Πίσω… βήμα ταχύ

«Εγώ δεν λέω τίποτε, εγώ δεν έχω μυαλό, να, πείτε μου εσείς», έλεγε με δήθεν αφέλεια ο Γιώργος Αυτιάς προβάλλοντας βίντεο που έριχνε λάδι στη φωτιά των επεισοδίων στον Εχίνο

Απορούμε που Έλληνες πολίτες ξυλοκοπήθηκαν από άλλους Έλληνες πολίτες στον
Εχίνο; Απορούμε για τον φανατισμό και την μισαλλοδοξία; Μα ποιος συντηρεί τις
πολεμικές διαφορές μεταξύ θρησκειών;

Κανέναν απολύτως δισταγμό πάντως, καμία απολύτως αμφιβολία δεν εμπόδισε τον κ.
Γιώργο Αυτιά χθες, να επιδείξει από την εκπομπή του ακριβώς αυτές τις απόψεις,
που οδηγούν σε «πολεμικές» αντιδράσεις, σε διχασμούς. Πρόβαλε βίντεο με σόου
καλλιστείων που είχε διοργανώσει η Τουρκία το 1994 μέσα στον ναό της Αγ.
Ειρήνης στην Κωνσταντινούπολη – είχε γίνει και τότε σχετικός θόρυβος, αλλά για
τον κ. Αυτιά ήταν καινούργια «αποκάλυψη».

Όλα αυτά μία ημέρα μετά τις αγωνιώδεις προσπάθειες να επέλθει ηρεμία σε
μια περιοχή, απολύτως ελληνική, που κατοικείται από Έλληνες και που ύποπτα και
φανατικά μυαλά θα επιθυμούσαν πολύ με βάση το μουσουλμανικό θρήσκευμα να την
κρατήσουν δεμένη με την Τουρκία. Κάτι που άλλωστε προκάλεσε και η ολιγωρία της
εγχώριας πολιτικής μέχρι πριν από μερικά χρόνια. Είναι γνωστά αυτά.

Ωστόσο οι εθνικιστικές παρωπίδες και οι θρησκευτικοί φανατισμοί δεν κατάφεραν
παρά να συντηρούν την απειλή, να μετατρέπουν την έχθρα μεταξύ των δύο πλευρών
σε εργαλείο πολιτικής ματαιοδοξίας ερήμην των απλών ανθρώπων.

Αλλά για τον κ. Αυτιά όλα αυτά είναι ψιλά γράμματα. Είχε στα χέρια του
το «ντοκουμέντο», ιδανικό «στοιχείο» κατά την άποψή του για να υποστηρίξει με
πάθος την άποψή του – που «πουλάει» άλλωστε κατά την εμπορική έκφραση – ότι ο
«Ελληνισμός πάντα εν κινδύνω έχει το δίκιο με το μέρος του». Φανατικός οπαδός
και ο ίδιος εκείνης της νεοελληνικής ιδεολογίας που συντίθεται από τα
συστατικά της «ψωροκώσταινας» και του ελληνορθοδόξου πολιτισμού σε απευθείας
σύνδεση με την αρχαιοελληνική αίγλη.

Πρόβαλε πλάνο-πλάνο το εν λόγω βίντεο με τις καλλονές να παρελαύνουν στο
εσωτερικό του παλαιού βυζαντινού ναού.

Αφού τόνισε όλα τα στοιχεία που θα προκαλούσαν το κοινό, κάνοντας χρονικά και
λογικά άλματα για να επιτευχθεί ο απλοϊκός παραλληλισμός με το γεγονός του
Εχίνου κατόπιν γύρισε στον σκηνοθέτη του «Αρχιπελάγους» τον κ. Μακρίδη για να
ρωτήσει: «Πείτε μου κ. Μακρίδη αυτά τα δύο γεγονότα, της Αγ. Ειρήνης και το
δικό σας στον Εχίνο, τι σχέση έχουν;». Και κατόπιν γυρνώντας προς το κοινό με
θεατρική υπερβολή και δήθεν αφέλεια «εγώ δεν λέω τίποτε, εγώ δεν έχω μυαλό,
να, πείτε μου εσείς».

«Μας χαρακτηρίζει πάντα μια υποχωρητικότητα τους Έλληνες» βάζει το λιθαράκι
του και ο σκηνοθέτης που υποτίθεται με το σίριάλ του «προάγει την
ελληνοτουρκική φιλία». «Όταν μέσα στην ίδια σου τη χώρα θεωρείσαι
αιχμάλωτος…», συνεχίζει να ρίχνει λάδι στη φωτιά. Μπαίνει στο χορό και ο
Γιώργος Βασιλείου της «Λάμψης» και νυν βουλευτής «εγώ την ημέρα των Ιμίων
ένιωσα αιχμάλωτος κάτω από την Ακρόπολη». Ο «χορός» του δράματος ενίσχυε τον
λόγο του πρωταγωνιστή Αυτιά.

Ουδείς ασχολήθηκε με το γεγονός ότι οι κάτοικοι του Εχίνου δεν είναι
Τούρκοι. Βεβαίως για τις αντιλήψεις του κ. Αυτιά το έθνος ταυτίζεται με την
θρησκεία, όπως άλλωστε πιστεύουν οι υποστηρικτές του εθνικισμού ένθεν κακείθεν
των συνόρων. Μόνος του αποφάσισε να εκχωρήσει τους Μουσουλμάνους της Θράκης
στην Τουρκία και μάλιστα σε εκείνη την Τουρκία που προκαλεί και που θα
ενθουσιαζόταν ιδιαιτέρως με την αποδοχή από τον κ. Αυτιά της δικής της
πολιτικής.

Αναμοχλεύτηκαν μνήμες, μέχρι και τον διωγμό των Ελλήνων από την
Κωνσταντινούπολη θυμήθηκαν, και νάτο το ωραίο θέαμα εγρήγορσης του εθνικού
φρονήματος.

Ελλάδα τού πατρίς, θρησκεία, οικογένεια

Και αφού είχαν ξεσπαθώσει όλοι, κατά της μισαλλοδοξίας των Τούρκων, ο κ.
Αυτιάς έβαλε το σπαθί στο θηκάρι – προφανώς αποφάσισε να μην ξεκινήσει ακόμη
τον πόλεμο – και ολοκλήρωσε το θέμα κατά την προσφιλή του τακτική με ένα
εδάφιο από τις γραφές κοιτώντας το κοινό: «ας ηρεμήσουμε, μην ξεχνάτε, οι
πραείς κληρονομήσουσιν την γην».

Αυτό θα πει εθνοπατέρας αντλών την «αυθεντία» του από την τηλεθέαση. Όσο
για την εν λόγω εκπομπή μοιάζει να μετατρέπεται συχνά πυκνά σε μέσο για να
υπηρετήσει το όνειρο του παρουσιαστή της να επιτελέσει έργο καθοδηγητή του
έθνους. «Μα βρίσκομαι στην Ευρώπη, πού βρίσκομαι;», αναρωτιόταν μια από τις
ξυλοκοπηθείσες ηθοποιούς του σίριαλ με πίκρα και απόγνωση. Ρωτήστε τον κ.
Αυτιά αγαπητή, θα ‘χει σίγουρα απάντηση.