Όλα σε θυμίζουν…

Τηλεόραση, αγάπη μου. Αλλά οι μεγάλες αγάπες όταν δεν έχουν ουσία καταλήγουν σε μίσος…

Πόσο αγαπάμε την τηλεόραση; Όσο και έναν σύντροφο ζωής, που έχουμε μάθει να
ανεχόμαστε τα κουσούρια του και, κατόπιν συμβουλών διαφόρων εγχειριδίων που
συνταγογραφούν την ευτυχία, προσπαθούμε να τα αντιμετωπίσουμε με «χιούμορ» για
να μην αυτοκτονήσουμε από πλήξη.

«Χιούμορ» προτείνει εσχάτως και η ίδια η τηλεόραση για τον πληκτικό εαυτό της.
Αυτοσαρκαζόμενη; Όχι ακριβώς. Κανιβαλιζόμενη. Μετά το σουξέ του Θέμου
Αναστασιάδη με το «Όλα» του, που αναδεύει τον πολτό της TV, υπογραμμίζοντας τη
γελοιότητά του και ταυτοχρόνως θεοποιώντας τη – κυρίως τους πρωταγωνιστές της
– νέα εκπομπή με τον τίτλο «Ι love TV» (Mega), τον ακολουθεί με παρουσιαστές
το πάλαι ποτέ «ζευγάρι» των πρωινάδικων Φώτης Σεργουλόπουλος και Μαρία
Μπακοδήμου. Μια ακόμη εκπομπή που καταφεύγει σε συνταγή. Μια συνταγή που έχει
καταλήξει να είναι της απόγνωσης. Αναμοχλεύεται το πολτώδες τηλεοπτικό ίζημα
και προσφέρεται ξαναζεσταμένο με δυνατά καρυκεύματα κουτσομπολιού και
«προσωπικών εξομολογήσεων» για να ξεγελαστεί η γεύση. Συνδυάζονται τα
πρωτοσέλιδα των κουτσομπολίστικων εντύπων, ετοιμάζονται και ένα-δύο
χιουμοριστικά βίντεο με μονταρισμένα στιγμιότυπα από ατυχείς και αμήχανες
στιγμές τηλεοπτικών σταρ και η εκπομπή, που στην πραγματικότητα είναι ένα
είδος γκλάμουρ «τατιανισμού», έτοιμη.

Οι παρουσιαστές, άλλοτε αεικίνητοι στο πλατό, πλέον καρφωμένοι πίσω από ένα
έδρανο από τα συνηθισμένα των τοκ σόου, μοιάζουν και οι ίδιοι «θύματα» της
ριαλιτζήδικης, κανιβαλικής τηλεόρασης που γίνεται όλο και πιο κλειστοφοβική.
(H εγχώρια τηλεόραση προτείνει πλέον μόνον δύο είδη προγράμματος – ακόμη και
τα δελτία ειδήσεων δεν ξεφεύγουν από αυτά – ριάλιτι που «γεμίζουν» το
πρόγραμμα από τα πρωινάδικα, τα απομεσήμερα των κουτσομπολιών μέχρι βραδινές
εκπομπές και σίριαλ.)

Σαν να μην τους απέμεινε άλλη λύση από αυτό το φτωχό σκηνικό, την καθήλωση
στις καρεκλίτσες και το κους-κους.

Οι καλεσμένοι, συνήθως πρόσωπα του καναλιού, ηθοποιοί των σίριαλ, όπως ο
Απόστολος Γκλέτσος, παρουσιαστές, όπως ο Νίκος Κακαουνάκης ή TV περσόνες, όπως
η Στέλλα Μπεζαντάκου, στην καλύτερη περίπτωση έχουν να καταθέσουν την
αυθεντική προσωπική τους ιστορία.

Ιστορία όπως αυτή του Νίκου Κακαουνάκη, σαν γνήσιο παιδί του λαού και
αυθεντικός εκπρόσωπος του «greek dream» – άλλωστε ο τομέας των μίντια
αποτέλεσε το μεταπολιτευτικό πεδίο δικαίωσης του «ελληνικού ονείρου».
Αφηγήθηκε τη χορταστική προσωπική του περιπέτεια από το χωριό της Κρήτης στη
Θεολογική Σχολή για να γίνει παπάς και από εκεί ρεπόρτερ, με τη γνωστή
καριέρα. Και αμέσως μετά καλεσμένη του διδύμου των παρουσιαστών η Στέλλα
Μπεζαντάκου, που προσφάτως βρέθηκε στα δικαστήρια για ένα παράνομο βίντεο που
τη δείχνει σε προκλητικές πόζες.

Φυσικά, προβλήθηκαν αρκετά από τα επίμαχα πλάνα με την μπικινοφορούσα
Μπεζαντάκου να προβάλλει τα κάλλη της – για να έχει το φιλοθεάμον κοινό εικόνα
του θέματος – και η Στέλλα εμφανίζεται στο πάνελ να πετάει στο πάτωμα,
κάνοντας τη θυμωμένη, την εν λόγω παράνομη κασέτα. Κατόπιν σε μια υποτιθέμενη
ειρωνική αναστροφή των ρόλων η χυμώδης TV περσόνα εμφανίζεται στη λαϊκή σε
ρόλο Κακαουνάκη.

Ο θρίαμβος της τηλεόρασης-μίξερ. H ειρωνεία, το υποτιθέμενο χιούμορ από το
μπέρδεμα των ρόλων, εκσφενδονίζεται στο πρόσωπο του ίδιου του κοινού. Αυτό
αποκαλύπτεται πλήρως συγχυσμένο να μιλάει στο μικρόφωνο της Στέλλας για τις
τιμές της λαϊκής, σαν να ήταν ο Νίκος Κακαουνάκης αυτοπροσώπως.

Στην πραγματικότητα οι εκπομπές του είδους δεν είναι παρά η επίδειξη της
τηλεοπτικής δεσποτείας. Ένας συγκαλυμμένος σπασμός, που προκαλεί η αγωνία για
τηλεθέαση. Ενδεδυμένος το λούστρο του εύκολου χιούμορ που εξασφαλίζει το
αποσπασματικό κοντικό πλάνο.

Ακατάσχετη τιποτολογία

Μια στιγμή αμηχανίας του Τέρενς Κουίκ, ένας δισταγμός του Νίκου Χατζηνικολάου
και μπόλικο υλικό από τους επιδιδόμενους στην μπουρδολογία παρουσιαστές, όπως
η Νατάσα Ράγιου, και το βίντεο του χιουμοριστικού ξεφλουδίσματος της
τηλεοπτικής σοβαροφάνειας είναι έτοιμο. Να εκτονώσει, να διασκεδάσει, αλλά και
να επιβεβαιώσει το κλειστοφοβικό τηλεοπτικό σύστημα. H εκπομπή προστέθηκε στην
ήδη μακριά αλυσίδα των κουσ-κουσάδικων, των τατιανάδικων, των λαμπιράδικων,
του «Όλα» και πλήθους άλλων παρόμοιων τιποτολογάδικων, όπου οι άνθρωποι της
τηλεόρασης ασχολούνται με τον εαυτό τους.

Αφόρητα πληκτικό. Όπως και η ακατάσχετη φλυαρία της Μαρίας Μπακοδήμου, που δεν
αφήνει χώρο να σταυρώσει λέξη ο Φώτης Σεργουλόπουλος. Όπως και αυτή η παρέλαση
των σταρ της τρας τηλεόρασης με τους οποίους χαριεντίζεται και τους οποίους
κανακεύει το δίδυμο των παρουσιαστών.