Tο Tέταρτο κουδούνι

Φωνούλες μου! Ήρθατε!

Για τις επιτροπές θεάτρου μιλώ. Που ανακοίνωσε το υπουργείο Πολιτισμού
(;) – ε, ναι, με ερωτηματικό πια.

Συγκροτημένες, κατά κύριο λόγο, από ανθρώπους του θεάτρου – ή
περίπου… – στον ανθό της νιότης τους, συγχρόνων αντιλήψεων, ευρείας
παιδείας, ανοιχτού μυαλού, εξαιρετικών επιδόσεων στην τέχνη τους, ουδεμίαν, μα
ουδεμίαν σχέσιν έχοντας με κλαδικές της Νέας Δημοκρατίας, που να
μπαινοβγαίνουν τούς βλέπω διαρκώς σε παραστάσεις επιχορηγούμενων και σε
δουλειές νέων τους οποίους θα κληθούν – εκείνοι τουλάχιστον που είναι στην
επιτροπή επιχορηγήσεων – να κρίνουν, αν πληρούν τις προϋποθέσεις για
επιχορήγηση. (Μωρέ, να με φτύσετε, αν έχουν ακουστά ένα έστω όνομα νέου, μια
έστω απ’ τις νεανικές ομάδες που κάνουν δουλειά).

Εντάξει· το περίμενα – όλοι το περιμέναμε… Αλλά όχι κι έτσι! Με το
στόμα ανοιχτό έμεινα! Χάσκοντα(ς)!.. Ηθοποιοί από ετών – για να μην πω από
γεννησιμιού τους… – ξεχασμένοι, συγγραφείς φαρσοκωμωδιών που θα αποφασίζουν
για τα κρατικά βραβεία θεατρικού έργου, κριτικοί θεάτρου που ουδείς τούς έχει
ξανακούσει…

Κι αυτοί που τους επέλεξαν, επιπλέον, να μην ξέρουν καν ποια είναι η
ιδιότητα αυτών που επέλεξαν… Και να θεωρούν τον Γιώργο Σίσκο και την Βιβέτα
Τσιούνη «κριτικούς θεάτρου»!!! Ή να τους «μεταμφιέζουν» – καλά, ηλίθιο δεν
είναι αυτό; Το ψάρι, κρέας; – σε «κριτικούς θεάτρου» για να ανταποκρίνονται οι
επιτροπές στις «προδιαγραφές» που θέτουν κάποιοι κανονισμοί του ΥΠΠΟ ως προς
τη συγκρότησή τους. Και να αναφέρουν τη Βέρα Ζαβιτσιάνου και την Τιτίκα
Στασινοπούλου ως «ηθοποιούς με γνώση θεατρικών θεμάτων». Δηλαδή, οι υπόλοιποι
ηθοποιοί των επιτροπών δεν έχουν «γνώση θεατρικών θεμάτων»; Και τον Σωτήρη
Μουστάκα να τον βλέπω στη μια επιτροπή «ηθοποιό» και στην άλλη «σκηνοθέτη» –
αλήθεια, τι ακριβώς έχει σκηνοθετήσει; Και μη χειρότερα. Ο Μέγας
Τραγέλαφος!

Όσο για κάποια «άλλοθι» – πραγματικά σημαντικά πρόσωπα του θεάτρου – με
τα οποία έχουν «πασπαλίσει», ως ζάχαρη άχνη, τις επιτροπές, τι να πω; Τους
σέβομαι. Δεν ήξεραν – μπορεί να μου πουν. E, δε ρώταγαν; (Ο Λευτέρης
Βογιατζής, πάντως, που το όνομά του ήταν, σε «συνδυασμό» με τα λοιπά ονόματα,
η μείζων έκπληξη στη λίστα – δηλαδή ντόρος έγινε… -, όχι, δε μετέχει τελικά
στην επιτροπή επιχορηγήσεων. Και δεν ήταν δυνατόν να μετέχει. Πώς θα μπορούσε
να είναι και κρίνων και κρινόμενος;).

