Πού είδατε τέτοια κορίτσια;

Κορίτσια-φαντάσματα, βγαλμένα από τους χειρότερους γυναικείους εφιάλτες: ντύσου, στολίσου, νοικοκυρέψου, με καμουφλάρισμα δήθεν σύγχρονου λάιφ στάιλ

Είναι νέες, ανορεξικές, ντυμένες σαν καρνάβαλοι, όπως θέλει η μόδα «πάρε με»
εγχώριων γυναικείων περιοδικών, συζητούν διαρκώς για άνδρες σαν ξελιγωμένες
κότες και δεν έχουν άλλο καημό παρά πώς θα ζευγαρώσουν, είναι οι γυναίκες τού
καθ’ ημάς «Sex and the city», τα κορίτσια της σειράς «Σχεδόν ποτέ» της NET.

Κατ’ αρχήν, τα γυναικεία ήθη του αυθεντικού «Sex and the city» αφορούν τις
γυναίκες που ζουν στη συγκεκριμένη πόλη, τη συγκεκριμένη εποχή, με το
αυθεντικό νεοϋoρκέζικο life style, του οποίου εδώ μόλις που φθάνει ο απόηχος,
για να αποδοθεί με καρναβαλίστικες υπερβολές.

Για την ακρίβεια, οι εγχώριες «μοναχικές» τού «Σχεδόν ποτέ» δεν μοιάζει
να εργάζονται. H μία έχει ραδιοφωνική εκπομπή συμβουλών προς ακροατές – κατ’
αντιγραφήν του ρόλου της Σάρα Τζέσικα Πάρκερ του «Sex and the city», η οποία
είναι αρθρογράφος -, η άλλη διατηρεί μπουτίκ, η άλλη ηθοποιός που πότε
εργάζεται και πότε όχι, πάντως σίγουρα όχι γυναίκες οι οποίες έχουν την
οικονομική δυνατότητα και τον χρόνο να ζουν μεταξύ κομμωτηρίου και shopping
στις αντιστοίχως ακριβές εγχώριες μπουτίκ. Μόνο να ονειρεύονται, ξεφυλλίζοντας
περιοδικά, μπορούν την ανάλογη ζωή.

Όσο για τις αναζητήσεις τους στον ανδρικό πληθυσμό μοιάζουν με ψάρεμα ροφού με
πετονιά από το μουράγιο λιμανιού. Πού να το βρουν το ψάρι με εκτόπισμα; Κανένα
γαυράκι και τους φαίνεται και αυτό «θεός».

Θα μπορούσε κανείς να θεωρήσει τις ενδυματολογικές τους καρναβαλικές
επιλογές σαν μια μορφή «ζαβολιάς», σαν ένα παιχνίδι ασυδοσίας και εγωιστικής,
γυναικείας υπονόμευσης του «διακανονισμού» που επιβάλλουν τα επί αιώνες
πατριαρχικά ήθη του τόπου στο γυναικείο ντύσιμο, να κρατάει δηλαδή τα όρια που
δεν θα υπονομεύσουν την ανδρική αίσθηση ασφάλειας. Αυτό είναι το ξεχωριστό των
γυναικών του «Sex and the city». Ανατρέπουν και ενδυματολογικώς τα δεδομένα
του «παζαριού» μεταξύ ανδρών και γυναικών σε μια πόλη που έχει, έτσι κι
αλλιώς, ανατρέψει όλα τα δεδομένα των σχέσεων. Έχουν την προσωπικότητα της
γυναίκας που, όσο και αν έχει ανάγκη την ανδρική παρουσία, διαμορφώνει μόνη
τους όρους που θα διαπραγματευθεί ακόμη και με το ντύσιμό της.

Αντιθέτως, με μίνι ώς τον αφαλό και μπουστάκια που αντί να αναδεικνύουν
μια ανεξάρτητη θηλυκότητα υπογραμμίζουν άχαρα σουσούμια
γυναίκας-κατ’-εντολήν-περιοδικού-μόδας, οι εγχώριες «μοναχικές» τού «Σχεδόν
ποτέ» υπογραμμίζουν την έλλειψη κομψότητας και στυλ.

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι έτσι αποδίδουν πιο πιστά εν τέλει αυτήν την
επαρχιώτικη αντιγραφή του νεοϋoρκέζικου λάιφ στάιλ που επιβάλλουν στις
σύγχρονες νεαρές Ελληνίδες, και δη στις Αθηναίες, οι εκπομπές και τα περιοδικά
«για γυναίκες». Έτσι κι αλλιώς, αφθονούν οι νεαρές κυρίες που περιφέρονται με
παρόμοια περιβολή σαν είδος στολής, άσχετης με την προσωπικότητά τους και αυτή
η τελευταία επίσης σε σύγχυση. Για να στείλει η στολή το μήνυμα «θέλω», και
όχι οι ίδιες.

Υπό αυτήν την έννοια, θα έλεγε κανείς ότι η σειρά επιτυγχάνει να
αποδώσει τα αθηναϊκά ήθη κοριτσιών που ξεγυμνώνονται ανεξαρτήτως σουλουπιού,
αλλά κατά τα άλλα διατηρούν τον «κανόνα» της μαμάς, τύλιξε το πρώτο θύμα που
θα βρεις και αφού δεν είσαι ικανή με άλλον τρόπο κάν’ το με τη μαγειρική ή με
το σεξ. Κορίτσια που η σέξι «στολή» τους παραμένει η επιβεβαίωση εκείνης της
πατροπαράδοτης άποψης ότι με το «ανήθικο» ντύσιμο κατορθώνεις μια ανήθικη
νίκη. Στόχος είναι να ξεμυαλίσεις για να επωμιστείς κατόπιν τον ρόλο που
υποσχέθηκες, του αντικειμένου.

Πάνινες κατασκευές με ψεύτικες βλεφαρίδες

Τα κορίτσια του «Sex and the city» δεν έχουν σχέση με τέτοιου είδους διπλά
μηνύματα. Είναι αυτό που δείχνουν. Τα κορίτσια τού «Σχεδόν ποτέ» ούτε δείχνουν
ούτε είναι. Περιφερόμενες εικόνες, που τους βάζει διάφορες αμπελοφιλοσοφίες
στο στόμα η σεναριογράφος – Κατερίνα Μπέη και σκηνοθετεί ο Νίκος Περάκης.

Το σίριαλ βρίθει από κλισέ υποτιθέμενων γυναικείων συμπεριφορών, από εκείνα
που βρίσκει κανείς στην επιστολογραφία περιοδικών ή στις στήλες συμβουλών.
Υποτιμά ακόμη και το ξεχωριστό είδος – πρόκειται για παγκόσμια πρωτοτυπία –
εκείνης της σύγχρονης Ελληνίδας, η οποία κυκλοφορεί ντυμένη σαν επί χρήμασι
εκδιδομένη, αλλά συμπεριφέρεται στους άνδρες που θα την πλησιάσουν σαν
προσβεβλημένη αρσακειάδα. Τα κορίτσια τού «Σχεδόν ποτέ» μοιάζουν με πάνινα
μοντέλα, που πάνω τους καρφιτσώνονται ατάκες, ταμπέλες, ρούχα, ψεύτικες
βλεφαρίδες και άφθονο λιπ-γκλος και συμπεριφέρονται σαν κότες μπροστά σε
φρέσκα πίτουρα. Τέτοιες μόνο μια κατηγορία γκλόσι περιοδικών και τα πρωινάδικα
φαντάζονται ότι είναι οι σύγχρονες γυναίκες.