Tο Tέταρτο κουδούνι

Τί ‘ναι πάλι και τούτο… Κάθε Δευτέρα βράδυ να γυρίζω σπίτι, να
ηρεμήσω λίγο, ν’ ανοίγω τηλεόραση και κάθε Δευτέρα βράδυ να πέφτω πάνω στον
Άλκι Κούρκουλο που να ορμάει επί της Δήμητρας Ματσούκα… Μα, κάθε Δευτέρα;

Σε ιματιοθήκες, σε ντουλάπες, σε πισίνες, σε καναπέδες, στα όρθια, σε
ημιανάπαυση…

Φυσιολογικό, θα μου πείτε. Ο οποιοσδήποτε να ορμάει επί της Δήμητρας
Ματσούκα άμα τη εμφανίσει της. Ένα δεν καταλαβαίνω. Να προλαβαίνει η κ.
Ματσούκα να τα βγάζει τα περιττά – ή να της τα βγάζει, κακήν κακώς, εκείνος…
-, κι ο Άλκις Κούρκουλος να μην προλαβαίνει να βγάλει τίποτα; Ούτε το σακάκι;
Ούτε το παντελόνι; Ούτε το πουκάμισο; Ούτε τα παπούτσια; Ούτε καν τη γραβάτα;
Ούτε καν μια κάλτσα; Με το ζόρι, δηλαδή, να προλαβαίνει να ξεκουμπώσει ένα –
δυο κουμπιά μπροστά. Μα πώς τα καταφέρνει τόσο άβολα ντυμένος;

Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή…

H Εύη Σαουλίδου (φωτογραφία) – Κρατικό Κινηματογραφικό Βραβείο Ερμηνείας
Δεύτερου Γυναικείου Ρόλου στις «Νύφες» του Παντελή Βούλγαρη – αντικατέστησε
την Αλεξάνδρα Αϊδίνη στο «Μπέλα Βενέτσια» του Γιώργου Διαλεγμένου, που
πυρετωδώς ετοιμάζει ο Λευτέρης Βογιατζής στην οδό Κυκλάδων και που θα
αντικαταστήσει «Το σχολείο των γυναικών» του Μολιέρου, για το οποίο ούτε με…
μέσο δε βρίσκεις θέση.

H νεαρή ηθοποιός παίζει τώρα στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού, στο
«Έργο Νο 27» του Σλαπόφσκι, σε σκηνοθεσία Κατερίνας Αλεξάκη – απ’ τις
παραστάσεις των πέντε νέων σκηνοθετών της Πειραματικής.

Με τον Λευκό Πύργο σε πρώτο πλάνο, η αφίσα του Διαμαντή Αϊδίνη για το
λήξαν 45ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Στο βάθος, κάτι βουναλάκια και
στο βάααθος – βάααθος, με το ζόρι διακρινόμενη – τι του ‘ρθε και του
εικονογράφου… -, μια μικροσκοπική Ακρόπολη. Και τι, λέτε, διαβάζω σε στήλη
των πολιτιστικών σελίδων ντόπιας εφημερίδας; Αν έχετε τον θεό σας, TI; Για
αφίσα με «φιλοαθηναϊκά υπονοούμενα»! Όπου, λέει, «ο Λευκός Πύργος μοιάζει να
εποπτεύεται από την Ακρόπολη, γεγονός που συνάδει με την πραγματικότητα…».

Έεελα… Έεεελα…. Ποιος είσαι, ρε μεγάλε; Ο Έκο ή ο Ρολάν Μπαρτ της
συμπρωτευούσης;

Ψυχραιμία καρντάσια! Θα το μπατάρουμε το καράβι!

Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή…

Διατρέχοντας άλλη μια φορά – μα, δεν τη χορταίνω… – την περί
επιτροπών θεάτρου, χορού και τιμητικών συντάξεων – ασύντακτη – ανακοίνωση του
υπουργείου Πολιτισμού (;), όπου η πτώση των μικρών ονομάτων «γρονθοκοπείται»
με την πτώση των επωνύμων – για παράδειγμα: Γιώργος Λαζαρίδη, Κώστας
Ασημακόπουλο, Τάσος Ζωγράφο… – πλην των… «κριτικών θεάτρου» Γιώργου Σίσκου
και Βιβέτας Τσιούνη και του «σκηνοθέτη» Σωτήρη Μουστάκα, ανακάλυψα ότι το
υπουργείο Πολιτισμού (;) θεωρεί σκηνοθέτες επίσης τον Λάκη Μιχαηλίδη –
χρόοοοονια γράφει θέατρο και σενάρια, και πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων
Θεατρικών Συγγραφέων έχει διατελέσει για μεγάλο διάστημα – και τον Γιάννη
Ζουγανέλη.

Είπαμε: Ο Μέγας Τραγέλαφος.

Έχει μέλλον η «Gόλfω» – «εκ του δραματικού ειδυλλίου του Σπυρίδωνος
Περεσιάδου», αλλά με πολύ, μα πάρα πολύ… ανατρεπτική ματιά – που
παρουσιάστηκε απ’ το ΚΘΒΕ τον περασμένο Φεβρουάριο στο φουαγιέ του θεάτρου της
Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών και το καλοκαίρι – ως… «Gόλfω Summermix» σε
μικρή περιοδεία. Σε σκηνοθεσία του νέου ηθοποιού Σίμου Κακάλα (στη φωτογραφία)
– τώρα έχει σκηνοθετήσει για την Παιδική Σκηνή του «Νέου Θεάτρου Θεσσαλονίκης»
της Τζένης και του Δημήτρη Χαλκιά «Τα μαξιλάρια της Ουρανούπολης» του Ευγένιου
Τριβιζά που παίζεται στο εκεί «Αριστοτέλειο» κι η παράσταση είναι, αν όχι η
καλύτερη, σίγουρα μια απ’ τις καλύτερες ώς τώρα του θιάσου.

Το μέλλον της παράστασης, εκτός ΚΘΒΕ, όμως. Δουλεύεται και πάλι απ’ τη
νεοπαγή Εταιρεία Θεάτρου «Χώρος» που ίδρυσαν ο Σίμος Κακάλας – δεν τον
«κράτησε» δυστυχώς το ΚΘΒΕ, αν και το μείζον ίσως τάλαντο της γενιάς του στην
Θεσσαλονίκη – κι ο Θεόδωρος Οικονομίδης. Με τους ίδιους συντελεστές της
περσινής – Γιάννης Κατρανίτσας (σκηνικά – κοστούμια), Γιώργος – Μπαντούκ –
Αποστολάκης (μουσική), Χρήστος Καλός (βίντεο), Γιάννης Πειραλής (ήχος) και με
κάποιες αλλαγές στη διανομή – Έλενα Μαυρίδου, Θεόδωρος Οικονομίδης, Γιάννης
Τσιακμάκης, Άννυ Ντουμούζη, Θάνος Φερετζέλης. Για να παρουσιαστεί ως «Gόλfω –
The Director’s Cut» – ποοολύ καλό!.

H ομάδα – ο Σίμος Κακάλας, απόφοιτος 1996 της Δραματικής του Κρατικού,
είχε συνιδρύσει με τον Γιάννη Παρασκευόπουλο και την Μαγδαληνή Μπεκρή τις
εξαιρετικές «Νέες Μορφές», απ’ όπου αποχώρησε το 2000 – θέτει ως στόχους
λειτουργίας προδιαγραφές «μπουλουκιού» – με την καλή έννοια – και ετοιμάζει,
παράλληλα, την «Ερωφίλη» του Χορτάτση, ενώ στο ρεπερτόριο έχει και τον
«Ορέστη» του Ευριπίδη.

Κάτι καλό μού μυρίζει…