Gudmundsson) δεν
βρίσκεται κάποια πολύπλοκη ιδέα. «Έχω τεράστιο αριθμό εικόνων ταξινομημένων
κατά θέματα. Τις απλώνω στο ατελιέ μου και δημιουργώ ένα όνειρο. Δεν
προαποφασίζω τίποτα. Όλα είναι ρευστά και έρχονται ασυνείδητα. Μόλις βαρεθώ,
αλλάζω στυλ και υλικό, γι’ αυτό και δεν κουράζομαι», λέει ο καλλιτέχνης που
έχει δει τα έργα του να έχουν μπει ακόμη και στα σχολικά εγχειρίδια
μαθηματικών στη Γαλλία.

Τι τον ενοχλεί στον κόσμο της τέχνης; «H μαφία με ενοχλεί περισσότερο.
Δεν πιστεύω ότι ένα έργο τέχνης μπορεί να κοστίζει περισσότερο από ένα
διαμέρισμα. Έμποροι, γκαλερίστες και συλλέκτες μαζεύουν τα έργα και ανεβάζουν
τις τιμές. Όχι πως θεωρώ πως τα ακριβά έργα τέχνης δεν αξίζουν τα λεφτά τους
και δεν είναι καλά, αλλά είναι εντελώς υπερτιμημένα».

H δουλειά του Ερρό είναι γεμάτη από γυναίκες. Γυναίκες κόμικς. Προκλητικές,
μοιραίες, άλλοτε επιθετικές, άλλοτε λάγνες. «H δουλειά μου όμως είναι
διαφορετική από εκείνη των Αμερικανών της ποπ αρτ, όπως ο Άντι Γουόρχολ, ίσως
γιατί οι ρίζες μου είναι πιο κοντά στον Ρούμπενς και τον Τιντορέτο, που θεωρώ
πως έχει φτιάξει και το κορυφαίο έργο τέχνης, τη Σταύρωση. Δεν με ενδιαφέρει
να εστιάσω σε ένα αντικείμενο και να το επαναλάβω. Μου αρέσουν τα μεγάλα έργα.
Θέλω να φτιάχνω ιστορίες».

Μη γίνουμε και ηλεκτρονικοί…

«Δεν δουλεύω με το Διαδίκτυο. Δεν έχω κινητό», λέει ο Ερρό. «Ένας
υπολογιστής μπορεί να με περιμένει στον παράδεισο ή την κόλαση. Ποιος ξέρει;
Όμως δεν απορρίπτω την τεχνολογία, διότι παρέχει σημαντική τεχνική βοήθεια.
Πρέπει να προσέξει η νέα γενιά όμως ώστε να μην καταλήξουμε κάποια στιγμή να
έχουμε ειδικούς σε κομπιούτερ και όχι ζωγράφους». Τι θεωρεί πως αφήνει στην
επόμενη γενιά; «Λιγότερη μνήμη και – κυρίως – μη ηλεκτρονική»…

INFO

Έργα του Ερρό φιλοξενούνται στην έκθεση «Nos femmes» στο Μουσείο Φρυσίρα
(Μονής Αστερίου 7, τηλ. 210-3234.678) που εγκαινιάζεται απόψε στις 20.00. Έως
30 Απριλίου. Ίντερνετ: http: //www.frissirasmuseum.com.