Καλή αρχή, λοιπόν. Διότι στην αρχή είμεθα…

Και τα γιαούρτια και τ’ αυγά και, κυρίως, τα οπωροκηπευτικά να έχουν
φτάσει στα ύψη…

Στο κράτος βορείως των βορείων συνόρων μας, που το αποκαλούσαμε μέχρι τώρα
– κάτι σαν ακροστιχίδα – ΠΓΔΜ («ΠουΓουΔουΜου» στην καθομιλουμένη) και που η
κυβέρνηση των ΗΠΑ – αλλά και οι κυβερνήσεις πολλών άλλων κρατών… – αποκαλούν
Δημοκρατία της Μακεδονίας, αλλά δε μας κάλεσαν στα βαφτίσια κι εμείς – ούτε
ψύλλος στον κόρφο μας… – δεν ξέρουμε πια πώς να το αποκαλούμε, σκηνοθετεί η
Ελένη Μποζά (φωτογραφία), απ’ τους πέντε ταλαντούχους απόφοιτους σκηνοθέτες
του Εργαστηρίου Υποκριτικής και Σκηνοθεσίας της Πειραματικής Σκηνής του
Εθνικού, που η εξαιρετική παράστασή της «Με αφορμή το χιόνι που λειώνει» απ’
«Το υπόγειο» του Ντοστογιέφσκι παίζεται στο «Γκαράζ» – μη τυχόν και τη χάσετε,
όπως και τις παραστάσεις των τεσσάρων άλλων παιδιών.

Βοηθός του ΠουΓουΔουΜιανού – ε; είμαι «politicaly correct» ή δεν είμαι;
– Σλόμπονταν Ουνκόφσκι στην «Τέταρτη αδελφή» που ανέβασε πέρσι στο Εθνικό, η
Ελένη Μποζά θα σκηνοθετήσει, με τις θερμές, προφανώς, συστάσεις του, μια
σύνθεση πάνω στην «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή στα Σκόπια – δόξα τω Θεώ, αυτό το
όνομα το αναγνωρίζουμε… -, στο εκεί Εθνικό Θέατρο.

H νέα σκηνοθέτρια βρίσκεται ήδη στην… Ακατονόμαστη για ένα στάδιο
προεργασίας είκοσι ημερών. H πρεμιέρα, τον Φεβρουάριο.

Είμαι εντελώς αθώος – αν κι εγώ είμαι που θα λάβω τα e-mail… Απλώς –
επειδή δεν άντεξα – αντιγράφω. Πιστά. Από προκήρυξη χρώματος φόντου ροζ
μπονμπόν και χρώματος κεφαλαίων γραμμάτων κίτρινου, δυο όψεων, που θήρευσα εν
μέσω πολλών πεταμένων στο πεζοδρόμιο προ των «Village Cinemas Pangrati», τα
οποία παίζουν την ταινία του Όλιβερ Στόουν «Αλέξανδρος». Και που παραφράζει το
περί Βορείου Ηπείρου κλασικόν ηρωικόν: «Έχω μιαν αδερφή (σ.σ. «μι’ αδερφή» το
ορθόν, για να βγει σωστό το μέτρο), κουκλίτσα αληθινή / τη λένε Μεγαλέξανδρο,
την αγαπώ πολύ»…

Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή…

Την Αντιγόνη θα ερμηνεύσει το καλοκαίρι – και στην Επίδαυρο – η σημαντική
Αννίτα Σαντοριναίου (στη φωτογραφία) στην ομώνυμη τραγωδία του Σοφοκλή, που θα
ανεβάσει ο Σταύρος Τσακίρης για τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου σε μια παράσταση
με σύγχρονες αναγωγές – και στην κυπριακή πραγματικότητα.

H μετάφραση θα είναι του Μίνου Βολανάκη και η μουσική του Μίκη
Θεοδωράκη.

Τα πέντε έκλεισε «Το Τέταρτο Κουδούνι». Στις 25 Νοεμβρίου.

Μαμά, γερνάω. Σε πλατείες θεάτρων…